«Ένα κομμάτι βράχος καταμεσής στην θάλασσα, η Ύδρα του πολιτισμού, της ιστορίας, των θρύλων και των μυστηρίων...»

Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2020

Μανόλης Τσακίρης: "Αποκλεισμένοι μόνο γεωγραφικά θα γιορτάσουμε το έπος της Ενωμένης Αντίστασης ενάντια στο πραξικόπημα των επίορκων αξιωματικών"

Από: κ. Μανόλη Τσακίρη Συγγραφέα
ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΟΙ ΜΟΝΟ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΑ ΘΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΤΩΝ ΕΠΙΟΡΚΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΓΙΑ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ. ΕΚΤΕΛΕΣΑΝ, ΟΜΩΣ, ΤΗΝ ΜΙΣΗ ΚΥΠΡΟ, ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ  ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ 5.000 ΕΤΩΝ.
Φυλάκισαν και δολοφόνησαν δημοκρατικούς πολίτες της χώρας που πρόσφερε στην ανθρωπότητα τον θεσμό της δημοκρατίας.
Κάνουμε έκκληση και εμείς που είχαμε την τιμή να διωχθούμε ανηλεώς από την χούντα των συνταγματαρχών. Μιλάω και για τους 48 συναδέλφους μου στην Εθνική Τράπεζα, μεταξύ των οποίων και ο υπογράφων, που απολύθηκαν επειδή δεν υπέγραψαν  ένα ταπεινωτικό έγγραφο, που απαιτούσε η χούντα, διότι μας θεωρούσε επικίνδυνους για το καθεστώς.
Φίλες και φίλοι, αυτή τη χρονιά, και όχι μόνο λόγω του γεωγραφικού αποκλεισμού μου, δεν θα συμμετείχα στην πορεία, κυρίως εξαιτίας της πανδημίας του κορωναϊού και της έκκλησης της επιστημονικής κοινότητας.
Κάτω από τις τραγικές, σημερινές, δραματικές συνθήκες δεν θα ήθελα να δώσουμε την ευκαιρία στους γνωστούς ΑΝΑΡΧΟΒΟΛΕΜΕΝΟΥΣ  να σπάσουν μαγαζιά, να ξηλώσουν τα πεζοδρόμια. Ασφαλώς, όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις  που δήλωσαν ότι θα συμμετάσχουν στην πορεία για να τιμήσουν όπως πάντα την ιστορική αυτή επέτειο,  δεν θα επιτρέψουν στο μέτρο του δυνατού στους μπαχαλάκηδες να μετατρέψουν μια πορεία τιμής σε φιέστα των αναρχικών.
Φίλες και φίλοι, ετούτη την ιστορική ημέρα της επετείου της εξέγερσης του λαού με επικεφαλής τους εργαζόμενους, τους φοιτητές, επιτρέψτε μου να αφιερώσω σε όλους σας, αλλά θα μου επιτρέψετε πρώτα στον Αντώνη, στον Αλέξανδρο, τους γιούς μου, στην σύντροφο της ζωής μου, και στον εγγονό μου Μάνο Τσακίρη και στους ανθρώπους όπου γης, που συμπαραστάθηκαν στους αγώνες του λαού μας, ένα ποίημα μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, που συμπεριλαμβάνεται στην ποιητική μου συλλογή «ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ», από τις εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ το 1975, με τίτλο, «Πυρογραφίες».
 *-*-*-*-*-*-*
ΠΥΡΟΓΡΑΦΙΕΣ
Δεν ήταν που δε θέλαμε να τραγουδήσουμε
Τί διάβολο μάθαμε τόσα τραγούδια.
Ήτανε δίσεχτοι καιροί κι αφόρμισαν τα χείλια μας
Απ’ τις πολλές φορές που’ παν σιωπή και αντίο
σ’ ό,τι αγαπήσαμε.
Ανάμεσα απ’ τις χαλασμένες πολεμίστρες
σιδερένιο ποτάμι κι ερήμωση.
Κι άξαφνα η νύχτα του Νοέμβρη.
Πολύ ψήλωσαν τα παιδιά
Πάνω σε στέγες, σε κατάρτια
μάζεψαν πάνω στους το θάνατο.
Έτσι πήρε τ’ απάνω της η εποχή.
Έτσι σωθήκανε πολλοί σκυφτοί άνθρωποι.
Με θερμούς αγωνιστικούς χαιρετισμούς
Μανόλης Τσακίρης
6977/ 203198
/////////////////////////////////////////////////////////////////
Η φωτογραφία (της Πόπης Μανιά) είναι από τα μονοπάτια που πέρασε ο Άρης Βελουχιώτης και ο Ναπολέων Ζέρβας, πηγαίνοντας με τους άνδρες τους να γκρεμίσουν τη γέφυρα του Γοργοπόταμου. Η πρώτη, και δυστυχώς η τελευταία  ενωτική αντίσταση ενάντια στους γερμανοσταγείς φασίστες του Χίτλερ και του Μουσολίνι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου