Ο κάβος Κανόνι (ή το ακρωτήριο του Αγίου Ιωάννου στο Κλιμάκι)

Βρίσκεται στη νότια πλευρά της Ύδρας στην περιοχή Κλιμάκι και δυτικά της τοποθεσίας της Νησίζας, ονομάστηκε κάβος Κανόνι από ένα πεσμένο στην παραλία κανόνι, το οποίο πιθανότατα έχει καταρρεύσει από ψηλότερο σημείο.

Το συγκεκριμένο κανόνι προέρχεται από το δίκτυο των οχυρωματικών έργων της Ύδρας την οποία και προστάτευαν από επικείμενη επίθεση – απόβαση κατά τα χρόνια της Ελληνικής Επαναστάσεως. Η επίσημη ονομασία του κάβου Κανόνι είναι: ακρωτήριο Αγίου Ιωάννη, ονομασία που πήρε από την ευρισκόμενη εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Θεολόγου στην τοποθεσία Άνω Νησίζα στο Κλιμάκι.

Ο πύργος του Μιαούλη

Ο πύργος του Μιαούλη βρίσκεται στο κέντρο της παραθαλάσσιας περιοχής Μαντράκι και δεσπόζει του μεγάλου ομώνυμου και φυσικού όρμου.

Στο πάνω μέρος του πύργου κατοικούσε πριν την Επανάσταση ο μετέπειτα Ναύαρχος του Αγώνα, Ανδρέας Μιαούλης και το ισόγειο ήταν αποθήκες.

Το 1828 λόγω της επιδημίας της  πανώλης τα κτίσματα το «Μακρινάρι» (όπως το ονομάζουμε) που  βρίσκεται δυτικά του πύργου και αποτελείτε από συνεχόμενα διαμερίσματα χρησιμοποιήθηκαν σαν λοιμοκαθαρτήριο (σπιτάλια) και ο πύργος σαν νοσοκομείο για τους ασθενείς.

Η τοποθεσία «Πόδι ή ποδαράκι του Χριστού»

Η ονομαστή για τους παλαιούς Υδραίους τοποθεσία «Πόδι ή ποδαράκι του Χριστού» βρίσκεται στον δρόμο που οδηγεί στο Μανδράκι, περίπου 600 μέτρα από το κάστρο του Κάβου και στη συγκεκριμένη τοποθεσία υπήρχε όπως λέγεται, επάνω σε βράχο μεγάλο αποτύπωμα ανθρώπινης πατούσας!

Δυστυχώς στις εργασίες διαπλάτυνσης του παραλιακού δρόμου Ύδρα – Μανδράκι – το 1964 - έγιναν παρεμβάσεις στην τοποθεσία με συνέπεια να καταστραφεί αυτό το αποτύπωμα.

Η εφημερίδα «Το Μέλλον της Ύδρας» έγγραψε χαρακτηριστικά εκείνη την εποχή: «Η τοποθεσία το Πόδι του Χριστού εδώ και αρκετούς μήνες έπαυσε να υπάρχη. Κατά την διαπλάτυνσι του δρόμου προς το Μανδράκι, ανετινάχθη με δυναμίτιδα το φυσικό γούβωμα στο βράχο πάνω, όπου οι παλαιοί τοποθετούσαν τον τόσο πανέμορφο του νησιού μας θρύλο και απομένει πλέον ανάμνηση».

Επίσης ο  δημοσιογράφος, Υδραιολόγος-ερευνητής και συγγραφέας Γιάννης Καραμήτσος έγγραψε σχετικά για το «Πόδι του Χριστού»:  «Κατά την διεύρυνση του Δρόμου το ανατινάξανε οι εργολάβοι, αδιαφορούντων: Δημάρχου, συμβούλων, πάσης αρχής και εξουσίας».

