Η «Γιορτή της
Αμυγδαλιάς» αποτελεί ένα από τα πιο ιδιαίτερα και αγαπημένα έθιμα της Ύδρας.
Ένα γλέντι που τιμά
την ομορφιά της φύσης, τον ερχομό της άνοιξης και την αναγέννηση που συμβολίζει
η ολάνθιστη αμυγδαλιά. Για πολλές δεκαετίες, κάθε Φεβρουάριο, οι Υδραίοι και οι
φίλοι του νησιού συγκεντρώνονται για να γιορτάσουν κάτω από τα ροζ και λευκά
πέταλα που προμηνύουν την αλλαγή της εποχής.
Οι απαρχές του εθίμου
Αν και υπάρχουν
αναφορές ότι η παράδοση ξεκίνησε ήδη από τη δεύτερη δεκαετία του 20ού αιώνα
μέσα από μικρές, αυθόρμητες παρέες, η πρώτη καταγεγραμμένη και οργανωμένη
Γιορτή της Αμυγδαλιάς τοποθετείται στα μέσα της δεκαετίας του 1960.
Η ιστορία λέει πως μια
Κυριακή του Φεβρουαρίου του 1963, μια παρέα Υδραίων που γλεντούσε σε ένα κτήμα
στον εσωτερικό δρόμο Βλυχού–Καμινιών παρατήρησε τις αμυγδαλιές που είχαν
ανθίσει (όπως κάθε χρόνο), πρόωρα. Οι ανθισμένες αμυγδαλιές έμοιαζαν με νυφικές
φορεσιές, στολισμένες με άσπρα και ροζ άνθη. Ένας από την παρέα, που κρατούσε
φυσαρμόνικα, πρότεινε να βγουν όλοι έξω, να πλησιάσουν τις αμυγδαλιές και να
τις «τιμήσουν».
Ζήτησε από έναν φίλο
του να απλώσει το μαντήλι του στο κεφάλι σαν πέπλο, και παίζοντας στη
φυσαρμόνικα το τραγούδι: «Ετίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά», έδωσε το έναυσμα
για τον πρώτο αυθόρμητο εορτασμό. Εκείνη η στιγμή, γεμάτη χαρά, μουσική και
ποίηση της φύσης, θεωρείται η απαρχή της σύγχρονης Γιορτής της Αμυγδαλιάς στην
Ύδρα.
Η εξέλιξη του εθίμου
μέσα στον χρόνο
Από το 1963 και για
πολλά χρόνια, η γιορτή επαναλαμβανόταν στο ίδιο σημείο, προσελκύοντας όλο και
περισσότερο κόσμο. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, η εκδήλωση μεταφέρθηκε σε
αγρόκτημα κοντά στα Καμίνια, δίπλα στον Μύλο του Κουντουριώτη. Τη δεκαετία του
’90, ο Ιωάννης Γαβαλάς έδωσε νέα πνοή στο έθιμο, μεταφέροντας το στην καρδιά
της συνοικίας των Καμινιών. Αργότερα σε καταστήματα του νησιού μετέπειτα η γιορτή
συνέχισε να τελείται στην περιοχή κοντά στον Ναό του Αγίου Αντωνίου, πάνω από
το Αυλάκι, πάντα με την ίδια ζεστασιά και συμμετοχή.
