«Ύδρα – Το νησί των ποιητών και των καλλιτεχνών» μια προέκταση του έργου "Οδύσσεια της Πηνελόπης" - Έκθεση από τις 5-29 Μαρτίου 2020

Από: Одиссея Для Пенелопы

ΥΔΡΑ - ΝΗΣΙ των ΠΟΙΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ

ΔΙΑΛΟΓΟΙ: Προέκταση του Έργου «ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΗΝΕΛΟΠΗ». Συμμετέχουν οι εικαστικοί - Тατιάνα Μπάμπουσκινα, Мαρίνα Κάμπις, Όλγα Μελγκουνόβα, Όλγα Σαμόβσκαγια, Όλγα Κοζεμιάκινα, Σβετλάνα Μουρζινά, Σβετλάνα Βούτσεν, Γιελένα Γιεπιφάνοβα. Φωτογράφος - Σπύλιος Σπηλιώτης (από την Ύδρα)

Με αυτό είναι το όνομα της έκθεσης, οι καλλιτέχνες-εικασικοί, που συμμετείχαν στο υπαίθριο εικαστικό-εκθεσιακό εγχείρημα «Οδύσσεια για την Πηνελόπη» θέλουν όχι μόνο να ενημερώσουν το ευρύ κοινό για το νησί της Ύδρας - "έναν χαμένο παράδεισο στον Σαρωνικό κόλπο, κοντά στην ανατολική ακτή της χερσονήσου της Πελοποννήσου, που χωρίζεται από αυτή με το ομώνυμο Στενό", αλλά και να επισημάνουν την διάχυτη ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ από αυτό το εκπληκτικό νησί, το οποίο απλώνει το φυσικό του κάλλος σε όλους, όσοι το επισκέπτονται.

Οι ντόπιοι κάτοικοι με υπερηφάνεια επισημαίνουν ότι το νησί τους αποτελεί νησί της θαλάσσιας δόξας. Το νησί καταπλήσσει τη φαντασία του περιηγητή-ταξιδιώτη ακόμα από εκείνη τη στιγμή, που το πλοίο μόλις αγκυροβολεί στην αποβάθρα. 

Παρά το γεγονός ότι η αρχιτεκτονική του νησιού, όπως και των περισσότερων της πλειάδας των ελληνικών νησιών, είναι παρόμοια με την ιταλική, η αλληλεπίδραση του με το βραχώδες φυσικό τοπίο είναι πραγματικά μοναδική! Το νησί έχει το καθεστώς του μουσείου και ο χρόνος εδώ φαίνεται να έχει αναστείλει την πορεία του τον 19ο αιώνα. Η κατασκευή νέων και η ανακατασκευή παλαιών κατοικιών είναι δυνατή μόνο με την έγκριση του ειδικού αρχιτεκτονικού συμβουλίου της πόλης. Αλλά αυτό είναι ένα μουσείο στο οποίο ζουν και εργάζονται οι αυτόχθονες κάτοικοι του νησιού. Αυτοί, όπως και οι παππούδες τους, ψαρεύουν και ασχολούνται με τη γεωργία.

Στο νησί υπάρχουν πολλά χριστιανικά μοναστήρια, που βρίσκονται κυρίως στα βουνά. Πολλές και οι εκκλησίες (οι κάτοικοι ισχυρίζονται ότι υφίστανται περί τις 365), τα καμπαναριά των οποίων επιδιώκουν να φτάσουν τον ουρανό, ως, κατά τόπους, δαντελωτές καθέτους. Από τη συζήτηση με τους ντόπιους μαθαίνεις ποια οικογένεια και πόσα χρόνια πριν έχτισε αυτόν ή εκείνο το ναό και ποιος από τους εν ζωή απογόνους της συντηρεί, σήμερα, το ναό. Στο νησί δεν υπάρχουν αυτοκίνητα, εκτός από ένα αυτοκίνητο κοινοχρήστων υπηρεσιών, και όλες οι μετακινήσεις και μεταφορές πραγματοποιούνται με μουλάρια, άλογα και γαϊδούρια. Λόγω της εγγύτητας του με την Αθήνα (στην εποχή μας είναι 2 ώρες άνετης ιστιοπλοΐας με το "Flying Cat" ή "Flying Dolphin" από το λιμάνι του Πειραιά), το νησί ανέκαθεν αποτελούσε τόπος ανάπαυσης για τη καλλιτεχνική/δημιουργική ελίτ. Μέχρι πρόσφατα, όσο ακόμη ζούσε η κόρη της ιδιοκτήτριας, ήταν δυνατό να επισκεφτεί κανείς το σπίτι της ιδιαίτερης προσωπικότητας των αρχών του 20ου αι. Κατερίνας Καούρη, την οποία επισκέφθηκαν πολλοί καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Πικάσο και ο Σαλβαδόρ Νταλί. Δυστυχώς, τώρα μπορούμε να θαυμάσουμε τους εσωτερικούς χώρους του σπιτιού μόνο σε φωτογραφίες από άλμπουμ/λευκώματα για την ιστορία του νησιού.

Αναφορά στους καλλιτέχνες, που ζουν και εργάζονται στο νησί, εντοπίζουμε και στο μυθιστόρημα του John Fowles «ΜΑΓΟΣ»-"MAGICIAN". Παρά το γεγονός, ότι η δράση αυτού του συναρπαστικού μυθιστορήματος λαμβάνει χώρα στο νησί των Σπετσών, δίπλα στην Ύδρα, όπου ο John Fowles εργάστηκε ως καθηγητής αγγλικής γλώσσας σε σχολείο, η αίσθηση μιας φιλοσοφικής-μυστικιστικής υφής του μυθιστορήματος, διαπερνά τη σκέψη κάθε φορά, όταν, περπατώντας κατά μήκος των απότομων, στενών, διαρκώς διακλαδούμενους δρόμων, απροσδόκητα για τον ίδο σου τον εαυτό του, και ενώ επιθυμείς να βρεθείς στο λιμάνι του γειτονικού χωριού Καμίνι, ξαφνικά βρίσκεσαι σε κορυφή βουνού, αναπολώντας τον επιθυμητό στόχο της διαδρομής σου από το ύψος της πτήσης του πουλιού. Όπως και στο διάσημο μυθιστόρημα, το νησί διάτρητα αποδεικνύει πόσο απρόβλεπτα δύνανται να αποβούν τα αποτελέσματα φαινομενικά απόλυτα προφανών και προβλέψιμων ανθρώπινων επιθυμιών και σκέψεων.

Περηφάνια του νησιού αποτελεί το γεγονός ότι εδώ έζησε και δημιούργησε ο Καναδός ποιητής και μουσικός Leonardo Cowen. Οι κάτοικοι θα σας δείξουν με χαρά το σπίτι αυτού του μουσικού-φιλοσόφου και θα σάς ρωτήσουν, εάν είστε εξοικειωμένοι με το έργο του. Για να τιμηθεί η μνήμη αυτής της διάνοιας της δημιουργίας, στο νησί οργανώνονται συχνά μουσικά φεστιβάλ και συναυλίες.

Στο χωριό Καμίνι, όπου η ζωή δεν είναι τόσο θορυβώδης όσο στο λιμάνι της Ύδρας, σώζονται τα ερείπια ενός οικογενειακού σπιτιού που ανήκε στο διάσημο Έλληνα μεταμοντερνιστή καλλιτέχνη του 20ου αιώνα Νίκου Χατζηκυριάκου-Γκίκα. Τα φωτιζόμενα από τις αχτίνες του ηλιοβασιλέματος ανοίγματα των άδειων παραθύρων από πολύ πλούσιου στο παρελθόν, αλλά τώρα ρημαγμένου σπιτιού, που μετατράπηκε σε ερείπιο, μας παραπέμπουν πίσω σε εκείνη τη φοβερή νύχτα, όταν οι δολιοφθορείς έκλεψαν όλους τους πίνακες του καλλιτέχνη, αποκοίμισαν τους φρουρούς και, καταστρέφοντας τα ίχνη τους, έβαλαν φωτιά στο σπίτι. Μετά τη φωτιά, ο καλλιτέχνης έζησε στο Παρίσι και δεν επέστρεψε ποτέ στο νησί. Οι πίνακες άλλων καλλιτεχνών που έζησαν και εργάστηκαν στο νησί, παρατίθενται σε μόνιμες και προσωρινές μουσειακές εκθέσεις, που δεν είναι λίγες στο νησί!

Σήμερα, ένα από τα ιστορικά κτίρια στο λιμάνι της Ύδρας καταλαμβάνεται από την Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αθήνας, η οποία το αξιοποιεί ως κατοικία για τους καλλιτέχνες.

Αυτά εν συντομία για την ιστορία αυτού του νησιού. Στην έκθεση παρουσιάζονται φωτογραφίες του ντόπιου κατοίκου, φωτογράφου Σπήλιου Σπηλιώτη, καθώς και έργα ζωγραφικής, σκίτσα των ως ανωτέρω συμμετεχόντων στο όλο καλλιτεχνικό εγχείρημα, που αποκαλύπτουν στον επισκέπτη όλη τη διαδικασία δημιουργίας του καλλιτέχνη. Προσφέρουμε στον θεατή να μας ακολουθήσει την περιήγησή μας από τη στιγμή του ενθουσιώδους θαυμασμού, που μας δημιουργεί το τοπίο, μέχρι την καλλιτεχνική του επανεξέταση και τη μεταφορά της ιδέας στον θεατή! Ελάτε και βυθιστείτε, μυηθείτε στην ατμόσφαιρα της ομορφιάς, της δημιουργίας, της ποίησης στον εκθεσιακό χώρο της Βιβλιοθήκης της Ξένης Λογοτεχνίας «Μ.Ι. Rudomino» και, στη συνέχεια, πραγματοποιείστε το δικό σας ταξίδι το ταξίδι σας, τη δική σας βουτιά στην ιστορία του νησιού.

Διαβάστε επίσης σχετικά: http://hydraspoliteia.blogspot.com/2020/01/blog-post_7.html

ОСТРОВ ГИДРА-ОСТРОВ ПОЭТОВ И ХУДОЖНИКОВ

ДИАЛОГИ: Проект ОДИССЕЯ ДЛЯ ПЕНЕЛОПЫ ,Художники- Бабушкина Татьяна, Кабыш Марина, Мельгунова Ольга, Самовская Ольга ,Мельгунова Ольга, Кожемякина Ольга ,Мурзина Светлана, Вуцен Светлана ,Епифанова Елена. Фотограф –Spilios Spiliotis (о Гидра, Греция)

Таким названием выставки - участники пленэрно-выставочного проекта ОДИССЕЯ ДЛЯ ПЕНЕЛОПЫ хотят не только рассказать широкому зрителю об острове Гидра (Идра) - "затерянном рае в Сароническом заливе, близ восточного побережья полуострова Пелопонес и отделенным от него одноимённым проливом", но и сделать акцент на ТВОРЧЕСУЮ ЭНЕРГИЮ этого удивительного острова, который открывает свои красоты не для всех приехавших туда.

Местные жители с гордостью отмечают, что это остров морской славы. Он поражает воображение путешественника уже в тот момент, когда корабль только причаливает к пристани. Не смотря на то, что архитектура острова, как и большинства многих других греческих островов схожа с итальянской, её взаимодействие со скалистым природным ландшафтом поистине уникально! Остров имеет статус музея, и время здесь будто бы приостановило свой ход в 19 веке. Строительство новых, и реконструкция старых домов возможно только с согласования со специальным архитектурный советом города. Но это музей, в котором живут и трудятся коренные жители острова. Они, как и их прадеды, ловят рыбу и занимаются сельским хозяйством.

На острове несколько христианских монастырей, преимущественно расположенных в горах. Много и церквей, (жители утверждают, что их около 365), колокольни которых то тут-то там устремляются ажурными вертикалями в небо. Из разговора с местными жителями узнаешь, какая семья, и сколько лет назад построила тот или иной храм, и кто из ныне живущих потомков содержит храм в настоящее время. На острове нет машин, кроме машины коммунальной службы, и все передвижение и грузоперевозки осуществляются на мулах, лошадях и осликах. Из-за близости к Афинам, (в наше время это 3 часа комфортного плавания на «Летающей кошке» или «Летающем дельфине» от порта Пирей), остров всегда был местом отдыха творческой элиты. До недавнего времени, пока был жива дочь хозяйки, можно было посетить дом светской львицы Катарины Паури, в котором в начале 20 века бывали многие художники в том числе Пикассо и Сальвадор Дали. К сожалению, сейчас мы можем любоваться интерьерами дома только в фотографиях альбомов по истории острова.

Упоминание о художниках, живущих и работающих на острове, мы найдём и в романе Джона Фаулза "ВОЛХВ." Несмотря на то, что действие этого захватывающее романа происходит на соседнем с Гидрой острове Спецес, на котором Джон Фаулз работал учителем английского языка в школе, ощущение философско-мистической канвы романа приходит на ум всякий раз, когда гуляя по крутым, узким, извилистым, и постоянно разветвляющимся улочкам, неожиданно для самого себя , желая попасть в гавань соседней деревни Камини, вдруг оказываешься на вершине горы, созерцая желаемую цель своего маршрута с высоты птичьего полёта. Как и в знаменитом романе, остров наглядно показывает насколько непредсказуемыми могут быть результаты, казалось бы, таких очевидных и прогнозируемых человеческих желаний и помыслов.

Гордостью острова является тот факт, что здесь жил и творил канадский поэт и музыкант Леонардо Коуэн . Местные жители Вам с радостью покажут дом этого музыканта-философа и спросят, знакомы ли вы с его творчеством. В память об этом гениальном творце на острове часто проводятся музыкальные фестивали и концерты.

В деревне Камини, где жизнь не такая суетливая, как в порту Гидры, сохранились остатки родового дома, принадлежавшего известному греческом художнику - постмодернисту 20 века Никосу Хаджикирьякису-Гикасу. Освещенные закатным солнцем проёмы пустых окон в прошлом очень богатого, но теперь превращенного в руины, дома, отсылают к той страшной ночи, когда злоумышленники выкрали все картины художника, усыпив охрану и, заметая следы, подожгли дом. После пожара художник жил в Париже и больше не возвращался на остров. Картины других художников, живших и работавших на острове, представлены в постоянных и временных музейных экспозициях, которых на острове также не мало!

В настоящее время одно из исторических зданий в порту Гидра занимает афинская академия изящных искусств, используя его как творческую резиденцию.

Это только коротко об истории этого острова. На выставке будут представлены фотографии, сделанные местным жителем, фотохудожником Спилиосом Спилиотисом, и некоторые картины, эскизы, этюды участников проекта, раскрывающие творческий процесс работы художника. Мы предлагаем зрителю пройти с нами путь от момента восторженного восхищения пейзажем до его художественного переосмысления и донесения идеи до зрителя! Приходите и погрузитесь в атмосферу красоты, творчества, поэзии в выставочном пространстве Библиотеки иностранной литературы им. М. И. Рудомино, а потом и совершите и свое путешествие, погружение в историю острова!