H υιοθεσία στην παλιά Ύδρα

Τα παλιά χρόνια στην Ύδρα, αν μια γυναίκα δεν έκανε παιδιά κατέφευγε στην υιοθεσία  την ονόμαζαν ψυχομάνα  και το παιδί που υιοθετούσε ψυχοπαίδι.

Την ημέρα της υιοθεσίας, η ψυχομάνα, το παιδάκι, η μάννα του ή αν ήταν ορφανό μια γυναίκα συγγενής του παιδιού πήγαιναν στην εκκλησία.

Εκεί εμπρός από το εικόνισμα της Παναγίας, αυτή που κρατούσε και έφερνε το παιδί για την υιοθεσία, περνούσε τρείς φορές μέσα από ένα πουκάμισο της γυναίκας που επρόκειτο να το υιοθετήσει ή αν ήταν πολύ μικρό έβαζε το πουκάμισο τρείς φορές από πάνω από το λαιμό του παιδιού και το έβγαζε από κάτω.

Στη συνέχεια το έδινε στην αγκαλιά της ψυχομάνας και γινόταν δικό της πλέον, μάλιστα οι μεγαλύτερες γυναίκες έλεγαν χαρακτηριστικά: «μονάχα που δεν το γέννησε καλέ!»

Αυτό το έθιμο ήταν επιβεβλημένο σε κάθε υιοθεσία στα παλιότερα χρόνια αλλά καταργήθηκε πιθανότατα στα τέλη του 19^ου αιώνα.