Γιάννης Βουρλάκος: "Τα τετράδια της Ανζέλ Κουρτιάν... Ένας ρόλος με κίνηση ευαισθησίας..."

Κείμενο - κριτική του Υδραιολάτρη ποιητή Γιάννη Βουρλάκου

Ένα χρονικό Ιστορικό πρελούδιο της καταστροφής των Αρμενίων απο τα μάτια ενός κοριτσιού που από τα όνειρά της καρδιάς της φτάνει μέχρι τον διωγμό των Αρμενίων κρατώντας στο χέρι της την καπνισμένη της κούκλα...
Τα Χρόνια περνάνε αλλάζει τον ρόλο μπαίνει στην εφηβεία μέσα απο την αλλαγή των παπουτσιών της....
Η Χριστίνα Αλεξανιάν κεντάει έναν πολυπροσωπο ιδιαίτερο μονόλογο μέσα στους ήχους της μουσικής που την ακολουθούν και παίζουν μαζί της...
Στιγμές ρίγη συγκίνησης καθολικές μεταστάσεις αισθημάτων που με μοναδικό τρόπο τις μεταφέρει στο κοινό σαν τη θεία μετάληψη στην αναμονή του χρόνου...
Ιδιαίτερος ρόλος χωρίς κραυγές μελό, ξέρει να δίνει το χρώμα, να το μεταναστεύει να την ακολουθείς στην σκηνική της μαγεία μιας ολοκληρωμένης θεατρινας που γνωρίζει τη σκηνή και με άνεση διασχίζει...
Σκηνοθετεί την παρουσία της πρώτη φορά με τόλμη και φαντασία γιατί οι μεγάλοι ρόλοι δεν διδάσκονται βγαίνουν αβίαστα και δημιουργικά.....
Μία ηθοποιός που πίστεψε στο κείμενο το δούλεψε μήνες και ξέρει να κινεί τα ευαίσθητα νήματα μιας ολοκληρωμένης ερμηνείας....
Όλη η παράσταση είναι ένα λαβωμένο ποίημα που μέχρι το τελευταίο λεπτό ανασαίνει μέσα μας και μας χτυπάει τη πόρτα έντονα λέγοντας ότι η Τέχνη οταν ειναι αληθινή μοιράζει Αξίες....."

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΥΡΛΑΚΟΣ