Από: κα Νέλλη Σπαθάρη
Χθες, 7/11, ήταν μια
όμορφη βραδιά στο ατμοσφαιρικό βιβλιοπωλείο Zatopek book cafe στην Καλλιθέα. Η
Ελένη Κεκροπούλου, συγγραφέας και μεταφράστρια, και η Αιμιλία Μαρκουίζου-Γκίκα,
Ψυχοθεραπεύτρια, φώτισαν η καθεμία από τη δική της πλευρά τα πρόσωπα του μυθιστορήματός
μου Amor fati.
Στη συνέχεια έλαβα τον
λόγο η ίδια και αποκάλυψα σκέψεις και προβληματισμούς μου που μου ενέπνευσαν
την υπόθεση.
Amor fati είναι ο
αινιγματικός τίτλος του μυθιστορήματός μου. Ένας τίτλος που πρέπει να τον
ανακαλύψεις στην πορεία της εξέλιξης του βιβλίου και γι’ αυτό σκόπιμα δεν
αποκαλύπτεται η μετάφρασή του σε υπότιτλο στο εξώφυλλο.
Amor fati, λοιπόν,
σημαίνει «να αγαπάς τη μοίρα σου» ή πιο ελεύθερα «αποδέξου το πεπρωμένο σου».
Κι όμως, η προτροπή δεν είναι καθόλου μοιρολατρική. Ακριβώς το αντίθετο. Για να
πας μπροστά, αποδέξου αυτό που σου έχει δοθεί στη ζωή. Αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει
να υποταχθείς στο παρελθόν σου. Αλλά πρέπει να πατήσεις σε αυτό και να το
προσπεράσεις. Δεν είναι τυχαίο πως στην τελευταία σκηνή, η ηρωίδα μου, η
Νάντια, σκίζει παλιά γράμματα και τα σκορπάει στη μανιασμένη θάλασσα. Δεν
αφήνει το παρελθόν να την τραβήξει προς τα πίσω.
Amor fati είναι ένας
φιλοσοφικός και ψυχολογικός όρος που υιοθέτησε και ανέλυσε ο Νίτσε. Σύμφωνα,
λοιπόν, με τον φιλόσοφο, για να αποκτήσεις την αληθινή εσωτερική γαλήνη, πρέπει
να αποδεχθείς τα συμβάντα της ζωής σου είτε θετικά είτε αρνητικά είναι αυτά. Ο
πόνος αποτελεί αέναο και αναπόσπαστο κομμάτι της ανθρώπινης φύσης που εν τέλει
ωθεί στην εξέλιξη, στην ηθική ανύψωση και στην πνευματική ωριμότητα της
ανθρώπινης ύπαρξης. Τα αρνητικά συμβάντα της ζωής εξυψώνουν το άτομο και μέσω
κάθε αρνητικού εμποδίου εκτιμούμε περισσότερο την ίδια μας την ύπαρξη. Η
μνησικακία για όσα συνέβησαν δεν θα αλλάξει τίποτα προς το καλύτερο.
