«Περί Ιερών αμφίων ο λόγος…»

Από: Αιδεσιμολ. Πρωτ. π. Ακίνδυνο Δαρδανό Γενικό Αχιερατικό Επίτροπο
 «Περί Ιερών αμφίων ο λόγος…» 
Συχνά ακούμε επικρίσεις για τα άμφια των  κληρικών παντός βαθμού ότι είναι εντυπωσιακά , λαμπρά ,πολυτελή κλπ.
Όμως η αλήθεια είναι πως έχουν τη βάση τους στην ίδια την Αγία Γραφή.
Στην Έξοδο, ο Θεός δίνει εντολή στον Μωυσή να ετοιμάσει άμφια για τον Ααρών και τους γιους του:
«Ας πάρουν χρυσάφι, πορφυρό και κόκκινο ύφασμα και βύσσο, και ας φτιάξουν το εφόδ (άμφιο) με χρυσάφι υφασμένο μέσα στο ύφασμα» (Ἔξ. 28, 5–6).
Και παρακάτω:
«Έφτιαξαν το εφόδ από χρυσάφι, πορφυρό και κόκκινο ύφασμα και βύσσο. Έκοψαν φύλλα χρυσού, τα έκαναν λεπτά νήματα και τα ύφαναν μέσα στο ύφασμα» (Ἔξ. 39, 2–3).
Επίσης για το περιστήθιο λέει:
«Θα το γεμίσεις με πολύτιμους λίθους σε τέσσερις σειρές· σαρδόνυξ, τοπάζι, σμαράγδι, ύστερα ζαφείρι, αμέθυστος, χρυσόλιθος, βηρύλλιο, όνυχας» (Ἔξ. 28, 17–20).
Και ο σοφός Σειράχ υμνεί τη στολή του Ααρών:
«Τον έντυσε με στολή ένδοξη, με χρυσό, πορφύρα και ποικίλα υφάσματα, έργο υφαντό, και του έδωσε δόξα τέλεια» (Σοφ. Σειράχ 45,).
Βλέπουμε λοιπόν ότι ο ίδιος ο Θεός θέλησε οι ιερείς Του να Τον υπηρετούν με άμφια όμορφα και ιερά, όχι για να δοξαστούν ή να προβληθούν ή να επιβληθούν οι ίδιοι, αλλά για να δοξαστεί Εκείνος μέσα στη λατρεία.
Η Εκκλησία συνέχισε αυτή την παράδοση. Τα άμφια δεν είναι ρούχα μόδας· κάθε κομμάτι έχει θεολογικό νόημα: το επιτραχήλιο είναι η χάρη της ιερωσύνης, το φελόνι η δικαιοσύνη του Χριστού, η ζώνη η δύναμη του Θεού.
Και κάτι ακόμη: πολλοί άνθρωποι δίνουν σήμερα περιουσίες ολόκληρες για μια τσάντα, για ένα κοστούμι ή για αξεσουάρ χιλιάδων ευρώ. 
Γιατί αυτό θεωρείται φυσιολογικό, ενώ θεωρείται υπερβολή αν η Εκκλησία, που τελεί τα Άγια Μυστήρια, χρησιμοποιεί άμφια όμορφα και ευπρεπή;
Δεν στολίζεται ο ιερέας ως άνθρωπος· στολίζεται η Θεία Λειτουργία, το ίδιο το Μυστήριο της Παρουσίας του Χριστού.
«Στον οίκο του Θεού, πρέπει να υπάρχει αγιότητα» (Ψαλμ. 92, 5).
Και για να προλάβω μερικούς που ρωτούν «γιατί δεν τα δίνουν στους φτωχούς;», ας θυμηθούν ότι η Εκκλησία είναι η μεγαλύτερη μάνα της φιλανθρωπίας: μαγειρεύει καθημερινά χιλιάδες μερίδες φαγητού, πληρώνει λογαριασμούς οικογενειών, βοηθάει φοιτητές, δίνει υποτροφίες σε παιδιά, στηρίζει άστεγους και ασθενείς. 
Η Εκκλησία ήταν και παραμένει η αγκαλιά πάσης φύσεως αναγκεμένων.