Δεν είναι με τις παραλίες
της που θα σε κερδίσει. Ποτέ δεν σου υποσχέθηκε άλλωστε χρυσαφένιες αμμουδιές
για ηλιοθεραπεία και θαλάσσια σπορ. Κι αυτό τη κάνει ιδανική για την πρώτη
νησιωτική σου απόδραση.
Η Ύδρα θα σου χαρίσει
τα πρώτα αρώματα της Άνοιξης. Τη μυρωδιά του ξύλου που έχει ψηθεί από την
αλμύρα της θάλασσας και τώρα στεγνώνει στις πρώτες λιακάδες.
Εδώ, Άνοιξη είναι ο
περίπατος στον παραλιακό δρόμο που οδηγεί στο Καμίνι, το γραφικό λιμανάκι με
τις ψαρόβαρκες. Είναι οι ανηφόρες προς τους Προμαχώνες με τα κανόνια. Είναι το
φως. Η ίδια μοιάζει με κυβιστικό δημιούργημα από πέτρα, βράχο, αρχοντικά και
θάλασσα.
Γεμάτη περιγράμματα, σχήματα
και όγκους. Αυτό την έκανε ιδιαίτερα αγαπητή στον Πάμπλο Πικάσο και τον Μάρκ
Σαγκάλ, οι οποίοι περιπλανήθηκαν στα σοκάκια της, γλίστρησαν στα πλακόστρωτα
στενά της και αποτύπωσαν σε σχέδια τα αυστηρά σχήματά της. Ενσωμάτωσαν τη
γεωμετρία της στους πίνακές τους και επηρεάστηκαν από τους ορθογώνια, στιβαρά
αρχοντικά της.
Περπατώντας ανάμεσα στα αρχοντικά
της, τα επιβλητικά κανόνια και τα αγκυροβολημένα, πολυτελή κότερα νομίζουμε
προς στιγμή ότι διακρίναμε τις φιγούρες της Σοφία Λόρεν και της Μπριζίτ Μπαρντό
πίσω από τα τεράστια μαύρα γυαλιά τους. Η Ύδρα είναι κοσμοπολίτικη χωρίς καν να
το προσπαθεί. Σε αυτόν το στενό, άγονο βράχο με τις απότομες ακτές, βιώνουμε το
ανοιξιάτικο όνειρο χωρίς καλογυαλισμένα αυτοκίνητα αλλά πάνω σε γαϊδουράκια και
θαλάσσια ταξί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου