Ένας δυνατός σε ένταση σεισμός συγκλονίζει
την Ύδρα στις 16 Ιουνίου 1769, με συνέπεια να πάθει μεγάλες ζημιές το Μοναστήρι
της «Κοίμησης της Θεοτόκου» αφού κατ' έπεσε μέρος του και να γκρεμισθούν πάρα
πολλά σπίτια.
Μια καλοκαιρινή μέρα του της 16ης Ιουνίου
1769, τις μεσημεριανές ώρες, ένας δυνατός σε ένταση σεισμός
συγκλονίζει την Ύδρα με συνέπεια να πάθει μεγάλες ζημιές το Μοναστήρι της
«Κοιμήσεως της Θεοτόκου» που «Διερράγει υπό φρικτού σεισμού εν τω
αψξθ΄ έτει ισ’» γράφει κωδίκελος του Ιερού Καθεδρικού ναού της
Ύδρας...
Η δυνατή σεισμική δόνηση είχε σαν συνέπεια
να γκρεμισθούν πάρα πολλά σπίτια και άλλα να πάθουν μεγάλες και μικρές ζημιές. «Εκρήμνισε
μεν τον ναόν, διέρρηξε δε εις πολλά σημεία την Μονήν, εκρήμνισεν όλα τα ανώγεια
των οικιών της πόλεως και ηνάγκασε τους κατοίκους να αποσυρθούν και να
παραμείνουν εις την ύπαιθρον επ΄ αρκετόν, επειδή αι δονήσεις του διήρκεσαν επί
πολύ».
Ταυτόχρονα ένα ρήγμα ξεκίνησε από την
περιοχή Καμίνια και κατέληξε στην περιοχή «Χίλαρι», το σημείο αυτό
εντοπίζεται νοτιοδυτικά και υψηλότερα από την εκκλησία της Υπαπαντής και
εκεί, όταν σταμάτησαν οι σεισμικές δονήσεις θεμελιώθηκε το «εκκλησάκι του
σεισμού» όπως ονομάζεται στο νησί, η εκκλησία του Άγιου Τύχωνα.
Οι Υδραίοι ευσεβείς χριστιανοί εκείνης της
εποχής για να σταματήσει το ρήγμα του φοβερού σεισμού προέταξαν και
θεμελίωσαν το εκκλησάκι που με την Θεία Δύναμη Του λειτούργησε σαν ένας Θεικός
τοίχος απέναντι στην καταστροφική μανία του σεισμού.
Κατά παράδοση μετά την Θεία Λειτουργία στο εκκλησάκι
του Αγίου Τύχωνα –όπως και στον Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου- διαβάζεται η
ευχή για προστασία από σεισμό: «Ὁ Θεός ὁ μέγας, καί φοβερός, καί θαυμαστός, ὁ μόνος ἀληθινός, ὁ ποιῶν
πάντα καί μετασκευάζων, ὁ ἐπιβλέπων ἐπί
τήν γῆν καί ποιῶν αὐτήν
τρέμειν, ὁ ἁπτόμενος
τῶν ὀρέων
καί καπνίζονται, ὁ σείων
τήν ὑπ’ οὐρανόν ἐκ
θεμελίων, οἱ δέ
στύλοι αὐτῆς οὐ σαλεύονται, ὁ τά θεμέλια της γής σαλεύων, ἤδρασται
δέ τῷ σῶ νεύματι, ὄν
πάντα φρίσσει καί τρέμει ἀπό
προσώπου τῆς δυνάμεώς Σου, ὅτι ἀνυπόστατος ἡ ὀργή τῆς ἐπί ἠμᾶς
τούς ἁμαρτωλούς ἀπειλῆς
Σου, ἀμέτρητον τέ καί ἀνεξιχνίαστον
τό ἔλεος τῆς ἐπαγγελίας
Σου, αὐτός μνήσθητι τῶν οἰκτιρμῶν
Σου, Κύριε, καί τά ἐλέη Σου παρασχου ἠμίν, ὅτι ἀπό τοῦ αἰῶνος εἰσί,
στήριξον τήν κτίσιν, στερέωσον τήν γῆν, παῦσον
τόν κλόνον αὐτῆς, ἔδρασον
τήν δονηθείσαν οἰκουμένην, καί μή
συναπολέσης ἠμᾶς ταῖς ἀνομίαις ἠμῶν,
μηδέ καταδικάσης ἠμᾶς ταῖς ἁμαρτίαις ἠμῶν, ἐν τοῖς
κατωτάτοις τῆς γής. Ὅτι σύ
εἰ ὁ Θεός ἠμῶν,
Θεός τοῦ ἐλεεῖν καί
σώζειν, καί σύ τήν δόξαν ἀναπέμπομεν,
τῷ Πατρί
καί τῷ Υἱῶ καί τῷ Ἁγίω
Πνεύματι, νῦν καί ἀεί
καί εἰς τούς αἰώνας
τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Απολυτίκιο. Ήχος πλ. δ'.
Ό επιβλέπων επί την γήν, και ποιών αυτήν τρέμειν, ρύσαι ημάς, της φοβέρας του σεισμού απειλής, Χριστέ ο Θεός ημών και κατάπεμψον ημιν, πλούσια τα ελέη σου, πρεσβείαις της Θεοτόκου μόνε Φιλάνθρωπε».
Ό επιβλέπων επί την γήν, και ποιών αυτήν τρέμειν, ρύσαι ημάς, της φοβέρας του σεισμού απειλής, Χριστέ ο Θεός ημών και κατάπεμψον ημιν, πλούσια τα ελέη σου, πρεσβείαις της Θεοτόκου μόνε Φιλάνθρωπε».
Ο Άγιος Τύχων
Ως πρώτος εφημέριος αναφέρεται
κάποιος Παπα-Δημήτρης και αυτό απο το δελτίο απογραφής του 1828 του
Παπα-Παντελή, που υπογράφει ως "Παπα-Παντελής του Παπα-Δημήτρη".
Η άπογραφή του 1828 μας λεει ότι είχε 320
ενορίτες, το δελτίο υπογράφει Παπα-Παντελής Παπα-Δημήτρη (Αρχ. Ύδρ. ΙΔ΄,
σελ.152.
Η εκκλησία του Αγίου Τύχωνος είναι ενοριακό παρεκκλήσιο της Ενοριακής
εκκλησίας της Υπαπαντής του Χριστού Ύδρας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου