Η έναρξη της Αποκριάς στην Ύδρα

Ταμπούρλα και τύμπανα την ημέρα του Αγίου Αντωνίου

Η έναρξη της Αποκριάς στην Ύδρα, στα παλαιά χρόνια ήταν η  μέρα του Αγίου Αντωνίου στις 17 Ιανουαρίου.

Αυτή την μέρα, σε όλες τις γειτονιές του νησιού της ‘Ύδρας, οι υποψήφιοι  καρναβαλιστές άρχιζαν να κτυπούν τα τύμπανα και τα ταμπούρλα τους αναγγέλλοντας το χαρμόσυνο μήνυμα του ερχομού της Αποκριάς.

Γράφει ὁ Νικόλαος Χαλιορὴς χαρακτηριστικά: «...σ’ὅλες τὶς γειτονιὲς καὶ γίνεται μεγάλος ἀλαλαγμός,ποὺ τὸν δυναμώνει πιὸ πολὺ ἡ ἀπήχησις τῶν γύρω βουνῶν,ποὺ περιστοιχίζουν τὴν ἀμφιθεατρικὴ πόλη τῆς Ὕδρας..»

Ἡ προετοιμασία των ταμπούρλων και των τυμπάνων ήταν σωστή μυσταγωγία, αφού οι τυμπανιστὲς μετά την γιορτή  των Θεοφανίων, ετοίμαζαν χρωμάτιζαν και άλλαζαν τις κορδὲς των ταμπούρλων. Το ταμπούρλο ήταν το σήμα κατατεθέν και το αναπόσπαστο κομμάτι των εορτασμών της Αποκριάς αφού δεν έλειπε ούτε από τις ταβέρνες, ούτε  από τα σπίτια ούτε από οποιοδήποτε υδραίικο γλέντι

Συνεχίζοντας ο Νικόλαος Χαλιορὴς: «....Μᾶς διηγηθήκανε οἱ παλαιότεροί μας,ὅτι τὸ ταμποῦρλο τοῦ Δημήτρη τοῦ Δελόπουλου τοῦ σημερινοῦ πρωτοψάλτη τοῦ νησιοῦ,ἦταν τὸ πειὸ κριζάτο.Τὸ βάραγε στὴν Πουαγιὰ καὶ ἀκουγότανε στὰ Καμίνια.Ἅμα βάραγε κρατάγανε ὅλα τ’ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν ἀκοῦνε.Βάραγε δὲ ὄμορφα καὶ τὸν καμπανάτο καὶ τὸν γλήγορο ρόλο...»

Ὁ Στ. Χρυσαφίτης γράφει κι  αυτός για  τον Δημήτρη Δελόπουλο ἢ Κολυμπάδη ,ὡς τὸν καλύτερον ταμπουρλοκρούστη τῆς Ὕδρας. «..ἐκτός του ὅτι ἦτο ὁ πρῶτος εἷς τέχνην καὶ ταχύτητα παίκτης τοῦ ταμπούρλου,θαυμαζόμενος μάλιστα ἀπὸ ὅλους τους συμπολίτας,εἷς τῶν χειρισμῶν τῶν κοπανελίων εἷς τὸν ρόλον,ἦτο καὶ σπουδαῖος τεχνίτης εἷς τὴν κατασκευὴν ταμπούρλων,χρησιμοποιῶν τὰ δέρματα σκύλων,διὰ τὸ καλλίφωνον καὶ κορδὲς ἀπὸ ἔντερα ζώων...».

Ὁ Ἀντώνιος Μανίκης θυμάται με την σειρά του τον καλύτερο ταμπουρλοκρούστη τῆς συνοικίας τοῦ Καμινίου: «..Ἦταν ὁ κατὰ κάποια χρόνια πρεσβύτερός μου φίλτατος κὺρ Γιάννης Μονάς, ἢ «κάλλιον εἰπεῖν» μαστρο-Γιάννης Μονάς... καθισμένος σὲ κάποιο βραχάκι τῆς λάκας τοῦ Σώκου,πλάϊ στὸ προγονικό του σπίτι, βαροῦσε τὸ ταμποῦρλο, «οὗ μὴν» καὶ τὸν δύσκολο ρόλο,ὄχι μόνο «πάνυ θαυμασίως» ἀλλὰ ἀκατάπαυστα, καθ’ ὅλα τὰ ἀπογεύματα ἀπ’τὴν γιορτὴ τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου ἴσαμε τὴν Καθαροδευτέρα καὶ τάραζε καὶ ξυνεκίκα τὸ Καμίνι καὶ ὁλάκερη τὴν γύρω περιοχή του,ἀκόμα καὶ ὡς τὸν ἅγιο Λιά, γιὰ νὰ εὐφραίνονται κι οἱ τλημόνες καλόγεροι,μὲ τὴν ταμπουρλοκρουστικὴν  αὐτὴν  ἀποκρηάτικη πανδαισία...»

Τα ταμπούρλα και τα τύμπανα ηχούσαν ως και το βράδυ της Καθαρής Δευτέρας. Το έθιμο έχει πλέον σβήσει από την Ύδρα και ό ήχος του ακούγεται (αν και δεν συνδέεται πια με τα παραπάνω), μόνο κατά την διάρκεια της περιφοράς του καρνάβαλου στους δρόμους του νησιού.

Πηγή των παραπάνω από: http://hydra-hydrea-hydroussa.blogspot.com/