Πηγή: travelstyle
Το βρήκα: http://www.planetnews.gr
Ακολουθείστε μας βήμα βήμα και δεν θα χάσετε!
Είχε περάσει μόνο μια ώρα από τότε που έφυγα
από τον Πειραιά και είχα ήδη ξεφύγει νοερά, όχι μόνο από το κλεινόν άστυ αλλά
και από κάθε άλλη εικόνα που είχα μέχρι σήμερα στο μυαλό μου περί κοντινών
αποδράσεων. «Δέσαμε» στη μέση των δύο προμαχώνων που πλαισιώνουν το λιμάνι της
Ύδρας και με μια γρήγορη ματιά, ένα αίσθημα αρχοντιάς με κυρίευσε. Ήρθα
«αδιάβαστη», κι όμως έμαθα, ήρθα απροετοίμαστη, κι όμως ξαφνιάστηκα. Είχα
προσπεράσει το Μουσείο Ύδρας, είχα παρατηρήσει την ιδιομορφία των αρχοντικών
(με εκείνο του Τσαμαδού που σήμερα φιλοξενεί τη σχολή Εμποροπλοιάρχων να μου
έχει κάνει μεγαλύτερη εντύπωση), και έφτασα τελικά στο κεντρικό σημείο του
λιμανιού. «Μα πού πάνε όλοι; Γιατί σκορπίζονται δεξιά και αριστερά;». Το
καμπαναριό του ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου σήμανε 8 το βράδυ. Ήταν η ώρα που
όλοι σπεύδουν είτε στο κάστρο του Κάβου γύρω από τον ανδριάντα του Ανδρέα
Μιαούλη (που λειτουργεί και ως φυσικό πέρασμα για το Μανδράκι), είτε σχεδόν
στην πίσω μεριά του λιμανιού (λίγο πριν το Καμίνι) για να απολαύσουν το
μαγευτικό ηλιοβασίλεμα
Πάνω από όλα όμως, διαπίστωσα πως η Ύδρα
είναι σικάτη. Δεν επιτρέπει -ποτέ δεν επέτρεπε- να της χαλάσουν την ηρεμία, γι’
αυτό και στα δύσβατα στενά της συναντάμε μόνο τετράποδα μεταφορικά μέσα. Δεν
αφήνει να τη σπιλώσουν, γι’ αυτό και εδώ δεν θα συναντήσετε -ούτε κατά διάνοια-
κέντρα διασκέδασης να γεμίζουν με μεθυσμένους τουρίστες τους δρόμους γύρω από
τα δροσερά, αλλά καταγάλανα νερά της. Η Ύδρα είναι «κυρία». Δειπνεί σε μικρά,
αλλά κομψά εστιατόρια και απολαμβάνει δροσερά cocktails όταν δύει ο ήλιος.
Βουτά σε πεντακάθαρες ακτές και φτάνει στις μακρινές παραλίες μόνο με θαλάσσιο
ταξί, για να νιώσει το αλατόνερο να της χαϊδεύει τα μαλλιά. Ξαφνιάζεται
ευχάριστα όταν αποδέχεται πως μπορεί τεράστιες πλαζ να μην βρει, ωστόσο,
περπατώντας 15 μόνο λεπτά ανακαλύπτει πολυχώρους για χαλάρωση και ποτό, χορό
και φαγητό που αρκούν και με το παραπάνω για να περάσει υπέροχα. Ψωνίζει από
γραφικά μαγαζάκια, αλλά πουθενά δεν βλέπει κάτι αντιαισθητικό, κάτι άσχημα
τουριστικό να της χαλάει την εικόνα. Κυρίως όμως, συνειδητοποιεί πως με το
πέρασμα των χρόνων, από εκεί που θεωρούνταν μια κατεξοχήν στάση για
Σαββατοκύριακα, σταδιακά γίνεται «στέκι» εξίσου κομψών, απαιτητικών, σχεδόν
σνομπ αλλά πάλι τόσο φινετσάτων ανθρώπων, που τη θεωρούν ιδανική παρέα για όλο
το καλοκαίρι, ακόμα και όλη τη σεζόν! Ναι, η Ύδρα με κέρδισε! Μου αποκάλυψε
έναν εαυτό που με πρόσταζε να «ωριμάσω». Να κάνω ησυχία το μεσημέρι και να πω
«ευχαριστώ» ακόμη και για τα αυτονόητα. Να εκτιμήσω πως ακόμα υπάρχουν άνθρωποι
που μαζεύουν τα «απομεινάρια» των γαϊδουριών για να μην τα πατήσω και μου
χαλάσει η διάθεση. Πάνω απ’ όλα, όμως, με έπεισε πως όσα χρόνια και αν
περάσουν, θα είναι ένα νησί που πραγματικά απευθύνεται σε όλους.
Το Μανδράκι είναι η μοναδική παραλία της
Ύδρας με αμμουδιά και βρίσκεται αριστερά της πόλης.
Η Σπηλιά αποτελεί συνέχεια του λιμενοβραχίονα
της Ύδρας και φτάνει κανείς εκεί με τα πόδια από την πόλη…
Κάτω από τα κανόνια του κάστρου μπορείτε να
απολαύσετε το μπάνιο σας και τις βουτιές σας.
Το Αυλάκι είναι ένα ωραίο σημείο για βουτιές
δίπλα στην Υδρονέτα και κοντά στην πόλη της Ύδρας.
Ένα ιδιαίτερο γραφικό
ψαρολίμανο είναι η ανοργάνωτη παραλία Μεγάλο Καμίνι μόλις 20 λεπτά από τον
οικισμό της Ύδρας.
Δίπλα από το Μεγάλο
Καμίνι υπάρχει μια μικρή, όμορφη παραλία το Μικρό Καμίνι.
Η παραλία του Βλυχού βρίσκεται δυτικά της
πόλης της Ύδρας και μπορείτε να φτάσετε εκεί είτε περπατώντας είτε από
θαλάσσης.
Συνεχίζοντας την
πεζοπορία μας και μετά το λιμανάκι του Βλυχού, θα συναντήσουμε τον παραθαλάσσιο
οικισμό Πλάκες Βλυχού.
Μια σπάνια παραλία, ο
Παλαμιδάς, βρίσκεται νότια του Βλυχού ακολουθώντας ένα χωμάτινο δρόμο 20
λεπτών…
Μετά την παραλία του
Παλαμίδα, ακολουθούν τα κρυστάλλινα νερά της παραλίας του Μώλου.
Μετά τον όρμο του
Μώλου ακολουθεί η παραλία Καούμιθι, που βρίσκεται στην άκρη μια περιοχής
γεμάτης με πεύκα.
Το Μπίστι είναι ακόμα μια οργανωμένη παραλία
της Ύδρας. Βρίσκεται στο νοτιοδυτικό μέρος του νησιού.
Η παραλία του Αγίου
Γεωργίου είναι πανέμορφη και βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Ύδρας…
Η παραλία του Αγίου Νικολάου είναι και αυτή οργανωμένη,
με βότσαλο και πεντακάθαρα νερά.
Ανατολικά του νησιού
συναντάτε μια έρημη, ανοργάνωτη παραλία, τη Νησίζα, σε έναν όρμο κάτω από το
βουνό Έρως ή Κλιμάκι.
Μια μεγάλη και
βοτσαλωτή παραλία μπορείτε να συναντήσετε στα ανατολικά του νησιού και
συγκεκριμένα κάτω από το ομώνυμο βουνό…
Για πολλούς η
Λιμιόνιζα είναι η ομορφότερη παραλία του νησιού! Αξίζει να την επισκεφθείτε
όταν έρθετε στην Ύδρα.
Το 1749 ιδρύθηκε το
σχολείο του Αγίου Βασιλείου. Το 1800 λειτούργησε ως Ναυτική Σχολή. Πριν την
επανάσταση εργάζονταν δάσκαλοι από το εξωτερικό…
Δίπλα στο λιμάνι
βρίσκεται το δεσποτικό άγαλμα του Ανδρέα Μιαούλη. Από εκεί κάποιος μπορεί να
πάει στο Μανδράκι…
Αν ακολουθήσετε το
δρόμο που βρίσκεται δίπλα από την Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου, θα βρεθείτε
στην παλιά πόλη.
Χτίστηκε το 1883 και βρίσκεται ανατολικά της
Ύδρας.
Άγονο, μικρό σε
έκταση που βρίσκεται ανάμεσα στην Ύδρα και την Αργολική ακτή.
Το συγκεκριμένο
φαρμακείο αποτελεί μνημείο πολιτιστικής και αρχιτεκτονικής παράδοσης και πιο
συγκεκριμένα αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα κτιρίου ειδικής λειτουργίας που
διατηρεί την αρχική του επίπλωση και εξοπλισμό και είναι αναπόσπαστα
συνδεδεμένο με τις μνήμες των κατοίκων του νησιού.
travelstyle
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου