Η Ύδρα, το φημισμένο νησί της αρχοντιάς, την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς αποχωρίζεται για λίγο τη γαλήνη της και παραδίδεται στους ρυθμούς του παραδοσιακού της καρναβαλιού. Πρόκειται για μια γιορτή που ενώνει κατοίκους και επισκέπτες σε μια πολύχρωμη, θορυβώδη πομπή που πλημμυρίζει τα σοκάκια με γέλιο, σάτιρα και αστείρευτο κέφι.
Η διαδρομή του κεφιού: Από την Πλατεία Βότση στο λιμάνι
Η καρναβαλική δράση ξεκινά από την καρδιά της πόλης, την Πλατεία Βότση. Από εκεί, η πομπή με τον Βασιλιά Καρνάβαλο στην κορυφή ξεκινά την περιπλάνησή της στις γειτονιές της Ύδρας.
Η διαδρομή δεν είναι μια απλή παρέλαση, αλλά μια ιεροτελεστία φιλοξενίας. Το καρναβάλι κάνει τουλάχιστον τέσσερις στάσεις σε διάφορα σημεία, όπου το κρασί ρέει άφθονο, τα εδέσματα προσφέρονται απλόχερα και ο χορός δεν σταματά. Είναι η στιγμή που οι μασκαράδες γίνονται ένα με τον κόσμο, πειράζοντας τους περαστικούς και δίνοντας τον ρυθμό της ημέρας.
Μια κατάληξη γεμάτη νησιώτικο χρώμα
Η πομπή, αφού διασχίσει τις γραφικές συνοικίες, καταλήγει στο λιμάνι της Ύδρας. Εκεί το γλέντι κορυφώνεται! Στήνεται μια μεγάλη γιορτή με στρωμένα τραπέζια, φαγητό και ποτό για όλους, ενώ ένα ζωντανό μουσικό συγκρότημα ξεσηκώνει τα πλήθη με νησιώτικα τραγούδια και παραδοσιακούς σκοπούς, κρατώντας το κέφι αμείωτο μέχρι το βράδυ.
Το ιδιαίτερο έθιμο: Ο Καρνάβαλος που… κρεμιέται!
Αντίθετα με το συνηθισμένο έθιμο του καψίματος που συναντάμε σε άλλα μέρη, η Ύδρα διατηρεί τη δική της μοναδική παράδοση: Ο Καρνάβαλος δεν καίγεται, αλλά κρεμιέται! Αυτή η ιδιαίτερη κατάληξη του πρωταγωνιστή της Αποκριάς αποτελεί σήμα κατατεθέν του νησιού και κλείνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το τριήμερο της διασκέδασης.
Η ιστορία: Οι ναυτικές ρίζες του εθίμου
Το Υδραίικο Καρναβάλι κουβαλά στις πλάτες του μια ιστορία που ίσως ξεπερνά τα 300 χρόνια. Η εμφάνιση των οργανωμένων μεταμφιεσμένων και της πομπής τοποθετείται στον 18ο αιώνα.
Πιστεύεται πως το έθιμο μεταφέρθηκε στο νησί από τους Υδραίους ναυτικούς. Ταξιδεύοντας στα μεγάλα λιμάνια της Ευρώπης, οι θαλασσινοί μας γνώρισαν τα φημισμένα καρναβάλια της Ιταλίας και της Γαλλίας, έφεραν τις εικόνες και τη διάθεση στην πατρίδα τους και τις μπόλιασαν με το τοπικό χιούμορ και την υδραίικη ιδιαιτερότητα.
