Ποιμαντορική εγκύκλιος Χριστουγέννων 2021 του Σεβασμιότατου Ποιμενάρχη μας κ.κ. ΕΦΡΑΙΜ

 

XPlCTOYΓΕNNA 2021

Άρ. Πρωτ.: Φ.ΕΣ/Α.13/739/5/ο8.12.2021

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ

                     Χριστουγέννων 2021

ΕΦΡΑΙΜ

Χάριτι Θεού Έπίσκοπος καί Μητροπολίτης τής Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών, Αίγίνης, Ερμιονίδος καί Τροιζηνίας

Πρός

Τόν Ίερόν Κλήρον, τά Μοναχικά Τάγματα καί τόν εύσεβή χριστιανικόν λαόν τής Θεοστηρίκτου ταύτης Ίεράς Μητροπόλεως

«Σήμερον γεννάται έκ παρθένου ό δρακι' τήν πάσαν εχων κτισιν»,

«Σήμερα γεννιέται άπό τήν Παρθένο Έκεΐνος, πού στήν παλάμη Του κρατεί όλόκληρη τήν κτίση».

Άδελφοί μου,

«Μέγα και παράδοξον θαύμα τετέλεσται σημερον».

Σημερον ζούμε τό μεγαλύτερο καί συγκλονιστικότερο γεγονός στήν Ιστορία καί γιά τήν Ιστορία.

Η ένανθρώπηση θά παραμείνει τό αίώνιο μυστηριο καί τό μοναδικό τέλος σκοπός τής ^ΕΙστορίας, ώς η ίερουργία τού θαύματος τής θεανθρώπινης άνακράσεως και ενώσεως. Ένανθρώπηση, κενωση και' ανακαίνιση ειναι οί δύο πόλοι τού μυστηρίου τής σωτηρίας, πού ό Θεός εργάσθηκε έν Χριστφ καί διά τοΰ Χριστού, ώστε ή πληρης Χριστολογία νά είναι άνθρωπολογία καί ή πλήρης άνθρωπολογία νά είναι Χριστολογία.

Αύτό τό «σημερον γεννάται», είναι κατι πού συμβαίνει τώρα μέσα μας πρέπει νά ύποδεχθούμε τόν Χριστό στην καρδιά μας, γιά νά μεταμορφωθούμε έν Αύτφ, γιά νά έξαφανίζεται όλο καί περισσότερο τό «έγώ» μας, ό παλαιός εαυτός μας, γιά νά ζεϊ όλο καί περισσότερο ό Χριστός μέσα μας. Καλούμαστε νά ξαναζήσουμε στην πνευματική μας ζωή τό μυστήριο τής Γέννησης τού Χριστού, ό Όποϊος ερχεται νά ανανεωσει μέσα μας αυτο τό συναρπαστικό καί μοναδικό μυστηριον.

Όλη μας ή ζωή όφείλει νά γίνει κατά τόν λόγο τού άποστόλου Παύλου, ζωή τού Χριστού μέσα μας. Πρέπει όλο καί περισσοτερο νά μπορούμε νά λέμε «ζώ δέ ούκέτι έγώ, ζή δέ έν έμα' Χριστός» (Γαλ. Β', 20). "Ετσι χριστοποιούμεθα και πραγματώνεται τό «τά πάντα και εν πάσι Χριστός» (Κολ. Γ',11 ). Ό Χριστός διά τής σαρκωσεώς Του έφανέρωσε τόν άληθινό και τέλειο άνθρωπο «ωστε παντων τών όρωμενων τιμιώτατον κτήμα ό άνθρωπος και' ού μόνον τιμιώτατον άλλά και' τό οικειοτατον» (Άββάς Δωρόθεος).

Ό άνθρωπος διδι τής θεώσεώς του καλείται να φανερώσει τόν άληθινό καί τέλειο Θεό. Άπδ τόν Αββά Παχώμιο ζήτησαν νά μιλήσει γιά τίς πνευματικές όπτασίες του και ειπε: «"Αν δείτε καποιον άγιο και ταπεινο άνθρωπο, αυτο ειναι μεγάλη οπτασία. Τί μεγαλύτερη όπτασία. νά δεί καποιος τον άόρατο Θεό να αποκαλύπτεται στο ναο του σ' ένα άνθρώπινο πρόσωπο. Μιά και μόνη ψυχή, δημιουργημενη κατ' είκόνα Θεού, είναι πολυτιμοτερη για τό Θεό άπ' ό,τι δέκα χιλιάδες κόσμοι μέ όλο τους το περιεχομενο».

