Μανόλης Τσακίρης: "Εννέα χρόνια χωρίς τον μεγάλο δημιουργό Θόδωρο Αγγελόπουλο"

 

Από: κ. Μανόλη Τσακίρη συγγραφέα
ΕΝΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ ΘΟΔΩΡΟ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟ
Πέρασαν κιόλας, σαν αστραπή, εννιά χρόνια, από τότε που έφυγε από τη ζωή ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο σπουδαίος άνθρωπος, ο μεγάλος σκηνοθέτης, με πλήθος βραβείων  και  κορυφαίο,  τον Χρυσό Φοίνικα των Καννών, για την ταινία του, «Μια αιωνιότητα και μια μέρα».
Υπήρξα μαθητής και συνεργάτης του επί 14 χρόνια.  Δυο με τρεις φορές την βδομάδα συναντιόμαστε στο ιστορικό εστιατόριο ΙΝΤΕΑΛ, ένα από τα θύματα των άφρονων αναρχοβολεμένων, που θεωρούσαν μεταξύ άλλων αθλιοτήτων την καταστροφή  των επιχειρήσεων ως μέσον εκδίκησης  για την κοινωνική τους απαξίωση. Άνθρωποι του πολιτικού και κοινωνικού υποκόσμου που τα βράδια κοιμόντουσαν μαζί με τους αρουραίους στα υπό κατάληψη ερειπωμένα σπίτια, κοινωνικά ερείπια και οι ίδιοι. Μα τώρα, τέρμα η πολιτική και κοινωνική αλητεία.
Ο Θόδωρος ήταν ένας απλός άνθρωπος. Άλλα χίλια διεθνή βραβεία να είχε κερδίσει, πάλι θα έπαιρνε το λεωφορείο κάθε μέρα για να πάει στο γραφείο του. Δημιούργησε μια σημαντική οικογένεια, τρία κορίτσια, με ουσιαστικό του στήριγμα την Φοίβη, την μάνα των παιδιών του και καταπληκτική συνταξιδιώτισσα στην τύχη του και στην ζωή.

Η τρίτη από τα κορίτσια τους, η Ελένη, ακολουθεί με σεμνότητα και υπευθυνότητα τα χνάρια του πατέρα της. Στην ταινία που δεν πρόλαβε να τελειώσει, υπήρξε πολύτιμος βοηθός.
Είχα το θλιβερό καθήκον  να αναγγείλω  τον θάνατό του σε όλα τα κανάλια που είχαν πολιορκήσει το νοσοκομείο την τραγική εκείνη νύχτα.
Πέρα από την συνεργασία μας είχαμε γίνει οικογενειακοί φίλοι. Στο σπίτι μας της  Ύδρας, ολοκλήρωσε την τελική εκδοχή του σεναρίου «Η Άλλη Θάλασσα».
 Άπειρα ήταν τα μεσημέρια που μιλούσαμε τρώγοντας στο ιστορικό εστιατόριο του ΙΝΤΕΑΛ, για την τέχνη του σινεμά, την πολιτική και για απλά καθημερινά θέματα.
Δεν  ξεχνώ, ότι  κράταγε σημειώσεις ακόμα και όταν πήγαινε για μπάνιο στις  Πλάκες του Βλυχού Ύδρας, όπου λειτουργεί εδώ και χρόνια, με επιτυχία σε όλους τους τομείς, το παραδοσιακό ξενοδοχείο και εστιατόριο του αυτοδημιούργητου, Αντώνη Ράμπια και της Χρυσούλας Μαύρου.
Κάθε καλοκαίρι  κάνει  τις διακοπές του  εκεί, μεταξύ άλλων φανατικών θαυμαστών της Ύδρας και ο γιός του φιλέλληνα  ζωγράφου και ποιητή Πάμπλο Πικάσο, Κλώντ.  Ο Πάμπλο Πικάσο ζωγράφισε τον Νίκο Μπελογιάννη με το γαρύφαλλο, εκείνη την τραγική για τη χώρα μας εποχή.
Να είσαι καλά, Θόδωρε, φίλε και δάσκαλε. Είμαι βέβαιος ότι κατοικείς  πάνω σ΄ ένα ταξιδιάρικο σύννεφο, που όλο θα σταματά πάνω από την  πριγκήπισσα του Σαρωνικού, την μυροβόλο Ύδρα.
Σε ευχαριστούμε που υπήρξες ως δώρο Θεού στη ζωή μας.
Καλημέρα αγαπημένε φίλε, Θόδωρε.
Ποτέ δεν θα σου πούμε καληνύχτα!

Μανόλης Τσακίρης

Συγγραφέας

Υδραίος κατ’ επιλογήν

Φωτο 1:  Στα σοκάκια της Ύδρας με τον Μανόλη Τσακίρη (φωτο Πόπη Μανιά)
 Φωτο 2: Στις Πλάκες του Βλυχού, με τον Αντώνη Ράμπια και τον Μανόλη Τσακίρη