Έρευνα – κείμενο Σπήλιος Φ. Σπηλιώτης
Ο Άγιος Τύχωνας "H Eκκλησία του Σεισμού"…»
Ο Άγιος Τύχωνας
είναι ένα προσφιλέστατο και αναμνηστικό εκκλησάκι από τον μεγάλο σεισμό
που συντάραξε την Ύδρα στις 16 Ιουνίου 1769 (ημέρα εορτής του Αγίου Τύχωνα),
αφού κατέστρεψε μέρος του τότε Μοναστηριού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, οικίες και πιθανότατα θα υπήρχαν απώλειες μεταξύ των κατοίκων.
Δεν γνωρίζουμε τον κτήτορά του αλλά υποθέτω ότι
θα προσφέρθηκαν πολλοί κάτοικοι για την ανέγερσή του σαν ένα Θεϊκό τάμα για τον
εξευμενισμό του Θεού και την βοήθεια Του στους δοκιμαζόμενους κατοίκους του νησιού εκείνης της εποχής.
Ως πρώτος εφημέριος αναφέρεται κάποιος Παπα-Δημήτρης και αυτό από το δελτίο απογραφής του 1828 του Παπα-Παντελή, που υπογράφει ως
"Παπα-Παντελής του Παπα-Δημήτρη".
Η απογραφή του 1828 μας λεει ότι είχε 320
ενορίτες, το δελτίο υπογράφει Παπα-Παντελής Παπα-Δημήτρη (Αρχ. Ύδρ. ΙΔ΄,
σελ.152.
Η εκκλησία του Αγίου Τύχωνος είναι παρεκκλήσιο της Ενοριακής εκκλησίας της
Υπαπαντής του Χριστού Ύδρας
Το ιστορικό του μεγάλου σεισμού της 16
Ιουνίου 1769
Μια καλοκαιρινή μέρα της 16ης Ιουνίου 1769 ένας δυνατός σε ένταση σεισμός συγκλονίζει την
Ύδρα με συνέπεια να πάθει μεγάλες ζημιές το Μοναστήρι της «Κοίμησης της
Θεοτόκου» αφού η σφοδρότητα του σεισμού ήταν τόση δυνατή αφού έπεσαν πάρα πολλά σπίτια και υπέστησαν ζημιές πολλές κατασκευές στο νησί.
Γράφει κωδίκελος του Ιερού Καθεδρικού ναού της Ύδρας: «Διερράγει υπό φρικτού σεισμού εν τω αψξθ΄
έτει ισ’» ... «Εκρήμνισε μεν τον ναόν, διέρρηξε δε εις πολλά
σημεία την Μονήν, εκρήμνισεν όλα τα ανώγεια των οικιών της πόλεως και ηνάγκασε
τους κατοίκους να αποσυρθούν και να παραμείνουν εις την ύπαιθρον επ΄ αρκετόν,
επειδή αι δονήσεις του διήρκεσαν επί πολύ».
Ταυτόχρονα ένα σεισμικό ρήγμα -κατά τις μαρτυρίες παλαιότερων κατοίκων- άνοιξε
από την περιοχή των Καμινίων και
κατέληξε στην περιοχή που λίγο αργότερα θεμελιώθηκε το «εκκλησάκι του σεισμού»
όπως ονομάζεται στο νησί, η εκκλησία του
Άγιου Τύχωνα ημέρα που εορτάζει ο συγκεκριμένος Άγιος.
Για το ρήγμα του σεισμού δεν υπάρχει ιστορική
τεκμηρίωση αλλά αν παρατηρήσουμε τον Ναό είναι θεμελιωμένος κατά πολύ κάτω από
επίπεδό του δρόμου...
Οι Υδραίοι ευσεβείς χριστιανοί εκείνης της
εποχής προέταξαν και θεμελίωσαν τον Ναό που με την Θεία Δύναμη Του λειτούργησε
σαν ένας Θεικός τοίχος απέναντι στην καταστροφική μανία του σεισμού.
Κατά παράδοση μετά την Θεία Λειτουργία στο
εκκλησάκι του Αγίου Τύχωνα –όπως και στον Ι. Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου-
διαβάζεται η ευχή για προστασία από σεισμό: «Ὁ Θεός ὁ μέγας, καί φοβερός, καί
θαυμαστός, ὁ μόνος ἀληθινός, ὁ ποιῶν πάντα καί μετασκευάζων, ὁ ἐπιβλέπων ἐπί
τήν γῆν καί ποιῶν αὐτήν τρέμειν, ὁ ἁπτόμενος τῶν ὀρέων καί καπνίζονται, ὁ σείων
τήν ὑπ’ οὐρανόν ἐκ θεμελίων, οἱ δέ στύλοι αὐτῆς οὐ σαλεύονται, ὁ τά θεμέλια της
γής σαλεύων, ἤδρασται δέ τῷ σῶ νεύματι, ὄν πάντα φρίσσει καί τρέμει ἀπό
προσώπου τῆς δυνάμεώς Σου…».

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου