«Ένα κομμάτι βράχος καταμεσής στην θάλασσα, η Ύδρα του πολιτισμού, της ιστορίας, των θρύλων και των μυστηρίων...»

Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012

Ο γάμος στην παλιά Ύδρα το έθιμο του νομίσματος, του κρασιού και του νερού


Ο πολυήμερος γάμος στην παλιά Ύδρα – Το έθιμο της τρίτης μέρας από την γαμήλια τελετή
Τα πολύ παλιά χρόνια, ο γάμος στην Ύδρα διαρκούσε αρκετές μέρες –πιθανότατα μια εβδομάδα- αλλά πάντα την τρίτη μέρα του γάμου, μετά το μεσημεριανό φαγητό η νύφη με όλους συμπεθέρους και τους συγγενείς με την ίδια επικεφαλής, που κρατούσε ένα σταμνί με κρασί πήγαιναν στα «Καλά Πηγάδια». Αντίθετα ο γαμπρός παρέμενε κλεισμένος στο σπίτι και δεν έπρεπε να βγει για να μην τον ματιάσουν τα βάσκανα μάτια ή του κάνουν άλλο κακό.
Η νύφη με του συγγενείς και τους καλεσμένους περπατούσε με καμάρι όπως την πρώτη μέρα του γάμου, με κατεύθυνση τα «Καλά Πηγάδια».
Στα έφταναν στα στην περιοχή, όλοι μαζί κάνανε μια βόλτα γύρω από το βαθύτερο πηγάδι κατόπιν η νύφη έβγαινε από την γαμήλια πομπή και με αργές κινήσεις κατευθυνόταν στα χείλη του πηγαδιού και ακουμπούσε επάνω τους ένα νόμισμα. Αμέσως χτύπαγε μία, δύο, τρεις φορές με την παλάμη της το νόμισμα και με την τρίτη το πετούσε μέσα στο πηγάδι. Μετά από αυτό έκανε τρεις γύρους στο πηγάδι με το σταμνί που ήταν γεμάτο με κρασί και έχυνε το περιεχόμενο του μέσα του.
Μετά από αυτά τα γαμήλια τελετουργικά ακολουθούσαν παιχνίδια, χοροί και τραγούδια  με μουσική από βιολιά και λύρες με τον κουμπάρο ή την κουμπάρα πρώτα να χορεύει με την νύφη  γύρω από το πηγάδι και κατόπιν ένας-ένα οι υπόλοιποι καλεσμένοι. Με τους χορούς και τα τραγούδια περνούσε η ώρα και μόλις ο ήλιος βασίλευε σταματούσε το γλέντι και η νύφη με ένα κουσί (ονομασία για το δοχείο που ανέβαζαν νερό από το πηγάδι), γέμιζε νερό το σταμνί και το έπαιρνε μαζί της και κατόπιν η γαμήλια πομπή έπαιρνε τον δρόμο της επιστροφής.
Φτάνοντας στο σπίτι ο γαμπρός τους περίμενε στην εξώπορτα τους καλωσόριζε και η νύφη έριχνε νερό στα χέρια του γαμπρού που τα έπλενε.
Έπειτα ο γαμπρός έπαιρνε ένα βάζο που η νύφη το γέμιζε με νερό από το σταμνί έτσι ο ένας μέσα στην εξώπορτα και η νύφη στον δρόμο για αρκετή ώρα ράντιζε ο ένας τον άλλον με νερό και με πειράγματα ακολουθούμενοι από τα  γέλια  και τα αστεία των συμπέθερων και των συγγενών τους.
Όταν έπαιρνε τέλος αυτό το σκηνικό όλοι μαζί με χαρούμενες φωνές και αλαλαγμούς εισέρχονταν μέσα στο σπίτι, σπρώχνοντας ο ένας τον άλλο και συνέχιζαν το γλέντι του γάμου.
Το έθιμο αυτό του παλιού γάμου καταργήθηκε περίπου στο τέλος του 18ου αιώνα και μεταφέρθηκε από διηγήσεις των γεροντότερων στους νεώτερους φτάνοντας έως και σήμερα μέσω της προφορικής παράδοσης.
Πηγή: από έρευνά μου στα Υδραϊκά λαογραφικά


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου