«Ένα κομμάτι βράχος καταμεσής στην θάλασσα, η Ύδρα του πολιτισμού, της ιστορίας, των θρύλων και των μυστηρίων...»

Τρίτη 13 Αυγούστου 2013

Προορισμός ή Διαδρομή; Τρεις ημέρες ταξίδι με ιστιοπλοϊκό

Από:tvxs 
Τι αξίζει περισσότερο σε ένα ταξίδι; Ο προορισμός ή η διαδρομή; Κάποιοι πιστεύουν το πρώτο. Κάποιοι, πιο ρομαντικοί, το δεύτερο. Όμως, υπάρχει ο τρόπος να συνδυάσεις και τα δυο: τ ταξίδι με ναυλωμένο ιστιοπλοϊκό. Πέρασα τρεις μέρες σε ένα τέτοιο σκάφος, 18 μέτρων, παρέα με άλλους δέκα ανθρώπους. Δυο μέλη πληρώματος και οκτώ επιβάτες. Κάναμε μια βόλτα στηνΎδρα, για να συναντήσουμε τα προεόρτια ενός ρώσικου γάμου, στον Πόρο για να συνειδητοποιήσουμε την απόσταση μεταξύ Πελοποννήσου και νησιού, και τέλος στην Αίγινα, για τα φιστίκια της και για την συντροφιά των παιδιών από το Χαμόγελο του Παιδιού, που επισκέφθηκαν το νησί. Τρεις μέρες και δυο νύχτες στην θάλασσα, για να αποδείξω ότι όντως, εάν κανείς είναι ρομαντικός αλλά θέλει να πατάει και το πόδι του στην γη, λύση υπάρχει. 
Στην Ύδρα
Με την αλμύρα πάνω μας λειτουργώντας σαν πλήρωμα πια, φτάνουμε στην Ύδρα…
Ένα μαύρο σύννεφο είναι πάνω από το νησί και προμηνύει βροχή. “Θα βρούμε θέση;”, ρωτάμε. “Εάν ξέρεις τον Παντελή, πάντα έχεις θέση”, είναι η απάντηση του καπετάνιου. 
Μπαίνουμε στο λιμάνι, και ο Πάρις Λουτριώτης πηγαίνει στην πλώρη του σκάφους για να χειριστεί την άγκυρα. “Η ιστιοπλοΐα είναι ομαδική δουλειά και χρειάζεται συντονισμό. Με μια κίνηση μπορώ μέσα σε δευτερόλεπτα να του καταστρέψω το δέσιμο. Εάν κάνω όμως ότι λέει ο κυβερνήτης μπορώ με μια κίνηση να του το φτιάξω”, μου λέει.
Μετά το δέσιμο - όντως ομαδική δουλειά - στην προβλήτα μπροστά μας φτάνει ένας άνθρωπος, σωστός πειρατής. Ο Παντελής. Λευκή μακριά γενειάδα και μακρύ μαλλί. Σκισμένα ρούχα και καλή καρδιά. Αγκαλιάζεται σφιχτά με τον καπετάνιο. Ο Παντελής μεγάλωσε στην Ύδρα, αλλά έχει δυο υπηκοότητες: αμερικανική και ελληνική. Πολέμησε στο Βιετνάμ και μετά έμεινε εδώ. Για τρεις μήνες το χρόνο πηγαίνει στην Φλόριντα, στις ΗΠΑ, για να δει τους δυο γιους του - ο ένας 35 ετών και ο άλλος 6! “Ο μεγάλος είναι νόμιμο παιδί! Ο μικρός όχι και τόσο...”, μου λέει χαμογελώντας - κυριολεκτικά - κάτω από τα μουστάκια του…


Το παραπάνω κείμενο είναι απόσπασμα από μεγαλύτερο, που θα το βρείτε στον σύνδεσμο, οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου