Νησί δυτικά της Ύδρας, στο νοτιοδυτικό άκρο της θάλασσας της Ερμιόνης. Το σχήμα του είναι ακανόνιστο και ένας διάδρομος 200 μέτρων το χωρίζει σε βόρειο και νότιο τμήμα. Έχει μήκος από βορά προς νότο 1,5 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 1,5 χιλιόμετρα στο νότιο τμήμα του. Το μεγαλύτερο ύψος του βρίσκεται στο νότιο τμήμα, με υψόμετρο 126 μέτρων. Στο βορειοδυτικό άκρο του σχηματίζεται το ακρωτήριο Ρουμάνι και στο νοτιοανατολικό το ακρωτήριο Σουργιές. Το νησί αναφέρεται από τον αρχαίο συγγραφέα-περιηγητή Παυσανία. Στο νησί υπάρχει φυσικό πηγάδι –που τώρα έχει αποξηρανθεί- σημείο που αναπτύχθηκε ο Πρωτοελλαδικός οικισμός με Δρύοπες κτηνοτρόφους από την Ύδρα και από την απέναντι ακτή της Ερμιόνης. Την Κλασσική αρχαιότητα εξακολουθούν να κατοικούν βοσκοί με τις οικογένειες τους –στην περιοχή που μετέπειτα κτίσθηκε το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου -και μάλιστα εκείνη την εποχή, κατασκευάζεται ένα μικρό φρούριο στη κορυφή του νοτιότερου από τα δύο βουνά. Το 1770 ο τότε Καπουδάν-πασάς, το δώρισε στον Υδραίο, Αντώνιο Ζουμπουλάκη (για κάποιες ναυτικές διευκολύνσεις στον Οθωμανικό στόλο). Ο Α. Ζουμπουλάκης μετά την παρέλευση κάποιων χρόνων, δώρισε το νησί στο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου της Ύδρας. Στο νησί υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου «Αφιερωμένο στο θαλασσινό άγιο Νικόλαο και τα παλαιά χρόνια εγένετο σ΄ αυτό στη «χάρη» του, θεάρεστη λειτουργία…», (Αντ. Μανίκη, «Μέλλον της Ύδρας», 1963, σελ. 124). Όπως γράφει ο Άδωνις Κ. Κύρου στο βιβλίο του «Στο σταυροδρόμι του Αργολικού», (τόμος Α΄), ένας από τους τελευταίους βοσκούς που έζησε επάνω στο Τρίκερι, ήταν ο Υδραίος Βασίλης Τζίρμπης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου