Ο Υδραίος Αρχιεπίσκοπος Δωρόθεος Κοτταράς

Ο κατά κόσμο Ιωάννης Κοτταράς γεννήθηκε στην Ύδρα ή και πολύ πιθανόν στην νησίδα Δοκός της Ύδρας, το 1888, πατέρας του ήταν ο Γεώργιος Κοτταράς και τα πρώτα χρόνια της ζωής του ήταν δύσκολα. Ο θείος του, παπα-Δωρόθεος Κοτταράς, ένας σεβάσμιος κληρικός βοήθησε πολύ τον Ιωάννη Κοτταρά στα πρώτα νεανικά του χρόνια  και του εμφύσησε μέσα του την έφεση προς την μάθηση. 

Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών που αποφοίτησε σαν αριστούχος το 1909. Στη συνέχεια σπούδασε νομικά στην Αθήνα και την Λειψία και ειδικεύθηκε στο εκκλησιαστικό δίκαιο. Για μικρό διάστημα υπήρξε καθηγητής στο ελληνικό σχολείο στο Ξηροκάμπι της Λακωνίας.

Ασπάστηκε το μοναχικό βίο και χειροτονήθηκε Διάκονος στις 18 Σεπτεμβρίου του 1910,  από τον Επίσκοπο Ύδρας και Σπετσών Ιωάσαφ και για 9 χρόνια  εφημέρευε  στο  Ναό του Αγίου Γεωργίου του Καρύτση  στην Αθήνα.

Στις 18 Δεκεμβρίου 1922 έγινε  Πρεσβύτερος από το Μητροπολίτη Ύδρας Σπετσών και Αιγίνης Προκόπιο και μετά από δύο ημέρες χειροτονήθηκε Επίσκοπος, Μητροπολίτης Κυθήρων και Αντικυθήρων, από τους Μητροπολίτες Σύρου Αθανάσιο και Φθιώτιδας Αμβρόσιο.

Στις 15 Ιανουαρίου 1935, ανέλαβε την Μητρόπολη Λαρίσης και Πλαταμώνα και από εκείνη την θέση κλήθηκε στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο Αθηνών ως Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος στις 29 Μαρτίου 1956, που διαδέχθηκε τον Αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα.

Ο Δωρόθεος διετέλεσε  Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος εκλεγόμενος στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο τον Μάρτιο του 1956. 

Στις 15 Αυγούστου του 1956, επισκέφτηκε την Ύδρα προσκεκλημένος του τότε Μητροπολίτη Προκόπιου Καραμάνου, στην εορτή  του Μοναστηριού της "Κοίμησης της Θεοτόκου", όπου και έγινε δεκτός απο τους συμπατριώτες του Υδραίους, με πολύ μεγάλο ενθουσιασμό.

Παρέμεινε μόλις 14 μήνες στο αρχιεπισκοπικό αξίωμα και πέθανε μετά από σύντομη ασθένεια, στη Στοκχόλμη της Σουηδίας στις 26 Ιουλίου 1957.  

Διακρίθηκε σαν συγγραφέας, ήταν  ικανότατος κήρυκας και ομιλητής και  η γνώμη του ήταν πάντα βαρύνουσα κυρίως επάνω σε  θέματα  εκκλησιαστικού δικαίου. Έγγραψε πολλές πραγματείες για το Νομοκανονικού δικαίο και λόγω της μεγάλης μορφώσεώς του  διακρίθηκε για την δραστηριότητά του μέσα στους Οικονομικούς Οργανισμούς της Εκκλησίας.