Το παρακάτω κείμενο είναι αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Καθημερινή».
Tης Eλενης Mπιστικα
«Ο κόσμος σου είναι αυτός, εκεί τριγύρω, η μικρή στιγμιαία ομορφιά του κόσμου, που θα ξανάρθει την επομένη, ξανά και ξανά, όσο ζούμε και μπορούμε να απολαμβάνουμε στιγμές αιωνιότητος, γιατί μπορούν να τις βρουν και άλλοι, μετά από μας». Είναι ένα απόσπασμα από «Το Μυστήριο και η Γοητεία των Εποχών», ένα γοητευτικό κεφάλαιο ζωής, μνήμης, αισθαντικότητας από το βιβλίο του κορυφαίου ζωγράφου και ακαδημαϊκού Παναγιώτη Τέτση που στα 85 του χρόνια παραμένει έφηβος, με σκιρτήματα αισθημάτων που λείπουν συχνά από τους σημερινούς νέους.
Οι μεγάλες του αγάπες, η «Ύδρα του χθες», οι άνθρωποί της, όπως ο Ευάγγελος Ραφαλιάς, ο παππούς του σημερινού Βαγγέλη Ραφαλιά, της ιστορικής αγωνιστικής οικογένειας του 1821, «που ο φίλος Ευάγγελος διατηρεί και συντηρεί με πανίερη ευλάβεια», όπως γράφει στο «Φαρμακείον Ευαγγέλου Ραφαλιά» που δίνει τον τίτλο στο βιβλίο του, με εξώφυλλο ζωγραφισμένο από τον Π. Τέτση, από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Και τι δεν χωράει ο κόσμος του Π. Τέτση! Σαν τη μεγάλη του καρδιά κι αυτός, σαν τον καλό του λόγο, σαν τους πίνακές του που κρατούν τη λάμψη από το ηλιοβασίλεμα, το λίκνισμα της ψαρόβαρκας στο λιμάνι, ως «τη μεγαλόπρεπη εικόνα όταν τα κύματα σκάγανε πάνω στους βράχους της μπούκας του λιμανιού καθώς ο βοριάς ερχόταν από τα Τσελεβίνια και διέγραφαν κατά την υποχώρηση ανοιχτές καμπύλες και τεράστια λεία γυαλιστερά κοίλα, η πολύ ήρεμη, σχεδόν ακίνητη, πηγμένη θάλασσα του πρωιού καθώς γυάλιζε σε ήπιους τόνους από το πρώτο διάχυτο φως που έφερνε το λυκαυγές»...
Αυτές είναι μόνο μερικές από τις εικόνες ομορφιάς που είναι διάσπαρτες στο λογοτεχνικό, ολοζώντανο κείμενο του βιβλίου που, για τη στήλη αυτή, είναι το δώρο της για τη νέα χρονιά μαζί με τις ευχές του ξεχωριστού αυτού ανθρώπου κι Ελληνα, με τη φιλική του αφιέρωση που είναι και δικαίωση... Δεν είναι μόνο τοπία και Φύση και τέχνη και «ημερολόγιο» από τη ζωή του, από τον Πόλεμο του '40, από τον βομβαρδισμό του Πειραιά το 1944. Είναι και οι άνθρωποι που σκιαγραφούνται χωρίς «αγιογραφία», αλλά με ανοιχτό μυαλό και αγάπη, όπως η «Κυρία της Ποίησης» Κική Δημουλά, όπως ο Κώστας Γεωργουσόπουλος και η σχέση του Χατζηκυριάκου Γκίκα με την Ύδρα.
Είναι ένα βιβλίο που ρέει, σε παίρνει μαζί του από την πρώτη του σελίδα ώς την τελευταία, 247, αληθινό απ' αρχής μέχρι τέλους, όπως καθετί που φέρει την υπογραφή του Παναγιώτη Τέτση!
Πηγή: εφημερίδα «Καθημερινή»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου