Αναδημοσίευση από το περιοδικό Saronic Magazine http://www.saronicmagazine.com
Φωτογραφία από: http://www.karavia.net/2010/08/palia-karavia.html
Δεκαετία '60. Το «Χαρά» μπαίνει στο λιμάνι
της Αίγινας. Καθώς πλησιάζει στην παλιά προβλήτα του λιμανιού, ο Γιώργος
Αλεξίου παίρνει... φωτιά. Ο Οδυσσέας, ο Κυριάκος, ο Θωμάς, ο Γρηγόρης, ο Ηλίας
–σερβιτόροι όλοι του γνωστού εστιατορίου Αλεξίου– τρέχουν να προλάβουν τα
χειρότερα. Ο μαύρος καπνός που βγαίνει από το χαρακτηριστικό φουγάρο του «Χαρά»
αφήνει στα άσπρα βαμβακερά τραπεζομάντιλα και πάλι τα ίχνη του...
Την ίδια ώρα στον Πειραιά
, ο Σπύρος ο καμαρότος υποδέχεται τους
επιβάτες του «Νεράιδα». Όλοι γνωστοί, φίλοι πια, παίρνουν τις θέσεις τους στο
σαλόνι, σαν στο σπίτι τους, που λένε. Στην κουζίνα το φαγητό ετοιμάζεται, οι
περισσότεροι έχουν κρατήσει την όρεξή τους για να φάνε ροζμπίφ με μακαρόνια,
παστίτσιο, ψητό κατσαρόλας, λαδερά... Με εξαίρεση άλλωστε τους επιβάτες που θα
κατέβουν στην Αίγινα, οι περισσότεροι θα ταξιδέψουν για αρκετές ώρες. Άλλοι
διαβάζοντας ή παίζοντας καμιά παρτίδα κουμκάν, άλλοι παίρνοντας έναν υπνάκο
στις καμπίνες.
Ωραίες εποχές! «Νεράιδα», «Πίνδος»,
Καλαμάρα», «Ύδρα», «Αύρα»,«Μάχη», «Χαρά», «Σαρωνίς», «Εριέττα», «Μαριώ»,
«Καμέλια», «Πορτοκαλής Ήλιος», «Αιγινάκι», «Μυκήναι». Το καθένα με τη χάρη του,
έσκιζαν τα συνήθως ήρεμα νερά του Σαρωνικού, ενώνοντας όλα τα νησιά μεταξύ
τους. Ξεκινώντας από τον Πειραιά, πρώτος σταθμός στην Αίγινα και μετά Μέθανα,
Πόρος, Ύδρα, Σπέτσες, Ερμιόνη. Ο Αργοσαρωνικός μια οικογένεια...
Μια οικογένεια φιλόξενη για τους Αθηναίους
και τους Πειραιώτες, που τον προτιμούσαν για τις θερινές διακοπές τους, έχοντας
την αίσθηση ότι φεύγουν μεν από το σπίτι τους, χωρίς όμως να ρίχνουν «μαύρη
πέτρα». Οι κοντινές αποστάσεις –σε σύγκριση με τα νησιά του Αιγαίου και του
Ιονίου– τα τακτικά δρομολόγια και το ήπιο κλίμα δεν τους άφηναν να νιώσουν...
εξόριστοι, αποκομμένοι από τον μόνιμο τόπο διαμονής τους. Οι συχνοί ταξιδιώτες
εκείνης της εποχής μάλιστα είναι αυτοί που εποίκησαν σιγά-σιγά τα νησιά του
Αργοσαρωνικού, και σήμερα τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους έχουν σχεδόν
πολιτογραφηθεί ως μόνιμοι κάτοικοι.
Καπεταναίοι
Από την ακτοπλοΐα του Σαρωνικού πέρασαν
πλοιοκτήτες –καπεταναίοι αρχικά οι περισσότεροι– που άφησαν στίγμα ανεξίτηλο:
Γιάννης Λάτσης, ο αδελφός του Κώστας Λάτσης, οι αδελφοί Βατικιώτη, ο γαμπρός
τους Γιάννης Τρύπος, ο Nίκος Μεταξάς, ο Πάνος Κονταρίνης...
Χαρακτηριστικοί τύποι όλοι του λιμανιού
του Πειραιά, με ζωγραφισμένη μονίμως την αγωνία στο πρόσωπο μήπως αποτύχει το
τολμηρό εγχείρημά τους. Για τους περισσότερους, η ενασχόληση με τη ναυτιλία
ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε στη γραμμή του Αργοσαρωνικού. Για τον καπτάν Γιάννη
Λάτση, ο Σαρωνικός αποτέλεσε εφαλτήριο για μία από τις μεγαλύτερες ναυτιλιακές
επιχειρήσεις ανά τον κόσμο.
Το «Νεράιδα», γούρι του μεγάλου εφοπλιστή,
αγαπημένο σε όλους τους ταξιδιώτες εκείνης της εποχής, είναι ένα από τα καράβια
της ακτοπλοΐας του Σαρωνικού που όλοι θυμούνται ακόμη. Βρίσκεται στο τελευταίο
στάδιο της προετοιμασίας για να γίνει πλωτό Μουσείο Επιχειρηματικής Ιστορίας.
Στους ανακατασκευασμένους χώρους του θα τοποθετηθούν αντικείμενα, φωτογραφίες
και ό,τι άλλο θυμίζει την εποχή της δόξας του, όπως και ένα μέρος του Αρχείου
Ιωάννη Σ. Λάτση.
Στους χώρους του φιλοξενήθηκαν προσωπικότητες
με διεθνή ακτινοβολία, ενώ το περήφανο σκαρί του κράτησε... πρωταγωνιστικό ρόλο
σε κινηματογραφικές ταινίες όπως «Το παιδί και το δελφίνι», με τη μεγαλύτερη
ντίβα της Ιταλίας Σοφία Λόρεν, που γυρίστηκε στην Ύδρα.
Σε ταινίες όμως –κυρίως ελληνικές– έχουν
απαθανατιστεί και άλλα καράβια της γραμμής. Το «Καμέλια» και το «Αίγινα» (το
αγαπημένο «Αιγινάκι» για τους Αιγινήτες), που θα μείνει ζωντανό στη μνήμη μας
χάρη στην ταινία «Διακοπές στην Αίγινα», με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, την Αλίκη
Βουγιουκλάκη, τον Ανδρέα Μπάρκουλη και μια σειρά μεγάλων ηθοποιών του ελληνικού
κινηματογράφου.
Το «Αιγινάκι», όπως και τα περισσότερα
βαπόρια της γραμμής, δεν υπάρχει πια. Το 2006, έχοντας διανύσει έναν πολυτάραχο
βίο, άφησε την τελευταία του πνοή στα διαλυτήρια του Aliaga στην Τουρκία.
Αναδημοσίευση κειμένου από το περιοδικό Saronic
Magazine http://www.saronicmagazine.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου