Η Χειροτονία του Επισκόπου Επιδαύρου Νικοδήμου

 

Από: https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/72537-xeirotonia-episkopou-epidayrou-nikodimou
Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέστηκε σήμερα, Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2025 η χειροτονία του εψηφισμένου Επισκόπου Επιδαύρου κ. Νικοδήμου.
Την χειροτονία του νέου Επισκόπου τέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ύδρας κ. Εφραίμ.
Με τον Σεβ. Μητροπολίτη Ύδρας κ. Εφραίμ στην πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία συλλειτούργησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες, Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος, Νεαπόλεως κ. Βαρνάβας, Ιλίου κ. Αθηναγόρας, Νέας Ιωνίας κ. Γαβριήλ, Ιωαννίνων κ. Μάξιμος, Λαρίσης κ. Ιερώνυμος, Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, Αιτωλοακαρνανίας κ. Δαμασκηνός, Κορίνθου κ. Παύλος.Στην χειροτονία παρέστησαν συμπροσευχόμενοι οι Σεβ. Μητροπολίτες, Ανέων κ. Μακάριος, Διδυμοτείχου κ. Δαμασκηνός, Βρεσθένης κ. Θεόκλητος, Μεγάρων κ. Κωνσταντίνος, Λήμνου κ. Ιερόθεος, Γουινέας κ. Γεώργιος, και οι Θεοφ. Επίσκοποι, Τανάγρας κ. Απόστολος, Σκοπέλου κ. Νικόδημος και ο εψηφισμένος Επίσκοπος Ταλαντίου κ. Θεολόγος.
Στον χειροτονητήριο λόγο του ο νέος Επίσκοπος Επιδαύρου κ. Νικόδημος αναφέρθηκε στην ποίηση του Τ.Σ. Έλιοτ και στον Προφήτη Ζαχαρία, και εξέφρασε την βαθιά του ευγνωμοσύνη προς τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο, τον οποίο χαρακτήρισε «Δεσπότη και Πατέρα μου», για τα δεκαπέντε συναπτά έτη εμπιστοσύνης και καθοδήγησης, για την προετοιμασία του στο ύψιστο διακόνημα, και για το «όραμά του».

Σε άλλο σημείο ο κ. Νικόδημος τόνισε ότι η χειροτονία αποτελεί ένα «λεπτό υποταγής» στο θέλημα του Μακαριωτάτου και της Ιεράς Συνόδου, θυμίζοντας το «λεπτό υποταγής» του Χριστού στο θέλημα του Πατρός που έφερε το φως της Ανάστασης.
Επίσης ο Επίσκοπος Επιδαύρου αναφέρθηκε στο έργο που επιτέλεσε ως Διευθυντής στο Ίδρυμα «Μαρία Κόκκορη» και ως Γενικός Διευθυντής της Εκκλησιαστικής Κεντρικής Υπηρεσίας Οικονομικών (Ε.Κ.Υ.Ο.) και με ιδιαίτερη συγκίνηση ευχαρίστησε τον πρώτο του πνευματικό, Μητροπολίτη Σάμου κ. Ευσέβιο, τον μακαριστό Γέροντά του, Μητροπολίτη πρώην Πειραιώς Καλλίνικο, τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, με τον οποίο τον συνέδεε βαθύς πνευματικός δεσμός, τους γονείς του, Κωνσταντίνο και Αικατερίνη, για τα ιδανικά της φιλοπατρίας και της ευσέβειας και τον Μητροπολίτη Ύδρας κ. Εφραίμ, Εκπρόσωπο του Μακαριωτάτου στη χειροτονία και Πρόεδρο της Διοικούσας Επιτροπής της Ε.Κ.Υ.Ο., για την αγάπη και τη στήριξη.

Ο κ. Νικόδημος ολοκλήρωσε τον χειροτονητήριο λόγο του δηλώνοντας ότι θα ακολουθήσει τον «τρόπο του φιλείν και του φιλείσθαι» στην πατρότητα της Αρχιερωσύνης, δίνοντας όρκο αιώνιας πίστης και υποταγής στη Συνοδικότητα και Ενότητα της Εκκλησίας.
Από την πλευρά του ο Σεβ. Μητροπολίτης Ύδρας κ. Εφραίμ στην αντιφώνησή του αναφέρθηκε στο ακέραιο εκκλησιαστικό ήθος και το ανύστακτο ποιμαντικό ενδιαφέρον του εψηφισμένου Επισκόπου Επιδαύρου κ. Νικοδήμου για όσους βρίσκονται σε ανάγκη, τονίζοντας χαρακτηριστικά «η διακονία του Επισκόπου εις την Εκκλησίαν είναι μία θυσία».

«Εσένα σε διακρίνει μία αδυναμία, ότι δεν μπορείς να μείνεις αδιάφορος, σε κάθε ανθρώπινο πόνο. Διακόνησες θυσιαστικά κοντά στα ιδρύματα, στους αναγκεμένους ανθρώπους της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και κοντά στον πόνο και την αγωνία των δυσκολεμένων αδελφών του Χριστού» - πρόσθεσε σε άλλο σημείο ο Σεβασμιώτατος.
Κλείνοντας ο κ. Εφραίμ υπογράμμισε: «Ως Πρόεδρος της ΕΚΥΟ γνωρίζω τις μεγάλες προσπάθειες, την πολύωρη και μεταμεσονύχτια εργατικότητά σου, την αγωνία σου, τις σκληρές διαπραγματεύσεις σου πάντοτε προς το συμφέρον της Εκκλησίας. Θεοφιλέστατε ζούμε σε αιώνα μεγάλων αναγκών, ερχόμαστε αντιμέτωποι με κοινωνικές ανακατατάξεις, ταυτότητα προσώπου, προσδιορισμός φύλων, ζούμε την δύναμη της βιοτεχνολογικής εξελίξεως. Η τεχνητή ευφυΐα έχει μπει πλέον στην ζωή μας δυναμικά και έχει ανατρέψει τα πάντα. Μπροστά σε αυτό το φαινόμενο καλούμαστε ως Εκκλησία να τοποθετηθούμε. Πρέπει η ομολογία της πίστεώς μας να ακουστεί ίσως πιο δυνατά παρά ποτέ, η ιερότητα του ανθρωπίνου προσώπου να διασφαλιστεί με κάθε τρόπο, ο δε σωστικός λόγος της Εκκλησίας να συγκινήσει τις ψυχές των ανθρώπων».
Τέλος, να αναφερθεί ότι στο Ναό παραβρέθηκαν ο Υφυπουργός Εσωτερικών κ. Βασίλειος Σπανάκης, πρ. Υπουργοί, βουλευτές, Καθηγητές, κληρικοί της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, καθώς και πλήθος πιστών από διάφορα μέρη της Ελλάδος.
ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Η Χειροτονία του Επισκόπου Χριστουπόλεως Βαρνάβα

 

Με ιδιαίτερη λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια τελέστηκε σήμερα, Σάββατο 18 Οκτωβριου 2025 η χειροτονία του εψηφισμένου Επισκόπου Χριστουπόλεως κ. Βαρνάβα στον Μητροπολιτικό Ναό των Αθηνών.
Στο Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο προεξήρχε ο Σεβ. Μητροπολίτης Ύδρας κ. Εφραίμ και συλλειτούργησαν οι Σεβ. Μητροπολίτες, Πειραιώς κ. Σεραφείμ, Μεσογαίας κ. Νικόλαος, Κηφισίας κ. Κύριλλος, Νέας Ιωνίας κ. Γαβριήλ, Λαρίσης κ. Ιερώνυμος, Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος, Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίος, Θήρας κ. Αμφιλόχιος και ο Θεοφ. Επίσκοπος Ανδρούσης κ. Κωνστάντιος.

Να αναφερθεί ότι στο ιερό βήμα παρέστησαν συμπροσευχόμενοι οι Σεβ. Μητροπολίτες, Βελεστίνου κ. Δαμασκηνός, Ανέων κ. Μακάριος, Ιλίου κ. Αθηναγόρας, Βρεσθένης κ. Θεόκλητος, Μεγάρων κ. Κωνσταντίνος, Λήμνου κ. Ιερόθεος, Γουινέας κ. Γεώργιος, και οι εψηφισμένοι Επίσκοποι, Επιδαύρου κ. Νικόδημος και Ταλαντίου κ. Θεολόγος.

Στον χειροτονητήριο λόγο του ο νέος Επίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Βαρνάβας μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στα χαρακτηριστικά όλων όσων θέλουν να ίστανται εις τύπον και τόπον Χριστού και σε σημαντικές μορφές που διαδραμάτισαν κομβικό ρόλο στην μέχρι τώρα πορεία του.
«Ο μακαριστός Γέροντάς μου Αρχιμ. Γαβριήλ Τσάφος, ο οποίος με δίδαξε με την αγάπη, την καταδεκτικότητα, την απλότητα, την ειλικρίνεια και την γλυκύτητα του χαρακτήρος του. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος από τα τίμια χέρια του οποίου έλαβα τον πρώτο και τον δεύτερο βαθμό της Ιερωσύνης, καθιστώντας με συνεργάτη του τόσο ως Αρχιδιάκονό του, όσο και ως διευθυντή του ιδιαιτέρου γραφείου του σε δύσκολους καιρούς. Η έντονη και χαρισματική του προσωπικότητα μένει πάντοτε ανεξίτηλα χαραγμένη στην μνήμη μου εις μνημόσυνον αιώνιον ενός κατά πάντα αξίου εργάτη του Ευαγγελίου» - τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Βαρνάβας.
Επίσης ο Επίσκοπος Χριστουπόλεως ευχαρίστησε τον προεξάρχοντα Σεβ. Μητροπολίτη Ύδρας κ. Εφραίμ, τους συλλειτουργούς Αρχιερείς, τους παρευρισκομένους κληρικούς και λαϊκούς για την αγάπη τους και την τιμητική τους παρουσία….
Διαβάστε περισσότερα εδώ: https://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/72521-xeirotonia-episkopou-xristoupoleos-varnava
Δείτε φωτογραφίες: ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε εκδήλωση με κεντρικό ομιλητή τον Σεβασμ. Μητροπολίτη Κορέας και έξαρχο Ιαπωνίας κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟ - Τον Σεβασμ. Ποιμενάρχη μας κ. ΕΦΡΑΙΜ, εκπροσώπησε ο Πανοσ. Πρωτοσύγκελλος Αρχιμ. π. Νεκτάριος Δαρδανός

 

Από: Γραφείο Τύπου - Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών & Αιγίνης

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Με ιδιαίτερη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Κυριακής 4η Φεβρουαρίου 2024,   στην αίθουσα του  Φιλολογικού Συλλόγου  "ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ" εκδήλωση με κεντρικό ομιλητή τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κορέας  και έξαρχον Ιαπωνίας κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟ.
Την εκδήλωση προλόγισε ο Πρόεδρος του Πατριαρχικού Ιδρύματος Ορθοδόξου Ιεραποστολής Άπω Ανατολής - Καθηγητής κ. Σωτήριος Δεσπότης, ο οποίος αναφέρθηκε στο υψηλό έργο της Ορθοδόξου Ιεραποστολής εν Κορέα και στη δράση του Μητροπολίτου αυτής κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ.
Κατόπιν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορέας και έξαρχος Ιαπωνίας κ. ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ομίλησε με θέμα: "Προσαρμογή - Ενσωμάτωση - Σάρκωση. Μια πρόταση".
Με γλαφυρότητα και ακαδημαικό λόγο ο Σεβασμιώτατος ανέλυσε τον τρόπο δράσης και λειτουργίας του ιεραποστόλου και τόνισε την πνευματική διάσταση αυτού.
Εν συνεχεία πραγματοποιήθηκε παρουσίαση του Ορθόδοξου Ιεραποστολικού έργου στην Ιερά Μητρόπολη Κορέας μέσα απο την προβολή σχετικού οπτικοακουστικού υλικού.
Τέλος  η νεανική χορωδία του Ιερού Ενοριακού Ναού Αγίας Βαρβάρας Αργυρουπόλεως απέδωσε άσματα και ύμνους.
Στην ως  άνω πνευματική εκδήλωση  παρέστησαν  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαοδικείας κ.Θεοδώρητος, ως εκπρόσωπος της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχου Κυρίου Κυρίου ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Θεσπιών κ. Παύλος ως εκπρόσωπος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών & πάσης Ελλάδος Κυρίου  Κυρίου  ΙΕΡΩΝΥΜΟΥ Β'.
Αμφότεροι εξήραν την προσωπικότητα του  Σεβασμιωτάτου Αγίου  Κορέας, αναφερθέντες στο επίπονον και πολισχεδές Ιεραποστολικόν έργον το οποίον συντελείται υπ’ Αυτού στην Ι. Μητρόπολή του.
Επίσης  παρέστησαν Ακαδημαϊκοί και πολλοί κληρικοί.
Τον Σεβασμιώτατο Ποιμενάρχη μας κ. ΕΦΡΑΙΜ, εκπροσώπησε ο Πανοσ. Πρωτοσύγκελλος Αρχιμ. π. Νεκτάριος  Δαρδανός.

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

Ο Σεβασμ. Μητροπολίτης Κορέας & έξαρχος Ιαπωνίας κ. Αμβρόσιος θα μιλήσει στην αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός" με θέμα "Προσαρμογή - Ενσωμάτωση - Σάρκωση. Μια πρόταση"

 

Από: Γραφείο Τύπου - Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών & Αιγίνης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Την Κυριακή  4 Φεβρουαρίου  2024, ο αυτάδελφος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. ΕΦΡΑΙΜ,  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορέας  και έξαρχος Ιαπωνίας  θα  ομιλήσει εις την αίθουσα του Φιλολογικού Συλλόγου "Παρνασσός" στις 18.00'  σύμφωνα  με το κάτωθι πρόγραμμα.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Ο Σεβασμ. Ποιμενάρχης μας κ. ΕΦΡΑΙΜ συμμετείχε στο πολυαρχιερατικό συλλείτουργο στον Ι. Ναό του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης στην ενθρόνισή του νέου Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ

 

Από: Γραφείο Τύπου - Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών & Αιγίνης

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. ΕΦΡΑΙΜ την Κυριακή 26η Νοεμβρίου 2023, συμμετείχε  στο πολυαρχιερατικό συλλείτουργο  που τελέσθηκε στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου Θεσσαλονίκης  επί τη ενθρονίσει του νέου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης  κ. ΦΙΛΟΘΕΟΥ.
Ο Σεβασμιώτατος  Ποιμενάρχης μας, ομού μετά  του Σεβασμιωτάτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. ΙΕΡΟΘΕΟΥ οδήγησαν  στο σύνθρονο και ενθρόνισαν σύμφωνα με την Εκκλησιαστική τάξη τον νέο Ποιμενάρχη αναφωνόντας το ΑΞΙΟΣ!

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

Τελέσθηκε στο παρεκκλήσιο του παμμεγέθους Ι. Ναού του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης, μνημόσυνο και Τρισάγιο επί του Τάφου, υπέρ αναπαύσεως της μακαρίας ψυχής του αοιδίμου Γέροντος Μητροπολίτου πρ. Ύδρας Κυρού ΙΕΡΟΘΕΟΥ

 

Από: Γραφείο Τύπου - Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών & Αιγίνης
ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ
Την Τετάρτη 4η Οκτωβρίου  2023 , μνήμη του Αγίου Ιεροθέου, τελέσθηκε  εις το παρεκκλήσιο  του παμμεγέθους Ι. Ναού του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης, μνημόσυνο  και Τρισάγιο  επί του Τάφου,υπέρ αναπαύσεως  της μακαρίας ψυχής του αοιδίμου Γέροντος Μητροπολίτου πρ. Ύδρας Κυρού ΙΕΡΟΘΕΟΥ του και κτίτορος  του Ι. Ναού του Αγίου Νεκταρίου.
Προεξήρχε  ο Γ. Α. Επόπτης Αιγίνης Αρχιμ. π. Αμφιλόχιος Γελαδάκης  όστις και ομίλησε  για την αγιασμένη  προσωπικότητα του Μητροπολίτου πρ. Υδρας Κυρού ΙΕΡΟΘΕΟΥ.

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ

Ιερά Μητρόπολη Λήμνου και Αγίου Ευστρατίου - Οφειλόμενη Τιμή στον Ελευθερωτή του Αιγαίου Ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη

 

Πηγή κειμένου και φωτογραφίες: ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΛΗΜΝΟΥ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΕΥΣΤΡΑΤΙΟΥ

ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΤΙΜΗ ΣΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λήμνου & Αγίου Ευστρατίου κ. Ιερόθεος, συνοδευόμενος υπό του Πανοσιολ. Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεώς του Αρχιμ. π. Ιερωνύμου Σχίζα,  με αφορμή την συμμετοχή του στις λατρευτικές εκδηλώσεις των Θεομητορικών εορτασμών 2023 στην αγιοτόκο και ηρωοτόκο Ύδρα, η οποία εύστοχα έχει χαρακτηριστεί, ως ναυαρχείο του αγώνος, επισκέφθηκε το Ιστορικό Αρχείο Μουσείο Ύδρας και ξεναγήθηκε στους χώρους αυτού από τον Πανοσιολ. Πρωτοσύγκελλο, Αρχιμ. π. Νεκτάριο Δαρδανό, απόφοιτο και του τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΕΚΠΑ.
Ο Σεβασμιώτατος εντυπωσιάστηκε κυρίως απο την Λήκυθο που περιέχει ταριχευμένη την ηρωική καρδιά του Αρχιναυάρχου του Αγώνος Ανδρέα Μιαούλη (αφιέρωμα Ιερό του Βασιλέως Όθωνος και Βαυαρική συνήθεια της εποχής) και από την διαθήκη του ελευθερωτού του Αιγαίου Πελάγους, Παύλου Κουντουριώτου, του και πρώτου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Ο Σεβασμιώτατος κατέγραψε στο βιβλίο επισκεπτών, λίγο προ της αναχωρήσεώς του, τις σκέψεις και εντυπώσεις του κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στα πρόσωπα των δύο μεγάλων Ναυάρχων Ανδρέα Μιαούλη και Παύλου Κουντουριώτου, γόνων της ευάνδρου νήσου Ύδρας.
Παραμονή της εορτής της Παναγίας των Ναυμάχων, 22 Αυγούστου, ημέρα της κοιμήσεως του ενδόξου Ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτου, ο Σεβ. Λήμνου μετά των  Πανοσιολ. Πρωτοσυγκέλλου του, Γενικού Αρχιερατικού Επιτρόπου Ύδρας, Δημάρχου Ύδρας κ. Γεωργίου Κουκουδάκη, Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου, Αντιδημάρχου και άλλων Δημοτικών Συμβούλων μετέβησαν στον τάφο και ετέλεσε τρισάγιον δια την ανάπαυσιν της ψυχής του Κυβερνήτου του θρυλικού πλοίου "Aβέρωφ".
Αξίζει να σημειώσουμε ότι ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Ιερόθεος, ένδακρυς και με βαθύτατο σεβασμό, γονάτισε και ασπάσθηκε τον τάφο του Ναυάρχου Παύλου, καταθέτοντας την ανεξόφλητη ευγνωμοσύνη του Λημνιακού λαού, του οποίου την νήσο απελευθέρωσε στις 8 Οκτωβρίου του 1912. Υπογράμμισε, τέλος, στους παρισταμένους ότι δεν πρέπει η λήθη να σκεπάσει την καταλυτική συνδρομή του Υδραίου Ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτου κατά την διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων, επειδή αυτή τελικά οδήγησε στην νικηφόρα έκβαση του Αγώνος.

Στον Ιερό Καθεδρικό Ναό θα τελεσθή Θ. Λειτουργία και το μνημόσυνο του αοιδίμου Μητροπολίτου Ύδρας Κυρού Προκόπιου του Καραμάνου

 

Από: Γραφείο Τύπου - Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών & Αιγίνης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ύδρας το Σάββατο  8η Ιουλίου 2023, θα τελεσθή  Θ. Λειτουργία  και το μνημόσυνο  του αοιδίμου Μητροπολίτου Ύδρας Κυρού Προκοπίου του Καραμάνου.

ΕΚ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

Αργολίδος Νεκτάριος: ''Οι Έλληνες της Ουκρανίας''

 

Πηγή: www.romfea.gr

Του Μητροπολίτου Αργολίδος κ. Νεκταρίου
Ο πόλεμος που ξέσπασε στην Ουκρανία μόνο θλίψη και βαθύ πόνο μας προκαλεί, και προσευχόμαστε να τελειώσει γρήγορα αυτό το δράμα που εκτυλίσσεται αυτές τις μέρες.
Ένας γνωστός μου φοιτητής μου έστειλε σε μήνυμα το παρακάτω κείμενο του αγίου Σωφρονίου του Έσσεξ και μακάρι να το διαβάσουν οι υψηλά ιστάμενοι και όλοι οι υπαίτιοι του αδελφοκτόνου πολέμου.
«Με συνέπαιρνε η αίσθηση των παθημάτων της οικουμένης.... Ζούσα για χρόνια μέσα σε πνιγηρή ατμόσφαιρα αδελφοκτόνου μίσους, αρχικά του Α' Παγκοσμίου Πολέμου κι έπειτα του (Ρωσικού) εμφυλίου πολέμου. Έκτοτε μου είναι προτιμότερο να ακούω για χιλιάδες ίσως θύματα από σεισμούς, πλημμύρες, επιδημίες και άλλες θεομηνίες και καταστροφές, που προκαλούν συνήθως τη συμπάθεια όλων, παρά για πολέμους, που σχεδόν χωρίς εξαίρεση παρασύρουν τους πάντες σε ηθική συμμετοχή στους φόνους. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αμαρτία από τον πόλεμο».
Πιστεύω πως οι Έλληνες έχουμε ένα λόγο παραπάνω να θλιβόμαστε, γνωρίζοντας ότι στις εμπόλεμες περιοχές βρίσκονται αρκετοί ομογενείς. Το ενδιαφέρον μάλιστα αυξήθηκε με τον θάνατο δέκα ομογενών στην περιοχή της Μαριούπολης. Πολλοί γνωστοί μου τηλεφωνούν για να μάθουν σχετικά για τους Έλληνες της Ουκρανίας, ενώ πολλές αναφορές για την ιστορία των Ελλήνων στα Μ.Μ.Ε, διαδίκτυο κ.λπ είναι λαθεμένες. Αυτό στάθηκε αφορμή να γράψω αυτές τις γραμμές, με βάση τις πληροφορίες που συνέλεξα από τις επισκέψεις μου στην Ουκρανία.
Και ξεκινώ από το Χάρκοβο. Πολιούχος του Χαρκόβου είναι ο άγιος Αθανάσιος ο Πατελάρος ο Έλληνας. Ο άγ. Αθανάσιος γεννήθηκε το 1580 στην Κρήτη. Τότε η Κρήτη ήταν υπό Ενετική κατοχή και ο Αθανάσιος σπούδασε στα σχολεία τους. Πήρε εξαιρετική μόρφωση. Χειροτονήθηκε στη Θεσσαλονίκη κι εγκαταβίωσε στο Άγιον Όρος. Ο τότε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κύριλλος Λούκαρης τον κάλεσε στην Πόλη ως γραμματέα και σύμβουλό του. Το 1630 ο Αθανάσιος χειροτονήθηκε επίσκοπος Θεσσαλονίκης. Αργότερα ο Αθανάσιος εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Έπειτα από πολλές περιπέτειες, διωγμούς, εξορίες κ.λπ απευθύνθηκε στο Τσάρο της Ρωσίας για συμπαράσταση των υπόδουλων Ελλήνων και για οικονομική βοήθεια. Το 1653 ο Αθανάσιος έφτασε στη Μόσχα όπου τον υποδέχτηκαν με λαμπρότητα. Κατά την επιστροφή του ο Αθανάσιος ασθένησε και άφησε την τελευταία του πνοή στις 6 Απριλίου 1654 στο Μοναστήρι της Μεταμορφώσεως στην πόλη Λούμπλιν κοντά στη Πολτάβα. Δέκα χρόνια αργότερα, όταν άνοιξαν τον τάφο του, βρήκαν το σώμα του άφθορο, καθήμενο στο θρόνο του, όπως τον έθαψαν. Σήμερα το λείψανό του βρίσκεται στο Μητροπολιτικό ναό του Χαρκόβου στο δεξιό κλίτος. Οι Ουκρανοί τον ονομάζουν: άγιος Αθανάσιος ο Έλληνας, ο καθήμενος και μιλούν με πολλή αγάπη για τον άγιο που τους χάρισε η Ελλάδα, όπως λένε, ενώ αναφέρουν πολλά θαύματά του. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει Ελληνικό στοιχείο στο Χάρκοβο, αλλά και μόνον η ύπαρξη του Αγίου Αθανασίου έχει δημιουργήσει έναν ιδιαίτερο δεσμό με τη χώρα μας.
Στο Ντονέσκ είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας, ο οποίος μας ενημέρωσε για τις δραστηριότητες της κοινότητας. Σ' όλες τις πόλεις αυτές οι Έλληνες προσπαθούν να κρατήσουν τις Ελληνικές παραδόσεις καθώς και την ελληνική γλώσσα, η οποία διδάσκεται σε κάποια σχολεία ή πανεπιστήμια.
Το πρώτο χωριό που επισκεφθήκαμε ήταν το Μπουγάς. Το 1996 είχε 1000 κατοίκους από τους οποίους το 90% είχαν ελληνική καταγωγή. Μας συστήθηκαν ως Ρωμαίοι, ρωμιοί και στη γλώσσα τους διατηρούν λέξεις, μόρια, φρασίδια της αρχαίας Αιολοδωρικής. Πολλά από τα παιδιά του χωριού είχαν φιλοξενηθεί σε κατασκηνώσεις στην Ελλάδα.
Στην Μαριούπολη μείναμε τέσσερις ημέρες και είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε όλα τα Ελληνικά χωριά. Η ιστορία των Ελλήνων της Μαριούπολης έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Αντιγράφουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο μας, «Ταξιδεύοντας στη χώρα του Δνείπερου». Η διήγηση είναι της ξεναγού μας Ναταλίας.
«Μπροστά μας απλώνεται η Αζοφική θάλασσα. Είναι μια θάλασσα κλειστή, μοιάζει με μεγάλη λίμνη. Αποτελεί προέκταση της Μαύρης Θάλασσας και επικοινωνεί μαζί της μ΄ ένα μικρό πέρασμα στο Κέρτς. Τα στενά αυτά τα πέρασαν οι αρχαίοι Έλληνες, ο Οδυσσέας, ο Ηρακλής, Οι Ίωνες. Τα ονόμασαν «πύλες του Άδη», Κιμμέριο Βόσπορο. Τη θάλασσα ονόμαζαν Μαιώτιδα λίμνη. Είναι μια θάλασσα ρηχή, με παράξενη συμπεριφορά. Τα κύματά της διαφέρουν από τα κύματα των ανοιχτών θαλασσών. Είναι πολύ επικίνδυνα. Οι αρχαίοι Έλληνες διαβήκανε αυτή τη θάλασσα, έφθασαν στις εκβολές του ποταμού Ντον, που τον ονόμασαν Τάναϊ, και σαράντα χιλιόμετρα νοτιότερα από το σημερινό Ροστώβ έχτισαν την πόλη Τάναϊ. Αργότερα ονομάστηκε Ταϊγάνι και σήμερα Ταγαρόνγκ. Η πόλη αυτή έχει σήμερα 300.000, χιλιάδες κατοίκους, από τους οποίους 4.000 περίπου είναι Έλληνες.
Αν και οι ρίζες του Ελληνισμού στην περιοχή είναι πολύ βαθιές, η ιστορία της Μαριούπολης και των Ελλήνων ξαναρχίζει τον 18ο αιώνα και πιο συγκεκριμένα το 1775. Μόλις είχε τελειώσει ο ρωσοτουρκικός πόλεμος (1769-1774) και είχε υπογραφεί η συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζή. Η Ρωσία απέκτησε σημαντικές εδαφικές εκτάσεις και κυρίως την έξοδο προς τη Μαύρη Θάλασσα. Την ίδια εποχή είχαν επαναστατήσει οι Έλληνες, κυρίως της Πελοποννήσου. Την εξέγερση υποδαύλισε η Ρωσία, αλλά έστειλε μικρή στρατιωτική δύναμη υπό τους αδελφούς Ορλώφ, με αποτέλεσμα να κατασταλεί. Με την αποχώρηση των ρωσικών δυνάμεων, πολλοί Πελοποννήσιοι και νησιώτες αναγκάστηκαν να ξεριζωθούν και να μεταφερθούν με τα ρωσικά πλοία στη νότια Ρωσία, σημερινή Ουκρανία.
Η εγκατάστασή τους συνέπεσε και με την αναπτυξιακή πολιτική της τσαρίνας Μ. Αικατερίνης, η οποία σχεδίασε τον αποικισμό της στέπας του Νότου με ξένες εθνότητες, ώστε να εκμεταλλευτούν τις τεράστιες εύφορες εκτάσεις. Με διάταγμα της στις 28 Μαρτίου 1775 έδινε σημαντικές διευκολύνσεις και κίνητρα στους Έλληνες, για να δημιουργήσουν εστίες μόνιμης εγκατάστασης. Τους παραχωρήθηκαν δωρεάν κτήματα, οικονομική ενίσχυση, απαλλαγή από τους φόρους για 30 χρόνια, αυτονομία στη διοίκηση, απαλλαγή από τη στράτευση, ισονομία με τους Ρώσους πολίτες. Έτσι δημιουργήθηκαν και αναπτύχθηκαν η Οδησσός, η Χερσώνα, το Νικολάγιεβ και άλλες πόλεις.
Στην Κριμαία κατοικούσαν από τα αρχαία χρόνια πολλοί Έλληνες. Το 1784 η Κριμαία προσαρτήθηκε στη ρώσικη επικράτεια. Οι Έλληνες κάτοικοι είχαν συνεχώς προστριβές με τους μουσουλμάνους. Οι σχέσεις τους οξύνθηκαν στη δεκαετία του 1770 και η παραμονή τους ήταν πλέον αδύνατη. Στη δύσκολη αυτή περίοδο οι Έλληνες είχαν την ευλογία να έχουν επικεφαλής τους έναν άγιο ποιμενάρχη, το Μητροπολίτη Ιγνάτιο. Γεννήθηκε στο νησί Θέρμη και σε νεαρή ηλικία πήγε στο Άγιον Όρος, όπου εκάρη μοναχός. Αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος, ιερέας, επίσκοπος. Ήταν άνθρωπος με πολλές ικανότητες αλλά και αρετές. Το 1769 το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον εξέλεξε Μητροπολίτη της επαρχίας Γκοτφέϊ και Κεφάϊ και τον έστειλε στη Κριμαία. Έδρα της Μητρόπολης ήταν η Μαριανούπολη κοντά στη πόλη Μπαχτσί Σαράϊ. Εκεί ήταν και η κατοικία των Χάνων της Κριμαίας. Βλέποντας τα βάσανα και την καταπίεση που υφίστατο το ποίμνιό του, ζήτησε από τη Μ. Αικατερίνη να επιτρέψει την μετακίνηση και μετεγκατάσταση στη βορειοδυτική ακτή της Αζοφικής θάλασσας.
Στις 23 Απριλίου 1778 τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στο μοναστήρι της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Ουσπένσκυ), που είναι σκαλισμένο στα βράχια πάνω από το Μπαχτσί Σαράϊ. Εκεί ανήγγειλε στους πιστούς ότι πρόκειται να αναχωρήσουν. Έστειλε και ανθρώπους να ειδοποιήσουν όλους τους Έλληνες της Κριμαίας. Τους επεσήμανε ότι η απόφαση και η ημερομηνία αναχώρησης θα έπρεπε να κρατηθεί μυστική. Πράγματι δεν βρέθηκε κανείς προδότης και ο Χάνος δεν έμαθε τίποτα.
Την καθορισμένη μέρα κατά τον Ιούνιο μήνα οι Έλληνες της Κριμαίας, με επικεφαλής τον άγιο Ιγνάτιο, ξεκίνησαν για τη μεγάλη πορεία. Πήραν μαζί τους και τη θαυματουργό εικόνα της Παναγίας. Ήταν περίπου 40-50.000. Η έξοδος αυτή θεωρήθηκε άθλος και η Μ. Αικατερίνη απένειμε στον άγιο Ιγνάτιο παράσημο. Η πορεία ήταν δύσκολη, γεμάτη προβλήματα.
Μια φοβερή επιδημία, ξέσπασε και κινδύνευσε να αποδεκατίσει τους οδοιπόρους. Ο άγιος Ιγνάτιος προσευχήθηκε στον άγιο Χαράλαμπο, ο οποίος εμφανίστηκε μπροστά του σε όραμα και τον ενίσχυσε. Μετά από πολλές περιπέτειες έφτασαν στο μέρος αυτό και έχτισαν πόλη, που την ονόμασαν Μαριούπολη προς τιμήν της Παναγίας. Μερικοί Έλληνες εγκαταστάθηκαν στη γύρω περιοχή κι έχτισαν μικρότερες πόλεις και χωριά, δίνοντας ελληνικά ονόματα ή τα ίδια ονόματα των πόλεων της Κριμαίας όπου πριν κατοικούσαν. Έτσι θα δείτε και εσείς πόλεις όπως Γιάλτα, Ουρζούφ, Τσεμαρλίκ, Ιγνάτιεβκα, Σαρτανά, Λάσπη, Στάρι Κριμ, Κωνσταντινούπολη, Αθήνα, Μακεδονία, Βυζάντιο, Λάρισα, Λιβαδιά κ.λπ.
Καταλαβαίνετε πόσες δυσκολίες αντιμετώπισαν οι πρόσφυγες. Σ' όλα τα προβλήματα είχαν συμπαραστάτη τον άγιο Ιγνάτιο. Ήταν πραγματικός ποιμένας. Στις 3 Φεβρουαρίου 1786, μετά από σύντομη ασθένεια, κοιμήθηκε εν Κυρίω. Ετάφη στον πρώτο ναό της Μαριούπολης, τον Άγιο Χαράλαμπο. Ο τάφος του έγινε τόπος ιερός. Χιλιάδες άνθρωποι συνέρρεαν για να προσκυνήσουν. Δυστυχώς το 1936 ο ναός κατεδαφίστηκε. Άνοιξαν όμως τον τάφο του και βρέθηκε το λείψανό του άφθαρτο. Μεταφέρθηκε σε άλλο ναό, που δυστυχώς τον πυρπόλησαν οι Γερμανοί. Μαζί κάηκε και το λείψανό του. Διασώθηκε ένα μέρος των λειψάνων του. Την πυρπόληση της πόλης και του λειψάνου του είχε προφητεύσει ο ίδιος ο Άγιος. Σήμερα τα εναπομείναντα λείψανά του βρίσκονται στο ναό της Μεταμορφώσεως και Αγίου Νικολάου.
Στις αρχές του 19ου αιώνα τα προνόμια των Ελλήνων παραβιάστηκαν. Τότε όμως ήταν υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας ο Ιωάννης Καποδίστριας, ο οποίος παρενέβη και πέτυχε να επανισχύσουν. Οι Έλληνες της Μαριούπολης τον ευχαρίστησαν και του έστειλαν ως δώρο ένα ποσό χρημάτων. Ο Καποδίστριας δεν τα δέχτηκε. Είπε χαρακτηριστικά:
Δέχομαι τό χρηματικόν ποσόν, τό ὁποῖον προσφέρετε εἰς ἐμέ εἰς ἔνδειξιν εὐγνωμοσύνης, ὑπό τήν προϋπόθεσιν ὅτι θά καταθέσετε αὐτό διά παντός εἰς τινα Τράπεζαν καί διά τῶν τόκων τοῦ κεφαλαίου θά προσκαλέσητε εἰς τήν ὑμετέραν πόλιν Ἕλληνα Διδάσκαλον, ὅπως διδάσκῃ εἰς ὑμᾶς καί τά τέκνα ὑμῶν ἀποκλειστικῶς τήν Ἑλληνικήν γλῶσσαν εἰς Σχολεῖον τό ὁποῖον θά ἱδρύσητε. Διότι ἀποτελεί ἐντροπήν νά εἶσθε Ἕλληνες καί νά ἀγνοῆτε τήν μητρικήν ἡμῶν γλῶσσαν, τήν εὐγενεστέραν τοῦ κόσμου.
Τα προνόμια καταργήθηκαν οριστικά το 1873. Σήμερα σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, η Μαριούπολη έχει 550.000 κατοίκους, εκ των οποίων 50.000 Έλληνες. Άλλοι 70.000 Έλληνες ζουν στη γύρω περιοχή».
Στο πανεπιστήμιο της Μαριούπολης υπάρχει τμήμα Ελληνικής φιλολογίας και σε αρκετά σχολεία της περιοχής διδάσκεται η ελληνική γλώσσα.. Υπάρχει βέβαια μια μεγάλη δυσκολία, η έλλειψη δασκάλων. Κάποιοι καθηγητές από την Ελλάδα εργάζονται στη Μαριούπολη αλλά είναι λίγοι.
Το σημαντικότερο χωριό μετά τη Μαριούπολη είναι το Σαρτανά, όπου δυστυχώς το 2014 και τώρα υπήρξαν Έλληνες θύματα από τους βομβαρδισμούς. Από τους 12.000 κατοίκους, οι 9.000 είναι Έλληνες με αξιοθαύμαστη πολιτιστική δραστηριότητα. Στο Σαρτανά υπάρχει κι ένα μουσείο με εκθέματα από την ιστορία των Ελλήνων της Αζοφικής. Παρόμοια άλλα μουσεία συναντήσαμε και σε άλλα Ελληνικά χωριά της Μαριούπολης.
Σημαντική πόλη είναι η Γιάλτα της Αζοφικής. Ο πληθυσμός τότε ήταν 6000 κάτοικοι εκ των οποίων το 60% Έλληνες.
Μεγάλη δοκιμασία πέρασαν οι ομογενείς στην περίοδο της Σταλινοκρατίας. Οι πόλεις και τα χωριά άλλαξαν ονομασία, απαγορεύτηκαν τα ελληνικά σχολεία, κλείστηκαν οι ελληνικές εφημερίδες ενώ γκρεμίστηκαν όλες οι εκκλησίες. Πολλοί Έλληνες εξορίστηκαν και άλλοι εκτελέστηκαν ως «εχθροί του λαού».
Θα τελειώσω το μικρό αυτό κείμενο με τις εντυπώσεις ενός σημαντικού Έλληνα και μουσικού, του Αλέξανδρου Ασλά, που έχει αφήσει ένα πλούσιο και δημιουργικό έργο. Σε ερώτησή μας:
-Πώς είδες την Ελλάδα; Απάντησε:
-Να σας πω. Όταν ένα παιδί χάσει τη μητέρα του, αρχίζει σιγά σιγά να πλάθει μύθους. Όσο περνούν τα χρόνια, τόσο περισσότερο την ανεβάζει, τη φαντάζεται ωραία, καλή, τη μυθοποιεί. Ζει ένα όνειρο. Έτσι κι εμείς εδώ. Φανταζόμαστε ότι η μάνα μας, η Ελλάδα, είναι ό, τι πιο ωραίο στον κόσμο. Εγώ όταν πρωτοήρθα στην Ελλάδα ήμουν σα μεθυσμένος. Δεν το πίστευα. Κατάλαβα ότι είμαστε αδέλφια, ότι έχουμε το ίδιο αίμα, ότι κι εμείς εδώ είμαστε ένα κομμάτι του ελληνικού πολιτισμού.
-Τι θα είχες να πεις στους σύγχρονους Έλληνες;
-Να μη μας ξεχνούν. Ότι εδώ στην Ουκρανία υπάρχουν Έλληνες. Και ότι είναι δυο φορές Έλληνες!
Πού να φανταστεί κανείς ότι και σ' αυτό το άγνωστο κομμάτι της Ουκρανίας «των Ελλήνων οι κοινότητες φτιάχνουν άλλο γαλαξία...».
Ας μην τους ξεχάσουμε. Και ιδιαίτερα όταν σταματήσει ο πόλεμος.

Μνημόσυνο στον Καθεδρικό Ναό Ύδρας υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του αοιδίμου Γέροντος Μητροπολίτου πρ. Ύδρας Κυρού ΙΕΡΟΘΕΟΥ και Τρισάγιο επί του τάφου του στον Ι. Ναό του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης

 

Από: Γραφείο Τύπου - Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών & Αιγίνης

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Με την ευκαιρία  της εορτής  του Αγίου Ιεροθέου  Επισκόπου  Αθηνών, τελέσθηκε  στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ύδρας  το Σάββατο  2 Οκτωβρίου  2021, μνημόσυνο  υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του αοιδίμου Γέροντος Μητροπολίτου πρ.  Ύδρας Κυρού ΙΕΡΟΘΕΟΥ.
Ομοίως και εις τον Ι. Ναό του Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης, την Δευτέρα 4η Οκτωβρίου 2021 και Τρισάγιον επί του τάφου.
Να έχουμε  άπαντες την Ευχή Του!

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 

 

Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας κ. ΕΦΡΑΙΜ, συγκάλεσε τοπική Ιερατική Σύναξη στο Κρανίδι και μίλησε στους Πατέρας επικαίρως

 

Από: Γραφείο Τύπου - Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών & Αιγίνης

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης ημών κ. ΕΦΡΑΙΜ, συγκάλεσε την Δευτέρα 30η Αυγούστου 2021, τοπική  Ιερατική Σύναξη εν Κρανιδίω  και ομίλησε  εις τους Πατέρας  επικαίρως.
Ακολούθησε γόνιμος συζήτησις και συνπνευματισμός.

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 

Τελέσθηκε στον Ι. Καθεδρικό Ναό Ύδρας το καθιερωμένο μνημόσυνο του αοιδίμου Μητροπολίτου Ύδρας Κυρού Προκόπιου Καραμάνου

 

Από: Γραφείο Τύπου - Ιεράς Μητροπόλεως Ύδρας, Σπετσών & Αιγίνης

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Την  Πέμπτη 8η Ιουλίου  2021, τελέσθηκε  στον Ι. Καθεδρικό Ναό Ύδρας το καθιερωμένο  μνημόσυνο  του αοιδίμου  Μητροπολίτου  Ύδρας Κυρού Προκοπίου του Καραμάνου.
Αιωνία  η μνήμη αυτού!

ΕΚ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ

 

Θεία Λειτουργία για την εορτή του Αγίου Προκοπίου και μνημόσυνο του αοιδίμου Μητροπολίτου Ύδρας Κυρού Προκοπίου Καραμάνου την Πέμπτη 8/7 στον Ι. Καθεδρικό της Ύδρας

 

Από: Πρωτ. π. Ακίνδυνο Δαρδανό Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Την Πέμπτη 8η Ιουλίου 2021, στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Ύδρας  θα τελεσθή Θ. Λειτουργία  για την εορτή του Αγίου Προκοπίου  και το  μνημόσυνο  του αοιδίμου  Μητροπολίτου Ύδρας Κυρού Προκοπίου  του Καραμάνου.

ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΥΔΡΑΣ

Αργολίδος Νεκτάριος: “Το σύνδρομο του πρωτόπαπα Αββακούμ”

Πηγή: arxon.gr/2021/04/argolidos-nektarios-to-syndromo-toy-protopapa-avvakoym
  Πρόσφατα έπεσε στα χέρια μου το βιβλίο «Ο βίος του πρωτόπαπα Αββακούμ», από τις εκδόσεις “Kέδρος”. Το είχα διαβάσει πριν χρόνια, όταν πρωτοεκδόθηκε και  θέλησα να το ξαναδιαβάσω. Έχω την αίσθηση  ότι υπάρχουν κάποια κοινά στοιχεία με την κατάσταση που ζούμε στον εκκλησιαστικό χώρο και ιδιαίτερα με την αναστάτωση που έφερε ο COVID 19.
       Ο πρωτόπαπας Αββακούμ γεννήθηκε το 1620 και πέθανε το 1682. Καταδικάστηκε σε θάνατο δια πυρός. Ήταν γόνος λευιτικής οικογένειας. Ο πατέρας του ιερέας, αλλά εξαρτημένος από το πάθος του αλκοολισμού. Το πρώτο που μπορούμε αβίαστα να σημειώσουμε είναι πως το τραύμα που υπέστη απ’ τον  μέθυσο ιερέα- πατέρα του, τον οδήγησε αργότερα σε μία ακραία ασκητική πρακτική. Χειροτονήθηκε διάκονος 19 χρονών και πρεσβύτερος 21 χρονών, παρά τους κανόνες, που είναι ιδιαίτερα αυστηροί στο θέμα της ηλικίας. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ίδιος θα γίνει σύντομα ο αυστηρός τηρητής των κανόνων. Και το έχουμε δει πολλές φορές το ίδιο έργο. Οι παραβάτες των ιερών κανόνων να γίνονται «κανονολόγοι» και να χρησιμοποιούν τους ιερούς κανόνες ως «κανόνια» κατά πως έλεγε και ο Άγιος Παϊσιος.
       Στην πρώτη του ενορία, νέος, άπειρος και ακραίος προσπάθησε να επιβάλει τις ακραίες ασκητικές πρακτικές του, αλλά οι χωρικοί αντέδρασαν και τον έδιωξαν. Το ίδιο επαναλήφθηκε και στις άλλες ενορίες που ανέλαβε. Είναι αλήθεια ότι η ηθική κατάπτωση κλήρου και λαού την εποχή εκείνη ήταν έκδηλη. Και όλη αυτή η θλιβερή κατάσταση συνδυαζόταν με έναν πρωτογονισμό, δεισιδαιμονίες και στην καλύτερη περίπτωση με την τυπολατρία. Ο Αββακούμ έγινε μέλος της αδελφότητας των «ζηλωτών της ευσεβείας», που είχε επικεφαλής τον πρωτόπαπα Στέφανο Βονιφάτιεφ.
       Τα προβλήματα άρχισαν όταν χήρεψε ο Πατριαρχικός θρόνος. Ο Αββακούμ και η αδελφότητα ήθελαν να γίνει Πατριάρχης ο Στέφανος. Τελικά Πατριάρχης έγινε ο Νίκων. Αυτό προκάλεσε την αντίδραση των ζηλωτών και του Αββακούμ, η οποία με αφορμή τις μεταρρυθμίσεις έφτασε σε ακραίες καταστάσεις. Ο Νίκων επιχείρησε μια λειτουργική μεταρρύθμιση της ρωσικής εκκλησίας, στρεφόμενη προς την Βυζαντινή παράδοση και τα Ελληνορθόδοξα Πατριαρχεία. Προέβη στη διόρθωση των λειτουργικών κειμένων που είχαν πολλά λάθη π.χ. το όνομα Χριστού προφερόταν Ισούς και προτάθηκε το σωστό Ιησούς. Το αλληλούια  να ψάλλεται τρείς φορές και όχι δύο. Και το σημείο του σταυρού να γίνεται με τα τρία δάχτυλα και όχι με τα δύο.
      Όλες αυτές οι μεταρρυθμίσεις θεωρήθηκαν από τους ζηλωτές ως αποστασία από την πατρώα πίστη. Ο Αββακούμ αποκάλεσε τον Νίκωνα «ενσαρκωμένο Αντίχριστο» και άρχισε την αντίσταση. Την εκκλησία την περιφρόνησε ονομάζοντας την «λησταρχείο» και υποστήριζε ότι «καλύτερο είναι ένα αχούρι παρά μία εκκλησία».
      Ο Αββακούμ μπήκε πλέον σε μία περιπέτεια απίστευτη. Συνεχείς διώξεις, εξορίες, βασανιστήρια. Παντού κήρυττε την εμμονή κατ’ αυτόν στην “πατρώα πίστη” και ξεσήκωνε τον κόσμο εναντίον του αντίχριστου Πατριάρχη, εναντίον της αιρετικής Εκκλησίας.(Κάθε ομοιότητα με τα καθ’ ημάς είναι απλώς συμπτωματική…) Διακρινόμενος από έναν φανατισμό και θρησκευτικό πρωτογονισμό, έβλεπε τον Θεό μόνον ως  τιμωρό και ευχόταν αν ήταν δυνατόν «να πάρει το χάρισμα του προφήτη Ηλία και να κατακαύσει  όλους τους αιρετικούς». «Δεν φοβάμαι ότι θα μαγάριζα τα χέρια μου, θα τα αγίαζα» γράφει στην αυτοβιογραφία του. Πιστεύει ότι αν πεθάνει θα πάει δίπλα στο Θεό και θα γίνει “αταμάνος” του Θεού, να τιμωρεί ανελέητα τους αιρετικούς. Έτσι γεννήθηκε το κίνημα των παλαιόπιστων, μία θρησκευτική κοινότητα που στερείται ιεραρχίας και μυστηριακής ζωής και ανακήρυξε άγιο τον Αββακούμ.
 
       Όλη η όντως μαρτυρική ζωή του δαπανήθηκε για να μείνει πιστός στην “πατρώα” πίστη. Το κυριότερο που τόνιζε ήταν το σημείο του σταυρού να γίνεται με τα δύο δάχτυλα. Αυτό ήταν δείγμα της Ορθοδοξίας. Γράφει π. χ. για τον μοναχό Ιβάν Νερόνωφ, που είχε ξεσηκωθεί πρώτος εναντίον του Νίκωνα και στο τέλος δήλωσε μετάνοια:
       «Από τα πολλά βάσανα δεν άντεξε ο φτωχός, ασπάστηκε τα τρία δάχτυλα και πέθανε».
        Είναι λοιπόν, να λυπάται κανείς, γιατί ένας κληρικός δημιούργησε τόσα προβλήματα στην εκκλησία, έγινε υπαίτιος σχίσματος, υπέφερε ο ίδιος και υπέστη το μαρτύριο για θέματα επουσιώδη και δευτερεύοντα. Και να έχει την πεποίθηση ότι έτσι προστατεύει την παράδοση, την πατρώα πίστη.
       Το σύμπτωμα του πρωτόπαπα Αββακούμ δεν είναι μοναδικό στην πορεία της εκκλησίας. Ειδικά τους τελευταίους αιώνες επανεμφανίζεται με ποικίλες μορφές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ημερολογιακή μεταρρύθμιση του 1924, θεωρήθηκε αιρετική παρέκκλιση και δημιούργησε το γνωστό παλαιοημερολογιτικό σχίσμα. Αν οι μεγάλοι πατέρες αγωνίστηκαν σκληρά και έφτασαν μέχρι το μαρτύριο για θέματα πίστεως ουσιώδη, που είχαν καίρια σημασία για τη σωτηρία του ανθρώπου, οι κατά καιρούς αναφαινόμενοι «ζηλωτές των πατρώων παραδόσεων» εμμένουν και αγωνίζονται για δευτερεύοντα θέματα που δεν θίγουν την ουσία της πίστεως της εκκλησίας.
      Δεν θέλω να πλατειάσω αναφέροντας συγκεκριμένα γεγονότα των τελευταίων χρόνων. Τα γνωρίζουμε όλοι. Θα σταθώ μόνον στο θέμα της πανδημίας, που πήρε για μερικούς διαστάσεις θεολογικές και δογματικές. Είναι αλήθεια ότι ο COVID 19 έφερε στην επιφάνεια πολλές παθογένειες, πολλά υποκείμενα νοσήματα, τόσο στον κοινωνικό, όσο και στον εκκλησιαστικό χώρο.
       Η πανδημία που τόσο ξαφνικά μπήκε στη ζωή μας, δημιούργησε μεγάλη αμηχανία. Ούτε η πολιτεία, ούτε η επιστημονική κοινότητα, ούτε η εκκλησία, πολύ περισσότερο ο λαός, ήταν έτοιμοι να το διαχειριστούν. Αυτό που φάνηκε εξ αρχής ήταν η φοβερή μεταδοτικότητα του ιού και κύρια αιτία μετάδοσης ο συγχρωτισμός. Έτσι η πολιτεία αναγκάστηκε να πάρει σκληρά μέτρα και μεταξύ αυτών το κλείσιμο των ναών. Κάτι τέτοιο είχε συμβεί στο παρελθόν μόνο στις περιόδους των διωγμών. Επόμενο ήταν να δημιουργήσει διχασμό και σύγχυση στο σώμα των πιστών και την διάθεση αντίδρασης, ιδιαίτερα στους  “ζηλωτές των πατρώων παραδόσεων”. Σε μεγάλο βαθμό έλειψε η νηφαλιότητα, η ψυχραιμία και είχαμε έναν καταιγισμό διάφορων αντιδράσεων.
        Το πρώτο ήταν η αναζωπύρωση της αίσθησης ότι όλοι έχουν βάλει στόχο την εκκλησία και με αφορμή τον κορωνοϊο, επιχειρούν να την διαλύσουν. Γι’ αυτό κλείνουν τις εκκλησίες, γι’ αυτό αμφισβητούν την Θεία Κοινωνία κ. λ. π . Γνωστό σύμπτωμα, συνδυαζόμενο με τις θεωρίες καταστροφολογίας, συνομωσιολογίας, σιωνισμού, αντιχριστολογίας, προφητολογίας κ. λ .π.
     Μία δεύτερη αντίδραση ήταν η άρνηση της αρρώστιας και του κινδύνου. Η άρνηση είναι μια ανθρώπινη άμυνα απέναντι σ’ έναν μικρό ή μεγάλο κίνδυνο και σ’ αυτό έχει πολλά να πει η ψυχιατρική.(Είναι γνωστό ότι οι καρκινοπαθείς ακόμη και σε τελικό στάδιο δεν μπορούν να δεχτούν ότι έχουν καρκίνο). «Όλα αυτά είναι ένα ψέμα, μια απάτη που σκοπό έχει την χειραγώγηση των λαών και την επιβολή μιας παγκόσμιας υπερκυβέρνησης». «Πρόκειται για μια απλή γριπούλα, που την χρησιμοποιούν οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρίες για να πλουτίσουν». Όταν τους αντιπαρατάσσεις στατιστικές και νούμερα κρουσμάτων, διασωληνώμενων  ή νεκρών, διατείνονται ότι όλα αυτά είναι ψεύτικα στοιχεία, μια καλοστημένη απάτη.
          Η ιατρική κοινότητα έδωσε κάποιες οδηγίες για την προστασία μας. Αποφυγή συγχρωτισμού, απολύμανση χεριών και χρήση μάσκας. Αν και για κάποιους από τους πολίτες η χρήση των υγειονομικών μέτρων θεωρήθηκε υπερβολική και για αρκετούς αντιμετωπίστηκε με αδιαφορία, για  μεγάλη μερίδα των πιστών θεωρήθηκαν ένα ύπουλο χτύπημα. Αναπτύχθηκαν θεωρίες  “θεολογικές”, ότι ο ναός είναι αντιμικροβιακός κλωβός και δεν χρειάζονται μέτρα προστασίας. «Τα μικρόβια και οι ιοί, καίγονται από την άκτιστη χάρη του Θεού»  κ. λπ. κ.λπ. Στην εκκλησία μπορείς να κρυολογήσεις, μπορείς να λιποθυμήσεις, να πάθεις έμφραγμα ή εγκεφαλικό, να γλιστρήσεις και να σπάσεις το πόδι σου ή το χέρι σου, όμως δεν μπορείς να κολλήσεις κορωνοϊό. Η μάσκα, το κυριότερο μέχρι στιγμής μέτρο προστασίας, θεωρήθηκε προδοσία πίστεως. Ένα καθαρά τεχνικό, ιατρικό θέμα, έγινε θεολογικό θέμα. Για τους σύγχρονους Αββακούμ αποτελεί βλασφημία του Αγίου Πνεύματος.
       Με θλίψη διάβασα πρόσφατα για ένα περιστατικό που συνέβη σε ενορία της Αττικής. Κάποιος super ορθόδοξος μπήκε στο ναό χωρίς μάσκα. Ο ιερέας τον παρακάλεσε να σεβαστεί τις υγειονομικές διατάξεις και τις αποφάσεις της Ι. Συνόδου. Ο εν λόγω κύριος ούτε να ακούσει. Δημιουργήθηκε αναστάτωση. Ο ιερέας αναγκάστηκε να ειδοποιήσει την αστυνομία. Ο άνθρωπος αυτός πλήρωσε το πρόστιμο και ξαναμπήκε στην εκκλησία με  προκλητικότατα και με την έπαρση του Φαρισαίου: «Ὁ Θεός εὐχαριστῶ σοι οὐκ εἰμί ὥσπερ οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων».  Την «ομολογία» του αυτή βέβαια δεν θέλησε να την κρατήσει για τον εαυτό του, αλλά την δημοσιοποίησε στα εκκλησιαστικά sites, εμφανίζοντας μάλιστα και την απόδειξη επιβολής προστίμου…
Προ ημερών μου τηλεφώνησε μία κυρία, άνθρωπος σοβαρός και με ενσυνείδητη πνευματική ζωή. Είναι πεπεισμένη για την αναγκαιότητα των μέτρων και τα τηρεί. Όμως στην εκκλησία όλοι την κοιτάζουν με περιφρόνηση γιατί φοράει μάσκα. Και ο πνευματικός της στην εξομολόγηση της απαγόρευσε να κοινωνήσει. Όχι γιατί έπεσε σε κάποια θανάσιμη αμαρτία, αλλά γιατί φοράει μάσκα…
Το εμβόλιο έγινε και αυτό ο στόχος των αρνητών. Ειδικά στον εκκλησιαστικό χώρο. Εμβόλιο κατά της ιλαράς, της μηνιγγίτιδας, της ηπατίτιδας, της φυματίωσης κλπ. επιτρέπεται να κάνεις. Όχι όμως το εμβόλιο για τον κορωνοϊό.   Κυκλοφόρησαν μύριες θεωρίες, για τσιπάκια, για χρήση εκτρωμάτων, για τον επηρεασμό του DNA. Επιστρατεύτηκαν σεβάσμιοι γεροντάδες, παραπληροφορημένοι βέβαια και εκτέθηκαν ανεπανόρθωτα μιλώντας για ιατρικά θέματα που δεν γνώριζαν. Πολύ σοφά η Ιερά Σύνοδος πήρε θετική στάση, αλλά οι αρνητές και σύγχρονοι Αββακούμ είδαν και εδώ αιρετική απόκλιση και προδοσία της πίστεως. Παρακοή λοιπόν και απείθεια στην εκκλησία που πρόδωσε την πίστη! Κάποιοι μάλιστα αποφάνθηκαν ότι όσοι εμβολιάζονται «θέτουν εαυτούς εκτός εκκλησίας» και για να επανέλθουν θα πρέπει να γίνουν δεκτοί δια χρίσματος!
Μάταια σοβαροί επιστήμονες γράφουν και ξαναγράφουν κείμενα που υποδεικνύουν ότι όλες αυτές οι θεωρίες για χρήση εκτρωμάτων δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Οι αρνητές επιμένουν και θα επιμένουν. Δεν επιθυμώ να κάνω τον ειδικό, απλώς εμπιστεύομαι σοβαρούς και μάλιστα πιστούς επιστήμονες για θέματα που ξεφεύγουν από το γνωστικό μου αντικείμενο. Όμως θα ήθελα να απευθύνω ένα ερώτημα που με βασανίζει: Έχουμε σκεφτεί, όπως λένε οι στατιστικές, ότι όλοι εμείς οι «πολιτισμένοι» ζούμε εις βάρος των ανθρώπων του τρίτου κόσμου; Έχουμε σκεφτεί ότι καθένας από μας «τους πολιτισμένους» για να ζήσουμε με τις στοιχειώδεις ανέσεις (αυτοκίνητο, ψυγείο, ηλεκτρικές συσκευές κ.λπ) θα πρέπει να πεθάνουν τέσσερις άνθρωποι του τρίτου κόσμου; Και καλά ένας κοσμικός. Αλλά ένας χριστιανός και μάλιστα super ορθόδοξος πώς μπορεί να κοιμάται το βράδυ χωρίς τύψεις;
Πρόσφατα διάβαζα το εξής ανατριχιαστικό
«Σήμερα ένα στα πέντε κινητά τηλέφωνα λειτουργεί χάρη σε κάποιο ορυκτό κομματάκι (ταντάλιο) που έχει προέλθει από το Κονγκό. Σε πολλές περιπτώσεις η εξόρυξη γίνεται από δεκάδες χιλιάδες ανήλικα παιδιά, φυσικά κάτω από άθλιες συνθήκες. Το ίδιο συμβαίνει και με τα playstation, τα laptop, ακόμα και με τους βηματοδότες. Δεν μιλάμε για τον 19ο αιώνα και τον περίφημο Λεοπόλδο Β’. Βρισκόμαστε στο 2021 και ακόμα κλέβουμε τους Αφρικανούς για να αγοράζουμε φθηνότερα κινητά τηλέφωνα».
Το έχουμε σκεφθεί αυτό όλοι εμείς που κατέχουμε και ένα και δύο κινητά και μπορούμε να στέλνουμε εμπρηστικά μηνύματα κατά των προδοτών της πίστεως; Δεν βλέπω καμία ανησυχία, ούτε διαμαρτυρία από τους ζηλωτές των πατρώων παραδόσεων ούτε καν από τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. 
Όταν πρωτοξεκίνησε η πανδημία ακόμη και η ιατρική κοινότητα βρέθηκε σε αμηχανία. Ίσως και κάποιες διαπιστώσεις να φάνηκαν ανεπαρκείς και αντιφατικές. Είναι ένα από τα επιχειρήματα των αρνητών: Άλλα έλεγαν τότε, άλλα λένε τώρα. Με τον καιρό και τη συνεχή σε παγκόσμιο επίπεδο έρευνα, σήμερα υπάρχει μια τεράστια εμπειρία. Ο ιός είναι πράγματι επικίνδυνος, δεν λογαριάζει πλούσιους-φτωχούς, υψηλά ισταμένους και μη, μορφωμένους-αμόρφωτους, πιστούς και άπιστους. Έδειξε  ότι και σε ιερούς τόπους, εκκλησίες,  μοναστήρια, Άγ. Όρος, δεν κάνει διακρίσεις. Πολλοί επίσκοποι, ιερείς, μοναχοί, ολόκληρες μοναστικές αδελφότητες νόσησαν, άλλοι ελαφρά, άλλοι σοβαρά, άλλοι έχασαν την ζωή τους. Κυρίως κτυπήθηκαν οι αρνητές. Κάποιοι προς τιμήν τους έχοντας περάσει τη φρικτή εμπειρία της νόσου, αναγνώρισαν το λάθος τους. Άλλοι αδυνατούν να δουν την πραγματικότητα. Και πάλι προβάλλουν άμυνες και δικαιολογίες ή δικές τους ερμηνείες. «Ο τάδε δεν πέθανε  από τον κορονοϊό αλλά από ενδονοσοκομειακή λοίμωξη ή είχε υποκείμενο νόσημα». Μου κάνει εντύπωση ότι κάποιες μοναστικές αδελφότητες ως αιτία θανάτου κάποιου μέλους τους, δεν αναφέρουν τον κορονοϊό, αλλά γενικά και αόριστα κάποια ασθένεια. Κατά βάθος δεν θέλουν να παραδεχθούν την πραγματική αιτία, γιατί νομίζουν ότι θα καταρρεύσει το….. οικοδόμημα της πίστεως! Αυτή όμως η στάση είναι άκρως επικίνδυνη για την υγεία και τις ζωές των άλλων. Γνωρίζω τέτοια παραδείγματα, που σε πολλές περιπτώσεις έχουν δημιουργήσει κρίση πίστεως σε παθόντες ή συγγενείς νεκρών εκ του κορονωϊού.
Κάποτε πρέπει να το καταλάβουμε. Οι χριστιανοί δεν είναι άτρωτοι. Όπως όλοι οι άνθρωποι αρρωσταίνουμε, υποφέρουμε, πεθαίνουμε. Η σχέση μας με τον Θεό  δεν είναι «ασφάλεια ζωής». Με τη βάπτισή μας δεν υπογράψαμε κανένα «ασφαλιστήριο» με κάποια υπερφυσική allianz. Είμαι μέλος της Εκκλησίας σημαίνει ότι μπορώ να πονάω, αλλά μπορώ όμως και να ελπίζω. Χρέος όλων μας και ειδικά των κληρικών είναι να δείξουμε  αυτή τη διάσταση στους πιστούς και να μην τους οδηγούμε σε μια εμπορική σχέση με τον Θεό. Να μην δίνουμε ψεύτικες εγκόσμιες ελπίδες, αλλά την πραγματική ελπίδα.
Για μια ακόμα φορά, θα αναφερθώ στο φαινόμενο της προφητολογίας και θαυματολογίας. Είναι ένα μέσο που το χρησιμοποίησε κατά κόρον ο πρωτόπαπας Αββακούμ, διακηρύσσοντας ψεύτικες προφητείες, όνειρα, οράματα ακόμη και θαύματα. Είναι κάτι που πουλάει πολύ στον κόσμο, ιδιαίτερα σε δύσκολες ιστορικές περιόδους. Θα ήταν πολύ ενδιαφέρον κάποιος  ερευνητής να συλλέξει όλες τις προφητείες που κυκλοφόρησαν αυτό τον χρόνο και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Θυμάμαι πέρσυ τέτοιο καιρό, όταν ο κόσμος βρισκόταν σε αμηχανία και αγωνία, κυκλοφόρησε η φήμη ότι εμφανίστηκε σεβαστός γέροντας –κεκοιμημένος- και είπε σε λίγες μέρες ο ιός θα εξαφανιστεί. Δεν φταίει βέβαια ο γέροντας, αλλά τα άρρωστα μυαλά αυτών που το κυκλοφόρησαν, επιτείνοντας την αγωνία αλλά και την απογοήτευση των ανθρώπων.
Το σύνδρομο του πρωτόπαπα Αββακούμ, συγχωρέστε με, υπήρχε, υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει. Προσωπικά είμαι πιο αισιόδοξος για την εξαφάνιση του COVID-19, παρά για την αλλαγή της νοοτροπίας ενίων  μελών της Εκκλησίας. Η Εκκλησία θα συνεχίσει να ταλαιπωρείται από τους κατά καιρούς αναφυόμενους Αββακούμ, που εκκολάπτονται σε νοσηρά εκκλησιαστικά περιβάλλοντα.
Κουβέντιαζα το θέμα με έναν αγαπητό συνεπίσκοπο. Είχε και αυτός παρόμοιες αγωνίες. Έχει φθάσει σε σημεία οριακά από την στάση κάποιων κληρικών και λαϊκών. Μεταφέρω τα λόγια του:
«Θα μου πεις τι κάνουμε; Κατά πρώτον θα πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι και οι άνθρωποι αυτοί είναι παιδιά του Θεού, είναι ποίμνιο μας. Ό, τι και να κάνουν, όσο και να αντιδρούν, όσο και αν μας κατηγορούν, δεν μπορούμε ως ποιμένες να τους απορρίψουμε, αλλά να τους οικονομήσουμε όσο μπορούμε».
Συμφώνησα. Όμως οφείλω να ομολογήσω ότι η ποιμαντική των ανθρώπων αυτών είναι ένας τομέας πολύ δύσκολος και χρειάζεται πολύ διάκριση. Με την εμμονή τους σε κάποια σχήματα, θα έλεγα ότι έχουν βρει μία ισορροπία. Μια απότομη διαταραχή αυτής της ισορροπίας, μπορεί να προκαλέσει μια αποδιοργάνωση και να φέρει τον άνθρωπο στην κατάρρευση. Να χάσει την πίστη του, αυτή την λίγη και στρεβλή και να βρεθεί μετέωρος. Όταν έχεις μυθοποιήσει κάποια πρόσωπα και καταστάσεις και δεις ότι διαψεύδονται, ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός, αυτό μπορεί να οδηγήσει στην απόγνωση.
Στη Σοβιετική Ένωση, πριν μερικές δεκαετίες, όλη η προπαγάνδα στρεφόταν υπέρ του μεγάλου ηγέτη, του «θεού Στάλιν». Ακόμη και άνθρωποι που είχαν ταλαιπωρηθεί αφάνταστα, πίστευαν στην παντοδυναμία του Στάλιν, στην μεσσιανικότητα του. Το πρώτο σοκ ήταν ο θάνατος του. Ο Θεός πέθανε! Ήταν η πρώτη ρωγμή. Το δεύτερο μεγαλύτερο σοκ ήταν το 20ο συνέδριο όταν ο Χρουστσώφ απομυθοποίησε το μεγάλο ηγέτη και αποκάλυψε τα εγκλήματα του. Τόσο ήταν το σοκ που υπέστησαν οι σύνεδροι, που μετά το τέλος του συνεδρίου, κάποιοι αυτοκτόνησαν. Και όπως έλεγε ο Άρθουρ Καίστλερ «τίποτα δεν είναι πιο οδυνηρό, από το γκρέμισμα ενός μύθου».
Θα αναφερθώ σ’ ένα φαινόμενο των τελευταίων δεκαετιών, του γεροντισμού και της γεροντολαγνείας. Για να μην παρεξηγηθώ, θεωρώ την παρουσία των συγχρόνων αγίων γερόντων ως μια μεγάλη ευλογία του Θεού, που πλούτισε πνευματικά το σώμα της Εκκλησίας. Δυστυχώς όμως, επειδή η λέξη «γέροντας» πουλάει, εμφανίστηκαν και πολλοί άλλοι κατ’ όνομα «γέροντες». Και οι άνθρωποι διψασμένοι τρέχουν κοντά τους, με κριτήρια κάθε άλλο γνήσια και ορθόδοξα. Βλέπετε κάθε γνήσιο νόμισμα κινδυνεύει να νοθευτεί και να παραχαραχτεί και να αποδειχτεί χωρίς αντίκρυσμα. Έτσι συνέβη κι εδώ. Αυτοί λοιπόν οι «κάλπικοι γέροντες», πιστεύω ότι έχουν κάνει πολύ κακό στις ψυχές των ανθρώπων. Δημιουργούν μία κλίκα γύρω τους, περιχαρακώνονται και απομονώνονται από το σώμα της Εκκλησίας. Κι εδώ  συμβαίνει το εξής. Όταν π.χ ένα κόμμα πάει να διαλυθεί, δημιουργείται ένας εξωτερικός κίνδυνος για να συγκρατήσει τους οπαδούς. Το ίδιο συμβαίνει και στις σέκτες. Οι οπαδοί κρατούνται με την τρομοκρατία, την αίσθηση ότι όλοι μας επιβουλεύονται. Ακριβώς τα ίδια συμβαίνουν και σε μας. Οι «γέροντες» για να κρατήσουν τους οπαδούς δημιουργούν ή ανακαλύπτουν νέους εχθρούς της Εκκλησίας, που επιβουλεύονται την ύπαρξή της. Νεοποχίτες, νεοταξίτες, σιωνιστές, παπικοί, οικουμενιστές, Βααρλαμίτες, πουλημένοι πατριάρχες και δεσποτάδες κ.λπ κ.λπ. Έτσι η ομάδα νιώθει την ανάγκη να αμυνθεί και να περιχαρακωθεί.
Σήμερα, λένε, ο μεγάλος κίνδυνος είναι ο  COVID-19 που χρησιμοποιείται από όλες τις νεοποχίτικες οργανώσεις για να υποτάξουν τον κόσμο και να εξαφανίσουν την Εκκλησία. Η μάσκα και το εμβόλιο είναι τα μέσα για την επίτευξη του σκοπού.    Επομένως η άρνησή τους είναι ομολογία Χριστού! Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι αρνητές «γέροντες» έπεσαν θύματα του κορονοϊού. Κάποιοι πέθαναν, άλλοι ταλαιπωρήθηκαν. Το κακό είναι ότι πήραν στο λαιμό τους και πνευματικά τους παιδιά. Ένας παθών μου εξομολογήθηκε ότι πλέον περνάει κρίση πίστεως. Είχε πιστέψει στον «γέροντα» και τώρα, πού είναι οι βεβαιότητες και οι επαγγελίες του; Να επαναλάβω τα λόγια του Καίστλερ: «Τίποτα δεν είναι πιο οδυνηρό από το γκρέμισμα ενός μύθου». 
Θα τελειώσω με ένα πρόσφατο γεγονός. Όλων μας η αγωνία κληρικών και λαϊκών, εδώ και καιρό, ήταν αν θα παραμείνουν ανοιχτές εκκλησίες τη Μ. Εβδομάδα. Κυκλοφορούσαν διάφορα σενάρια, τα οποία επιτείνονταν από τα κρούσματα που παραμένουν υψηλά. Η Ιερά Σύνοδος σε συνεννόηση με την πολιτεία έφτασαν σε μία συμβιβαστική λύση. Και να πάλι το σύνδρομο του Αββακούμ. Η μετάθεση κατά τρείς ώρες νωρίτερα της Ανάστασης έγινε και αυτό θέμα δογματικό και κανονικό. Το διαδίκτυο άναψε και πάλι. Θυμάμαι την πρώτη χρονιά που άλλαξε η θερινή ώρα οι «ζηλωτές των πατρώων παραδόσεων» δεν δέχτηκαν να αλλάξουν την ώρα. Τέλεσαν την Ανάσταση στη 1 μμ. Έτσι από παλαιοημερολογίτες έγιναν και παλαιοωρίτες!
Αναρωτιέμαι πάλι: Ο άχρονος Θεός κρατάει ρολόι για να κατακεραυνώσει όσους ξεφεύγουν από την ώρα; Οι κάτοικοι της Άπω Ανατολής, της Σιβηρίας κ.λπ  που τελούν την Ανάσταση μερικές ώρες πριν, προδίδουν την πίστη τους; Είναι τόσο σοβαρό θέμα η αλλαγή της ώρας ώστε να προκαλέσει άλλον ένα διχασμό; Πότε θα καταλάβουμε ότι για τον Θεό δεν παίζει ρόλο ούτε η ώρα, ούτε τα κοσμικά έθιμα, αλλά το πώς θα γιορτάσουμε το Πάσχα. Κάτι λένε τα τροπάρια για μετάνοια, για συντριβή, για συσταύρωση με τον Χριστό. Ψιλά γράμματα…
Ελπίζω και εύχομαι οι φετινοί γιορτασμοί του Πάσχα να μην γίνουν μπούμεραγκ. Η χαρά της Ανάστασης να μην μεταστραφεί εις λύπην από τους ανεύθυνους αρνητές, που νομίζουν ότι ο κορωνοϊός θα εξαφανιστεί για λίγες ώρες. Είτε μας αρέσει είτε όχι, στον συγχρωτισμό ο κορωνοϊός θα κάνει πάρτι, αν εμείς δεν πάρουμε τα μέτρα μας. Μου έλεγε μία ασθενής που ταλαιπωρήθηκε δύο ολόκληρους μήνες στο νοσοκομείο και δεν ξέρω πόσο καιρό ακόμη στο φυσιοθεραπευτήριο.
«Η ευθύνη είναι δική μου. Δεν πρόσεχα ιδιαίτερα και πρόσεχα τι θα πουν οι άλλοι. Ντρεπόμουν να φοράω τη μάσκα για να μην με ειρωνευτούν. Καθαρός εγωισμός. Και έλεγα: Θα φυλάξει ο Θεός. Κατάλαβα ότι δεν είναι έτσι. Όταν ο Χριστός βρέθηκε στο τάφο του Λαζάρου, δεν διέταξε το λίθο να κυλίσει. Αυτό μπορούσαν να το κάνουν οι άνθρωποι. Έκανε αυτό που δεν μπορούσαν να κάνουν οι άνθρωποι. Να αναστήσει τον Λάζαρο!»
Γνώριζα από παλιά έναν υπέροχο άνθρωπο, συμφοιτητή στο πανεπιστήμιο. Πάντα τον θαύμαζα για την καλοσύνη, την ευγένεια, το μόνιμο χαμόγελο του. Πολύ νέος έφυγε για το Άγιον Όρος. Υπόδειγμα μοναχού. Πριν μερικές μέρες προσβλήθηκε από κορωνοϊό. Απ’ ό, τι έμαθα, ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα. Ο θάνατός του μας προξένησε σ’ όσους τον γνωρίσαμε και τον αγαπήσαμε, πολύ θλίψη. Χθες ήρθε από κάποιον κοινό φίλο το τελευταίο του μήνυμα.
«Χαράλαμπε, στο λέω εγώ που ήμουν αρνητής του κορωνοϊού και της μάσκας. Στο λέω εγώ που έλεγα ότι είναι μία γρίπη και τώρα είμαι στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου με κορωνοϊό και δεν ξέρω τι θα γίνει. Ό, τι πει η Παναγιά. Τώρα κατάλαβα ότι δυστυχώς άθελα μου έπαιζα το παιχνίδι αυτών που θέλουν το κακό μας. Άθελα μου τον διέδοσα γιατί αντιστεκόμουν, όπως πίστευα. Νόμιζα ότι είμαι άτρωτος. Κι όμως για τις αρρώστιες είναι οι γιατροί ειδικοί. Εμείς οι χριστιανοί μόνο για την ψυχή μας μπορούμε να μιλάμε. Να προσέχεις και να προσεύχεσαι για μένα».
«Αυτή την ώρα στο Καθολικό της Σκήτης της Αγίας Άννης στο Άγιον Όρος γίνεται η εξόδιος ακολουθία. Τα λόγια του κεράκι μου στην μνήμη του».
Ας είναι αυτή η σπαρακτική κραυγή του ένα μήνυμα για όλους μας, αρνητές και μη.

Καλή Ανάσταση!

Ο Αργολίδος Νεκτάριος