Τα γεγονότα που συντάραξαν την Ύδρα τον Μάιο του 1821

Από: «ΥΔΡΑ ΥΔΡΑΙΑ ΥΔΡΟΥΣΣΑ»

Μάιος του 1821: Οι πρόκριτοι της Ύδρας ανατρέπουν τον επαναστάτη καπετάν-Αντώνη Οικονόμου, και αναλαμβάνουν ξανά την εξουσία.

Σύνδεσμος: 
http://hydra-hydrea-hydroussa.blogspot.gr/2012/03/1821.html
Πηγή:

Ἱστορία τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως,Σπυρίδων Τρικούπης,Ἔκδοσις Δευτέρα,Τόμος Ἅ,Ἀθῆναι 1978,Κεφάλαιο ΙΕ,σὲλ 234-237

(Ἀναδημοσίευσις:Ἱστορία τῆς νήσου Ὕδρας,Τόμος Δεύτερος.Ὁ κατὰ θάλασσαν ἀγὼν τῶν νήσων Ὕδρας,Σπετσῶν καὶ Ψαρῶν κατὰ τὴν ἑλληνικὴν ἐπανάστασιν,Ἀθῆναι 1953 σὲλ 105-108 «Ἡ κήρυξις τῆς Ἐπαναστάσεως εἷς τὰ νήσους Ὕδραν,Σπέτσας καὶ Ψαρὰ )

«..Ἐλαττωθείσης τῆς δημοτικότητός του,δύο μεγάτολμοι πλοίαρχοι Ὑδραῖοι,ὁ Λάζαρος Παναγιώτας καὶ ὁ Θεόφιλος Δρένιας,μὴ ἀνεχόμενοι νὰ βλέπωσι τοὺς προκρίτους,οὖς ἐσέβοντο,περιφρουρούμενους, φορολογούμενους καὶ κινδυνεύοντας,  οὐδὲ τὴν πατρίδα τῶν εἷς χείρας δημεγέρτου,ἀπεφάσισαν νὰ τὸν σκοτώσωσι,καὶ μηδενὶ ἀνακαλύψαντες τὴν ἀπόφασιν τῶνἐκίνησαν τὴν 12ην Μαΐου 1821 πρὸς τὸ διοικητήριον ὅπου ἦτο ὁ Οἰκονόμος.

Καθ’ὁδὸν ἀπήντησαν τὸν Ἀντώνιον Κριεζήν,καὶ τὸν ἐμυσταγώγησαν.(Ὁ Μιχαὴλ Γκιώνης θεωρεῖ πὼς ἐξ’ἀρχῆς ὁ Κριεζὴς συμμετεῖχε στὴν ἀπόπειρα ἐξοντώσεως τοῦ Οἰκονόμου).Ὁπλισθεῖς ἓν τῷ ἅμα καὶ αὐτός,καὶ ὀπλίσας καὶ δέκα συγγενεῖς του ἔτρεξε κατόπιν.Ἀναβαίνοντες δὲ οἱ δύο πρῶτοι εἷς τὸ διοικητήριον ἀπήντησαν τὸν Οἰκονόμον ἱστάμενον-ἄνωθέν της κλίμακος ἐν μέσω δώδεκα ὁπλοφόρων,ἐν οἶς καὶ ὁ υἱός του καὶ ὁ τολμηρὸς Κολοδήμας (φονεὺς τοῦ πατρὸς τῶν Κουντουριώτων).Ὁ Οἰκονόμος ἀπείκασεν εἷς τί ὁ ἐρχομὸς τῶν καὶ ἀμέσως ἐπυροβόλησεν τὸν Δρένιαν,ἀλλὰ δὲν τὸν ἐπῆρε.Μετὰ τὸν πυροβολήσαντα πατέρα ἐπυροβόλησε τὸν αὐτὸν καὶ ὁ υἱὸς καὶ τὸν ἔρριψε νεκρόν.

Ἐπυροβόλησαν καὶ οἱ ἄλλοι καὶ ἐπλήγωσαν τὸν Παναγιώταν πυροβολήσαντα καὶ αὐτὸν καὶ πληγώσαντα τὸν Κολοδήμαν.Ἔφθασαν ἐν τούτοις καὶ ὁ Κριεζὴς  μετὰ τῶν περὶ αὐτὸν καὶ ἔμεινεν ὑπὸ τὸ διοικητήριον πυροβολῶν καὶ πυροβολούμενος,ἀλλὰ μήτε βλάπτων μήτε βλαπτόμενος.Τὸ κατὰ τοῦ Οἰκονόμου  κίνημα ἀνδρῶν ἐχόντων ὑπόληψιν ἀπέσπασε πολλοὺς τῶν ὀπαδῶν του.

Βλέπων δ’ἐκεῖνος τὴν δεινὴν θέσιν του,ἐφώναξε μεγαλοφώνως ἔσωθέν του διοικητηρίου «βοήθεια παιδιά,βοήθεια».Ἔτρεξαν τίνες ἔξωθεν εἷς βοήθειαν,ἀλλ’ἀπεκρούσθησαν ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Κριεζήν’ἔτρεξαν καὶ ἐκ δευτέρου ἀκούσαντες τὴν αὐτὴν φωνήν,ἀλλὰ καὶ ἐκ δευτέρου ἀπεκρούσθησαν.Τότε οἱ περὶ τὸν Κριεζὴν ὑποπτεύσαντες μὴ γίνωσιν οἱ ἔξω ὀλίγοι πολλοὶ καὶ ὀρμήσωσιν ἐπ’αὐτοὺς ὀλίγους ὄντας,ἀνέβησαν εἷς τὴν παρακείμενην οἰκίαν τοῦ Βούλγαρη καὶ ἐκεῖθεν ἐτουφέκιζαν τὸ διοικητήριον.

Συγχρόνως τὸ ἐτουφέκιζαν καὶ ὁ Μανώλης Τομπάζης καὶ ὁ Ἀναστάσης Κριεζῆς καὶ ὁ Τερσανᾶς ἐκ τῶν οἰκιῶν αὐτῶν.Ἐμβᾶς καὶ ὁ Γεωργης Σαχτούρης εἷς τὸ πλοῖον τοῦ Κριεζῆ,προσωρμισμένον εἷς ἐπισκευήν, ἤρχισεν νὰ κανονιοβολῆ καὶ αὐτὸς τὸ διοικητήριον,καὶ συνεκανονοβολοῦν καὶ δύο ἄλλα πλοῖα.

 Οἰκονόμος,δεινῶς πολεμούμενος καὶ κινδυνεύων,ἐξῆλθε τοῦ διοικητηρίου διὰ τινὸς στενωποὺ ἀλλ’οἱ περὶ τὸν Κριεζὴ ἐρρίφθησαν κατόπιν καὶ τὸν κατέφθασαν ὑπὸ τὴν οἰκία Γεώργη Γκιώνη (Νῦν Ξενοδοχεῖα Ξενία-Ὑδρούσσα),ὅπου ἐντὸς δέκα βημάτων τὸν ἐπιστόλισεν ὁ Κριεζὴς συνοδευόμενον ὑπὸ πέντε,ἀλλὰ δὲν τὸν ἐκτύπησε.Τούτου γενομένου, διεσκορπίσθησαν οἱ ἀκολουθοῦντες τὸν Κριεζήν.Ὁ δὲ Γκιώνης,ἀκούσας ἄνωθέν της οἰκίας τὸν πιστολισμόν,καὶ ἴδων τὸν Κριεζὴν σχεδὸν ἀπομεμονωμένον καὶ κινδυνεύοντα,κατέβη καὶ τὸν ἀνέβασεν εἷς τὴν οἰκίαν του.Τρέχοντες δὲ οἱ περὶ τὸν Οἰκονόμον ἔμφοβοι,διότι ἐπήρχοντο πολλοί,κατέλαβαν οἰκίαν τινὰ ἐπὶ τοῦ ἄνω μέρους τῆς πόλεως,καὶ οὕτως οἱ μαχόμενοι διεχωρίσθησαν,καὶ ὁ Κριεζὴς κατέβη εἷς τὴν ἀγοράν,ὅπου ηὖρε 500 ἕτοιμους νὰ κινηθῶσι κατὰ τοῦ Οἰκονόμου,ἐν οἶς καὶ τὸν Ἀναστάσην Τσαμαδόν,τὸν Μανώλην Τομπάζην καὶ τὸν Γεωργην Σαχτούρην.

Ὁ Οἰκονόμος μαθῶν τὴν κατ’αὐτοῦ ἐκστρατείαν καὶ βλέπων ὅτι δὲν εἶχεν ἐλπίδα σωτηρίας ἐντός της νήσου,μετέβη εἷς τὸ Καμίνι,καὶ ἔμβας εἷς ἀλιάδα ἐπέβη ἐπὶ τῆς ἐκεῖ εὑρεθείσης ἄνευ ναυτῶν γολέττας τοῦ Τομπάζη καὶ ἀπέπλευσε.Τοῦτο ἴδοντες οἱ καταδιώκοντες αὐτὸν ἔστειλαν εἷς σύλληψιν τῆς γολέττας πλοῖον,ἐφ’οὐ ἐπέβη καὶ ὁ Μανώλης Τομπάζης.Κινδυνεύων τότε ὁ Οἰκονόμος ἐπόδισε κατὰ τὸν Παλαμιδὰ πρὸς τὸ δυτικὸν μέρος τῆς νήσου,ἐγκατέλειψε τὴν γολέτταν πλέουσαν, ἀπέβη εἷς τὴν ξηρὰν καὶ ἀνέβη εἷς τὸ βουνόν.

Ἀλλὰ τὸν ἐκύκλωσαν ἐκεῖ οἱ ἀντίπαλοί του καὶ τὸν προσεκάλεσαν ἐπὶ ποινὴ θανάτου νὰ παραδοθῆ’παρεδόθη,ἐπεβιβάσθη ἐπὶ τινὸς τῶν ἐν τῷ πορθμῶ τῆς Ὕδρας πλοίων,καὶ ἐκεῖθεν εἷς λέμβον ἔχουσαν 10 ναύτας διαταχθέντας νὰ τὸν μεταφέρωσιν εἷς τὴν ἀντιπορθμὸν τῆς Πελοποννήσου γῆν καὶ νὰ τὸν θανατώσωσιν.Ἀλλὰ μεταξὺ τῶν 10 ναυτῶν ἔτυχαν καὶ συγγενεῖς του Οἰκονόμου,οἵτινες ὑπερισχύσαντες τὸν ἀπέλυσαν ἐπὶ τῆς Πελοποννησιακῆς ξηρᾶς ἀβλαβής....»