Γεώργιος Α. Μεϊντάσης: "Περί Τουρισμού"

Το παρόν κείμενο είναι του κ. Γεώργιου Α. Μεϊντάση (Πρώην Δημοτικού Συμβούλου Ύδρας)

Περί Τουρισμού

Στη Νέα Υόρκη, σε δείπνο με τον Υπουργό Τουρισμού, κ. Χάρη Θεοχάρη και το υπόλοιπο ΔΣ, ΑΧΕΠΑ, συνδέσμου Μανχάτταν.

"Ο Αύγουστος επλάκωσε η άκρη του χειμώνα, που έλεγαν και οι παλαιοί γύρω στης Παναγιάς τα εννιάμερα. Όλοι στο νησί πλέον κάνουν τους απολογισμούς τους για το πώς πήγε η σεζόν. Ο Έλλην έχει πέσει σε μια παγίδα όπου νομίζει ο τουρισμός μπορεί να σώσει τη χώρα και ότι θεωρείται βαριά βιομηχανία. Σε καμία περίπτωση αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Αν κοιτάξουμε χώρες οι οποίες ζούνε καθαρά με τον τουρισμό και οι οποίες έχουν τουρισμό χρονικός, και όχι μονο 3-6 μήνες, όπως η Ταϊλάνδη, ή η Αίγυπτος, ο λαός τους είναι στα όρια της φτώχειας. Μπορεί η Ύδρα να είναι ένα από τα λίγα μέρη που γεύεται τους τουριστικούς καρπούς αλλά τέτοια μέρη είναι πολύ λίγα για να καλύψουν την Ελληνική οικονομία. Συνήθως μιλάμε για νησιωτικές ή παραθαλάσσιες περιοχές με πολύ μικρό πληθυσμό. Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης η Ελλάδα για το 2018 είχε 33 εκατομμύρια τουρίστες, σε σύγκριση μόνο με την πόλη της Νέας Υόρκης όπου είχε 65 εκατομμύρια. Ακόμα και με αυτά τα νούμερα η Νέα Υόρκη δεν υπολογίζει τον τουρισμό σαν βαριά βιομηχανία. 

Το καλό με τον τόπο μας είναι ότι έχουμε πολύ πιο ποιοτικό τουρισμό από τα υπόλοιπα νησιά και αυτό οφείλεται σε μεγάλο βαθμό ότι το νησί ανήκει στην αρχαιολογία, και με αυτό τον τρόπο δεν έχουμε μεγάλα τουριστικά καταλύματα. Παλαιότεροι Υδραίοι έκαναν πολλές προσπάθειες στο να περάσουν την Ύδρα σε προεδρικά διατάγματα, όπου να προστατεύεται από τους τυχοδιώκτες του χρήματος. Ονόματα όπως Παντελάκης, Ζουρντός, και Σ. Κεχαγιόγλου κάνανε την αρχή, και μετά αρκετοί άλλοι στα πιο πρόσφατα χρόνια, όπως ο Ε. Τσακίρης συνέχισαν τις προσπάθειές αυτές. Τους χρωστάμε πολλά, παρόλο, που πολλοί ήταν ενάντια σε αυτές τις ενέργειες.

Πριν λίγα χρόνια ερωτήθει ο Ε. Κεχαγιόγλου σε συνέδριο Μικρών Νησιών γιατί δεν αφήνουμε σε περιοχές εκτός σχεδίου να χτιστούν μεγάλα τουριστικά καταλύματα και αν δεν γίνει αυτό πως θα φέρουμε κόσμο στο νησί, όπου απάντησε “όταν οι Υδραίοι ανοίξουν τα σπίτια τους όπως παλιά”. Τελικά τα σπίτια ανοίχτηκαν: ούτε ο δήμος, ούτε οι εκθέσεις, ούτε εμείς, αλλά η τεχνολογία μας τα άνοιξε διάπλατα και έτσι αναπτύχθηκε ο τουρισμός. Φέρνοντας βέβαια αλλα προβλήματα, όπως η έλλειψη χρονικής μίσθωσης. 

Το θέμα είναι τι τουρισμό θέλουμε: Ελληνικό; διεθνή; μαζικό; ποιοτικό; 

Ο "ξένος" θέλει να βλέπει παρθένα μέρη, που έχουν μείνει αναλλοίωτα στο χρόνο, δεν έρχεται για να γευτεί γκουρμέ, αλλά για χταπόδι κρεμασμένο, για καλαμάρι, και ρετσίνα, για να ακούσει ελληνική ζωντανή μουσική και να δεί ελληνικούς χορούς (ευτυχώς που υπάρχει η Ξερή Ελιά).

Αυτό όμως είναι πολύ δύσκολο στο να το πετύχουμε, διότι ο πληθυσμός του νησιού (θα αναφερθώ σε άλλο κείμενο περί αυτού) συρρικνωνεται σε πολύ γοργούς ρυθμούς, και όχι μόνο αυτό αλλά σε λίγα χρόνια τα περισσότερα σπίτια θα ανήκουν σε "ξένους" και όχι Υδραίους.

Αυτές τις σκέψεις πρέπει να έχουν στο μυαλό τούς ο δήμαρχος και το νέο δημοτικό συμβούλιο. Το οποίο θα έχει πολλές "φωνές" αυτή την τετραετία και έτσι θα ζήσουμε τη χαρά της δημοκρατίας. Αν και υπάρχουν απώλειες όπως του Αλέξη Βερούκα και τού Αριστοτέλη Καλύβα".

ΥΓ. Να αγιάσει το στόμα του Κραουνάκη, για τα λόγια του. Αν τον άκουγε καμιά γυναίκα παλαιά θα έλεγε καλά αυτή η μάνα δεν ήξερε να τα κόψει ενα τσίμπο τα παιδιά, να μην κουνήσουν ρούπι! Που τέτοιες ώρες θα έπρεπε να είναι στα σπίτια τους….

-Καλό Χειμώνα-

Γεώργιος Α. Μεϊντάσης

Πρώην Δημοτικός Σύμβουλος Ύδρας