Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η θεατρική πρεμιέρα της “Χιονονιφάδας που αγάπησε το καλοκαίρι”

Κείμενο, φωτογραφίες και βίντεο από: κ. Χρήστο Δασκαλάκη (συγγραφέα του βιβλίου “Η Χιονονιφάδα που αγάπησε το καλοκαίρι”)

“Όταν όλα, γίνονται μαγεία...

Και ναι, η πρεμιέρα μας έγινε!
Και ναι, ο συγγραφέας είχε ρόλο στην παράσταση (το κρατούσαμε σαν έκπληξη, η έκπληξη έγινε και τώρα μπορούμε να το ανακοινώσουμε). Κάποιες Κυριακές - έκπληξη λοιπόν, θα είμαι και εγώ εκεί, να μοιράζομαι ένα μικρό κομμάτι της σκηνής, και μαζί με τους ηθοποιούς μας, να δίνω διακριτικά το δικό μου μήνυμα.

Πόσο υπέροχο κοινό που ήσασταν! Πόσο μεγάλη αγκαλιά ήταν αυτή! Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε, η δική σας ενέργεια ήταν κάτι μαγικό, μας δυνάμωσε, μας προστάτεψε, μας συγκίνησε.

Και αναφέρομαι σε ένα σκηνικό πρόβλημα που προέκυψε στη μέση της παράστασης, γρήγορα όμως διορθώθηκε και επιστρέψαμε στην κανονική ροή της παράστασης, με τα παιδιά ενθουσιασμένα, έτοιμα να παίξουν, να χειροκροτήσουν , να μεταφέρουν την ενέργεια τους.

Προσωπικά, σας ευχαριστώ που τόσο υπομονετικά με περιμένατε να βγω και να υπογράψω το βιβλίο μας, σας ευχαριστώ για την τιμή να είστε δίπλα μου, σας ευχαριστώ για τα τόσο όμορφα λόγια που μοιραστήκατε μαζί μου στο τέλος.

Αυτή η προσπάθεια όμως είναι συλλογική και το χειροκρότημα ανήκει σε όλη την ομάδα, στα παιδιά που με τόσο αγάπη αγκάλιασαν το βιβλίο μας, του έδωσαν σάρκα και οστά και το έφεραν με τόσο τρυφερό τρόπο μπροστά σας! Μια ομάδα ανθρώπων που με τόσο σεβασμό έφτιαξαν μια ιστορία για κάθε ηλικία, για κάθε εποχή, για κάθε συνθήκη. Γιατί στο κέντρο όλων, είναι η οικογένεια και η αγάπη. Είναι η φιλία και το όνειρο. Είναι η ελπίδα και η πίστη πως όλα μπορούν να συμβούν!

Τεράστια χαρά μου έδωσε το γεγονός ότι άνθρωποι που δεν γνωρίζαμε προσωπικά, ήρθαν από μακριά, γέμισαν ασφυκτικά το θέατρο και έκαναν ξανά κράτηση να είναι και δεύτερη φορά μαζί μας. Αυτό, για εμάς προσωπικά, λέει πολλά. Αυτό, είναι κάτι που κανείς μας δεν περίμενε.
Το ευχαριστώ είναι λίγο, μα είναι από καρδιάς!

Θα επιστρέψω με φωτογραφίες.

Για την ώρα, χαμηλώνω τα φώτα και ονειρεύομαι ξανά τις αγκαλιές μικρών και μεγάλων παιδιών.

Γιατί έτσι θα ήθελα να με πάρει ο ύπνος.
Με εικόνες αγάπης…"