Ύδρα (ο θαλασσινός) Επιτάφιος του Καμινιού

Ο (μοναδικός)  θαλασσινός Επιτάφιος της Ελλάδας

Ένα από τα πιο όμορφα θρησκευτικά έθιμα της Ύδρας αλλά και όλης της Ελλάδας, είναι ο Επιτάφιος της ενοριακής εκκλησίας  του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στην πανέμορφη  συνοικία Καμίνια της Ύδρας. 

Η θρησκευτική πομπή του Επιταφίου, μετά από την περιφορά της στα δρομάκια της όμορφης συνοικίας του Καμινιού, καταλήγει μέσα στη θάλασσα για να ευλογηθούν τα νερά και να γίνει δέηση υπέρ των ναυτικών του νησιού για καλόπλοα  ταξίδια και ασφαλή γυρισμό στο νησί.

O στολισμένος με λουλούδια της άνοιξης, Επιτάφιος με τους νέους του νησιού να τον υποβαστάζουν, οδηγείτε στη θάλασσα και ο ιερέας στην ακροθαλασσιά, αναπέμπει ευχή «υπέρ των εν θαλάσση μακράν…», ευχή που μεταφέρει την ευλογία του Σταυρωθέντα Χριστού αλλά και της Εκκλησίας μας, για γαλήνια και ασφαλή ταξίδια των ναυτικών του νησιού αλλά και όλων των ναυτικών της Ελλάδας.

Η θρησκευτική-μυσταγωγική ατμόσφαιρα του Καμινίωτικου Επιταφίου, δημιουργεί κατάνυξη στους παρευρισκόμενους πιστούς και μαρτυρά  την ισχυρότατη σύνδεση των κατοίκων του νησιού με τη θάλασσα.

Πότε ξεκίνησε;

Οι  απαρχές του εθίμου της Μεγάλης Παρασκευής στα Καμίνια με τον Επιτάφιο να μεταφέρετε στην θάλασσα, φαίνεται από προφορικές μαρτυρίες να είναι πολύ παλιές. Για την παλαιότητα του εθίμου έχουμε μαρτυρίες που μεταφέρθηκαν από στόμα σε στόμα και από γενεά σε γενεά.

Πιθανότατα χρόνια πριν την επίσημη  καθιέρωση του, να τελείτε περιστασιακά και έτσι να μην έχει περάσει σαν ντοκουμέντο στο  βιβλίο του καθηγητή Ν. Γ. Χαλιορή "ΥΔΡΕΙΚΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΑ" του 1931 που εκεί παρόλο που γράφει για τα ήθη και έθιμα του νησιού, δεν αναφέρεται αυτό το έθιμο. Έτσι φαίνεται πως αυτό το θρησκευτικό έθιμο έγινε γνωστό και μόνιμο λίγα χρόνια πριν τον 2^ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο θαλασσινός Επιτάφιος

Ο θαλασσινός Επιτάφιος ξεκίνησε από κάποιους Υδραίους ναυτικούς εκείνης της εποχής, οι ναυτικοί που μετέφεραν τον Επιτάφιο αποφάσισαν –μαζί με τον ιερέα- κατά την περιφορά του Επιταφίου από το μικρό και γραφικό ψαρολίμανο της περιοχής, να τον μεταφέρουν –παρεκκλίνοντας από την πορεία τους-  μέσα στην θάλασσα έτσι ώστε ο Επιτάφιος με την επαφή Του με το θαλασσινό νερό να μεταφέρει την ευλογία Του στους ναυτικούς που ταξιδεύουν μακριά από το νησί. 

Έτσι αυτό που συνέβη  –με τον Επιτάφιο να προσεγγίζει την θάλασσα- και να γίνεται δέηση υπέρ των ναυτικών του νησιού, καθιερώθηκε και τηρήθηκε ανελλιπώς έως την σημερινή εποχή, αφού έγινε ένα έθιμο που πλέον τηρείται με θρησκευτική ευλάβεια κάθε χρόνο.

Η συνέχεια του εθίμου

Το έθιμο αυτό συνεχίζεται αδιαλείπτως έως τα σημερινά χρόνια και πλήθος κόσμου την Μεγάλη Παρασκευή, παρακολουθεί και συμμετέχει με κατάνυξη την περιφορά και την εναπόθεση του Επιτάφιου στην θάλασσα, στο μικρό γραφικό ψαρολίμανο στα Καμίνια.

Πηγή: Προσωπική μου έρευνα 

Υ.Γ. Καμίνια: όμορφη παραθαλάσσια συνοικία της Ύδρας και συνέχεια του οικισμού του νησιού. Πήρε το όνομά της από τους παλιούς Σίφνιους τεχνίτες-αγγειοπλάστες  που διατηρούσαν καμίνια.