Η φλόγα των Special Olympics ένωσε
(για λίγο και συμβολικά) τα νησιά του Σαρωνικού. Και θύμισε ότι τα νησιά του
Σαρωνικού έχουν πολύ περισσότερα και ουσιαστικότερα θέματα που τα ενώνουν από
το στιγμιαίο και συμβολικό πέρασμα της φλόγας. Ένα από τα θέματα είναι το
ζήτημα της ακτοπλοΐας και των μεταφορών…
Η περίπτωση της Ύδρας είναι χαρακτηριστική περίπτωση
μετατροπής κοινωνικού αγαθού σε εμπόρευμα και σύγκρουσης ανάμεσα στην ελεύθερη
άσκηση των δικαιωμάτων των κατοίκων και στη μεγιστοποίηση των κερδών ιδιωτικών
επιχειρήσεων.
Στον κόσμο των μεγάλων επιχειρήσεων λοιπόν, είναι
απολύτως λογικό να αφαιρεθεί από τη γραμμή το φθηνό και , έως πρότινος,
απαξιωμένο από τους κατοίκους, συμβατικό καράβι και η ακτοπλοϊκή σύνδεση να
γίνεται μόνο με τα ακριβά υδροπτέρυγα. Ο κόσμος των επιχειρήσεων μπορεί να
αντιλαμβάνεται μόνο αριθμούς αλλά δεν δείχνει την ίδια αντίληψη και για τους
αριθμούς που δεν αφορούν τη μεγιστοποίηση του δικού της θετικού προσήμου όταν
καταμετρά κέρδη. Έτσι, η απουσία οργανωμένων ημερήσιων εκδρομών (σχολεία, ΚΑΠΗ
κλπ) που δεν μετακινούνται με υδροπτέρυγα, η αύξηση του κόστους των μεταφορικών
ογκωδών αντικειμένων που, δεν μεταφέρονται με τα υδροπτέρυγα, απλά δεν
…υπάρχουν.
Παράλληλα, κοινωνικές ανάγκες που δεν εκπληρώνονται
αφορούν τελικά, μόνο τους κατοίκους οι οποίοι για παράδειγμα, στερούνται τη
δυνατότητα μετάβασης τους όταν ο καιρός απαγορεύει την κυκλοφορία των
υδροπτέρυγων αλλά όχι των συμβατικών πλοίων.
Είναι γνωστό ότι το κράτος παραλύει μπροστά σε
οποιαδήποτε μεγάλη εταιρία. Είναι επίσης γνωστό, ότι έδειχνε πάντα την
απροθυμία να επέμβει δραστικά υπέρ των πολιτών που έτυχε ή επέλεξαν να ζήσουν
στα νησιά. Οι κινητοποιήσεις των κατοίκων της Ύδρας και ο αποκλεισμός του
λιμανιού δεν είχε κανένα πρακτικό αποτέλεσμα κυρίως επειδή, το κράτος και οι
πολιτικοί επιλέγουν να ξεχνάνε εύκολα τα λόγια τους και είναι βολικότερο να
ανακαλύπτουν εμπόδια παρά να μεθοδεύουν λύσεις…
Για περισσότερα:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου