(Ύδρα) Το παλιό σχολείο, ένας συνεπής θεσμός

Ο καλλιτέχνης και επιμελητής Δημήτρης Αντωνίτσης έχει καταφέρει κάτι σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα. Διοργανώνει τα τελευταία 13 χρόνια μια ομαδική έκθεση contemporary art στο παλιό σχολείο της Ύδρας, το Σαχτούρειο Γυμνάσιο, με πολύ προσωπική δουλειά και μικρές χορηγίες. Το Hydra School Project όχι μόνο έχει γίνει ένας συνεπής θεσμός που συγκεντρώνει ιδιαίτερα ενδιαφέροντα έργα απ’ όλον τον κόσμο στο νησί του Αργοσαρωνικού, αλλά καλεί για residencies πολλούς γνωστούς διεθνείς καλλιτέχνες. Μέσα σε αυτή τη δεκαετία, μερικά από τα μεγαλύτερα αλλά και από τα ανερχόμενα ονόματα της ευρωπαϊκής και αμερικανικής εικαστικής σκηνής -όπως ο Τρέισι Εμιν και ο Νέιτ Λόουμαν- έχουν δείξει έργα τους στην Υδρα, χάρις στο πείσμα του Αντωνίτση.

Φέτος, οι δυσκολίες χρηματοδότησης ήταν μεγαλύτερες. Χάρις όμως στη στήριξη του συλλέκτη Δημήτρη Δασκαλόπουλου και ορισμένων άλλων φίλων της διοργάνωσης, η έκθεση πήρε σάρκα και οστά. Tίτλος της «(O) IKEA» μπλέκοντας το όνομα του γνωστού πολυκαταστήματος με είδη σπιτιού από τη Σκανδιναβία και την ελληνική λέξη «οικείο». «Ηθελα να κάνω ένα σχόλιο για το πόσο διατεθειμένοι είμαστε να αφήσουμε τις δικές μας βεβαιότητες, ό, τι μας είναι οικείο, και να δούμε πώς σκέφτεται ο διπλανός μας. Πόσο διατεθειμένοι είμαστε να αποδεχθούμε το διαφορετικό» λέει ο Αντωνίτσης που επέκτεινε την οπτική αυτή και στην επιμελητική προσέγγιση. Επέλεξε 17 καλλιτέχνες, οι περισσότεροι εκ των οποίων παρουσιάζουν έργα ειδικά για την έκθεση. Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι μας ξαφνιάζουν, καθώς ορισμένα από αυτά ξεφεύγουν από το σύνηθες πνεύμα της δουλειάς τους.

Ανάμεσα σε αυτά ξεχωρίζουμε τα πολύ ωραία σχέδια και κεντήματα του Κωνσταντίνου Λαδιανού. Λεπταίσθητα και διεισδυτικά φανερώνουν μια χαμηλόφωνη δύναμη. Ο Στέλιος Αλεξάκης φτιάχνει μικρά ψηφιδωτά που προκαλούν το βλέμμα και το άγγιγμα. Ο Κρίστιαν Ασμαν φωτογραφίζει την Αθήνα και στέκεται σε γωνιές που μας είναι γνώριμες αλλά φαντάζουν αποξενωμένες ή διαφορετικές. Ο Νορβηγός Ολε Μάρτιν Λουντ Μπο παρουσιάζει ακατέργαστους καμβάδες και προσθέτει μια παλέτα με την πάστα των χρωμάτων που θα χρησιμοποιούσε αν ζωγράφιζε. Ο Ιάπωνας Ριουσούκε σκαλίζει το ξύλινο θρανίο του με εντυπωσιακά αποτελέσματα καθώς και μικρές πόλεις σε ευτελή υλικά. Ο Τίμος Λειβαδίτης μας ξανασυστήνει τα Εξάρχεια μέσα από κολάζ φωτογραφιών. Ο Νέιτ Λόουμαν ζωγραφίζει πάνω σε κουρτίνες μπάνιου και η Εύα Μίταλα φτιάνει έπιπλα με μυστικές κρυψώνες. Η Χριστίνα Κουτσοπούλου και ο Αραν Χιουζ κάνουν ένα σκοτεινό βίντεο για τη ζωή των βοσκών στα ελληνικά βουνά, αφού πέρασαν ένα διάστημα κοντά σε μια οικογένεια κτηνοτρόφων.

Η έκθεση που θα κρατήσει μέχρι τέλη Σεπτεμβρίου είναι καλοδομημένη, συνεκτική και ερεθιστική για ένα βλέμμα που έχει μάθει να δέχεται μόνο τη νόρμα. Πολυσυλλεκτική -συμμετέχουν καλλιτέχνες από τον Φραντζ Βεστ μέχρι τον νεαρό Αλέξανδρο Τζανή- η ομαδική σε κάνει να αψηφήσεις τα δεκάδες σκαλιά από το λιμάνι ώς το κατώφλι του σχολείου.

Πηγή κειμένου:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_22/07/2012_489850