Ο θρύλος για το «Πόδι του Χριστού»

Η περιοχή «Μπρίνια»

Όμορφη περιοχή με θέα το απέραντο γαλάζιο του Μυρτώου πελάγους στη νότια πλευρά της Ύδρας ανατολικά του Κάβου Ρήγα. Το μεγαλύτερο μέρος της βρέχεται από το Μυρτώο πέλαγος και έτσι τα βράχια της περιοχής έχουν μυτερά σχήματα και από εκεί βγήκε η ονομασία «Μπρίνια» ή «Κλίσια Μπρίνια». Στην περιοχή βρίσκονται τα εκκλησάκια Πέτρου και Παύλου, η Κοίμησης της Θεοτόκου και των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης. 

Περιοχή «Γκελέτου»

Ερειπιώνες σπιτιών που βρίσκονται παραπλεύρως και στο μέσον περίπου του δημοτικού δρόμου από την Ι. Μονή Αγίου Νικολάου προς τον όρμο του «Ρήγα» («Χούντα του Ρήγα», τα ερείπια των σπιτιών εντοπίζονται επάνω από τον όρμο της Λιμνιόνιζας.

Η περιοχή του «Γκελέτου» έχει πανέμορφη και απεριόριστη θέα του Μυρτώου πελάγους και της νοτιοανατολικής περιοχής της Ύδρας. Τα ερείπια περιλαμβάνουν αλώνι και σπιθάρια (γούβες που γεμίζουν βρόχινο νερό), σκαμμένα στον βράχο.

Η ονομασία «Γκελέτου» προήλθε από παλιά αγροτική οικογένεια που είχε το σπίτι της στην περιοχή.

Βλυχός, το όμορφο προάστιο της Ύδρας

Παραλιακή όμορφη και ειδυλλιακή περιοχή στα δυτικά της περιοχής Καμίνια του οικισμού της Ύδρας. Μπορούμε να την προσεγγίσουμε είτε μέσω της θάλασσας είτε με μικρή πεζοπορία.
Σε παλαιά κείμενα του 1537, εποχής του εποικισμού της Ύδρας, η τοποθεσία του Βλυχού αναγράφεται σαν Βλιχός (πηγάδι ή νερό).

Στον Βλυχό υπάρχουν οι εκκλησίες οι Άγιοι Ταξιάρχες στο δυτικό τμήμα του λόφου του Βλυχού (Χώριζα), ο Άγιος Χαράλαμπος που βρίσκεται παραθαλάσσια, η εκκλησία των Αγίων Κάρπου και Παπύλου και η Αγία Παρασκευή. Στην εκκλησία των Αγίων Κάρπου και Παπύλου υπάρχει στέρνα που κατασκεύασε το 1875 ο «ιδιοκτήτης» της Μπουντούρης, και μάλιστα υπήρχε βρύση στο εξωτερικό σημείο του τοίχους της, για να πίνουν νερό οι διερχόμενοι διαβάτες.

Οι ονομασίες Βλιχός, ή Βλυχός, ή Γλυφός  προέρχεται από την λέξη γλυφός ( υφάλμυρος) . 

Το «Νερό της Καράκας»

Το «Νερό της Καράκας» βρίσκεται ανατολικά του νησιού στη περιοχή Ζούρβα, στον όρμο της Ζωοδόχου Πηγής δεξιά του Κάβου "Μανιάτη" ή Κάβου "Καψάλας"  και κοντά στο ερημικό εκκλησάκι της Ζωοδόχου Πηγής.

Το νερό σταλάζει μέσα από το μεγάλο άνοιγμα που σχηματίζουν τα βράχια και φαίνεται πως σε παλαιότερες εποχές είχε μεγάλες ποσότητες, αλλά τώρα πια δεν έχει αυτή την ροή, παρά μόνο σταλαγματιές.

Ύδρα, μικρό οδοιπορικό στην οδό Σπήλιου Ι. Χαραμή

Η οδός «Σπήλιου Ι. Χαραμή» βρίσκεται παραπλεύρως της παλιάς ενοριακής εκκλησίας των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης  και διανύει ένα ορισμένο μήκος του οικισμού από δυτικά προς ανατολικά ξεκινώντας από το ξενοδοχείο «Λητώ» έως την πλατεία της «Ξερής Ελιάς».

Είναι ένα όμορφο ειδυλλιακό δρομάκι που χάρη στις προσπάθειες των κατοίκων του, έχει μεταμορφωθεί σε μια όαση πρασίνου και πολύχρωμων λουλουδιών.

Η «Πεταλίδιζα»

Παραθαλάσσια τοποθεσία στον δρόμο από Λιμάνι-Αυλάκι-Καμίνια, που εντοπίζεται κάτω από το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα και κάτω από την υπάρχουσα παλιά στέρνα που βλέπουμε πηγαίνοντας προς τα Καμίνια.

Η «Πεταλίδιζα» είναι μια λεία βραχόμαζα που σχηματίστηκε αφού λειάνθηκε από την μανία των κυμάτων που για αιώνες κτυπούσαν  επάνω της.

Η ονομασία της «Πεταλίδιζα» προήλθε από τις Πεταλίδες (Patella cerulea) που ζουν επάνω στον βράχο.

Το «Λουμ Θέβυ» και η «Μαρούλιζα» (ή «Μαρούλεζα»)

Παραθαλάσσιες περιοχές με «άγρια» ομορφιά που βρίσκονται στο ανατολικό τμήμα του νησιού. Εκτός του σπάνιων αγριολούλουδων των περιοχών αυτών φυτρώνουν σε μεγάλη έκταση αρωματικές φασκομηλιές.  

Το  «Λουμ Θέβυ» είναι παραθαλάσσια περιοχή και βρίσκεται ανατολικά της περιοχής του  «Κρίταμι» (το «Κρίταμι» βρίσκεται ανατολικά από την περιοχή Μανδράκι).

Παλιότερα ονομαζόταν και «Λουμ Σπανογιάννη», ονομασία που πιθανότατα είχε προέρθει από κάποιον παλιό ιδιοκτήτη της περιοχής.

Η «Μαρούλιζα» βρίσκεται ανατολικότερα του «Λουμ Θέβυ» και είναι περιοχή με βράχια, απότομη και αρκετά δύσκολη η προσέγγιση της από την θάλασσα. Η φασκομηλιά που φυτρώνει στην «Μαρούλιζα» είναι άριστης ποιότητας αρωματική και ευωδιαστή.

Υ.Γ. Λουμ= ρεματιά, χείμαρρος, πτύχωση του εδάφους

       Θέβυ= Βαθύ

Η γέφυρα της Αγίας Άννης

Απομεινάρι της παλιάς εποχής της Ύδρας η μικρή σχετικά αλλά καλοσχηματισμένη γέφυρα της Αγίας Άννας στην περιοχή Αυλάκι (του Μπουντούρη), συνδέει το τον παλαιό παραλιακό δρόμο του λιμανιού με την συνοικία του Καμινιού, μέσω της οδού της Αγίας Άννας. Το όνομα της γέφυρας προήλθε απο το ομόνυμο εκκλησάκι της Αγίας Άννας που βρίσκεται μέσα στο αρχοντικό Μπουντούρη (και τώρα είναι σε άλλη ιδιοκτησία).

Κατασκευάσθηκε το 1842, όπως γράφει η μαρμάρινη πλάκα που βρίσκεται στο πλαϊνό και βορινό τοιχίο της γέφυρας.

Θρύλοι του νησιού, μας κάνουν γνωστό ότι η γέφυρα ήταν κατοικία νεράιδων και ξωτικών, όπου και τα βράδια έστηναν χορό και σε πολλούς διαβάτες πού έτυχε να περνούν τους "έπαιρναν" τη μιλιά ή τους άρπαζαν για λίγο χρόνο και όταν επανέρχονταν είχαν την αίσθηση ότι κάπου είχαν πάει αλλά δεν γνώριζαν που.