Ό Χριστός άδελφοΙ είναι το πάν. Είναι ή άλήθεια, ή όδός και ή ζωή.

Η Έκκλησία ζεϊ καί δρά έν τω κόσμω και άποστολή της είναι να συμβάλλει στην έν Χριστφ μεταμορφωσιν τού κόσμου. Στήν Έκκλησία δέν έχουν θέση ό φόβος, η ανασφάλεια και η αμυντική στασις άπέναντι στο συγχρονο πολιτισμό, «ός νά έστρέφοντο όλες οί έξελίξεις τής εποχής έναντιον της». Ό Χριστός μάς καλεί σήμερον να μην μείνωμεν είς το περιθώριον τών συγχρονων συζητήσεων περί τών μεγάλων θεμάτων τής άνθρωπότητας.

Ό Χριστος γεννιέται και σημερον εντός ενός εκκοσμικευμενου, τεχνοκρατούμενου και πολυπολιτισμικού περιβάλλοντος, μέσα στη σκια τής πανδημίας και κοινωνικών κρισεων. Και όφείλομεν και έμεϊς νδι δίδωμεν την μαρτυριαν τής πίστεως, μαρτυριαν αγιότητος και όχι νά ύψούμεν τείχη διχασμού, πλάνης καί άνυπακοής.

Χρέος έχομεν να άντισταθούμε σέ κάθε «έπιζήμια εύλάβεια», σέ κάθε μορφη φονταμενταλισμού, συνωμοσιολογίας, πού θά βλέπει παντού «έχθρούς» τής έκκλησίας, σε ναρκισευομένους πού δέν μπορούν να κοιτάξουν έξω άπο τόν κλειστό τους εαυτο, αρνούμενοι τήν σαρκωση τού Χριστού που ευαγγελίζεται τόν καινουργιο κόσμο «ίδοό καινά ποιώ πάντα» (Άπ. 21,5) καί έτσι έμποδίζουν τήν άποκάλυΨη μιάς άλλης Έκκλησίας, φιλάνθρωπης καί άνοικτής, βυθισμένης στήν άβυσσον τής άγαπης τής θυσίας τού Σταυρού καί τής Άνάστασης, μιάς Έκκλησίας γιά τόν άνθρωπο καί τόν κόσμο.

Άδελφοί μου,

Τά φετινά Χριστούγεννα, άς άναζητήσωμεν τόν σκοπόν τής ζωής μας, δηλα δή γιά ποιό λόγο ζούμε, ποιός είναι ο σκοπός ύπαρξης τού άνθρώπου; Ποιό είναι το νόημα τής ζωής; "Ισως αύτό είναι τό μεγαλύτερο έρώτημα τού κόσμου.  Η άπάντηση είναι άπλή. Άλλά μόνο οί ταπεινοί και οί καθαροί στην καρδιά μπορούν ξεκάθαρα να δούνε. Σκοπός ειναι ό Χριστός. ^Ο Χριστός Ήταν, Είναι καί θά Είναι ό σκοπός τής ύπαρξης τού άνθρώπου, μέχρι τής συντελείας αύτού τού κόσμου.

« Ο Χριστός. Ο Χριστός ειναι ό σκοπός τής ζωής μας».

«Βοήθησέ μας Χριστέ μου να 'μαστε παντοτε κοντά σου. Πάντοτε μαζί Σου. Καί άν καμιά φορά άπό άδυναμία η ο,τι άλλο Σέ άφήνουμε και φεύγουμε, έσύ μη μάς άφήνεις. Νδι μάς κυνηγάς πάντοτε καί νά μάς συλλαμβάνεις στό δίκτυο τής άγάπης Σου, που είναι ή Έκκλησία Σου. Καί νά έπιτρέψεις Χριστέ μου σέ παρακαλούμε, ή τελευταία πτώση τής ζωής μας νά είναι στήν άγκαλιδι Σου».

           Χωρίς Αύτον τίποτα δέν εχει νόημα. Ό Χριστός ειναι το πάν.

Αύτού τού τεχθέντος και ένανθρωπησαντος Κυρίου τής δόξης τό έλεος και η εύδοκία είησαν μετα παντων ύμών.

            Διάπυρος εύχέτης, πρός τόν τεχθέντα Ίησού Χριστόν,

                               Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο Ύδρας, Σπετσών, Αιγίνης ΕΦΡΑΙΜ

3