«Ένα κομμάτι βράχος καταμεσής στην θάλασσα, η Ύδρα του πολιτισμού, της ιστορίας, των θρύλων και των μυστηρίων...»
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σφουγγαράδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σφουγγαράδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 5 Ιουλίου 2020

Οι σφουγγαράδες του Αιγαίου...


Χάνεται στα βάθη του χρόνου η ιστορία της γνωριμίας των ανθρώπων με το σφουγγάρι και την τέχνη της σπογγαλιείας. Από την εποχή του Ομήρου, στην Ιλιάδα και στην Οδύσσεια βρίσκουμε τις πρώτες αναφορές και πολύ αργότερα όπως μας αναφέρουν Ρωμαίοι και Βυζαντινοί συγγραφείς το σφουγγάρι το χρησιμοποιούσαν στη γραφή, στη ζωγραφική, στην ιατρική και φαρμακευτική. Από τους πρώτες αιώνες του χριστιανισμού, μας έρχεται στην μνήμη η τραγική σκηνή της Σταύρωσης, όταν ο Ρωμαίος στρατιώτης βρέχει με σφουγγάρι βουτηγμένο σε ξύδι και χολή τα χείλη του Χριστού.
Η ιστορία της παραγωγής και της αλίευσης του ξεκινάει από την λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου και όταν πλέον η ζήτηση του αυξήθηκε κατακόρυφα αναζητήθηκε και σε άλλες θάλασσες του πλανήτη. Αλιεύτηκε στην Καραϊβική στις ακτές της Φλώριδας και της Κούβας, όμως η ποιότητα των αλιευμάτων ήταν πολύ κατώτερη από αυτή της μεσογείου. Στις ακτές της Μαδαγασκάρης στον κόλπο της Βεγγάζης και στις Φιλιππίνες έγινε επίσης σπογγαλιεία όμως με ποιότητα κατώτερη και από αυτή της Αμερικής. Τα καλύτερα ποιοτικά σφουγγάρια βρίσκονταν στην Ανατολική Μεσόγειο.
Επάγγελμα σκληρό και επικίνδυνο, έγινε μεγάλο προνόμιο για τα άγονα και φτωχά νησιά του Αιγαίου. Στα τέλη του 18ου αιώνα στα Δωδεκάνησα, Κάλυμνο, Σύμη, Χάλκη και Καστελόριζο δημιουργήθηκαν τα πρώτα σπουδαία σπογγαλιευτικά κέντρα. Αργότερα Καλύμνιοι, Συμιακοί, Υδραίοι σφουγγαράδες ανακάλυψαν και επέκτειναν την αλιεία τους και στις ακτές της Β. Αφρικής, έτσι οι τόποι ψαρέματος πλέον απλώνονται σε όλη τη μεσόγειο από την Αδριατική έως και την Κύπρο.
Οι πρώτοι έμποροι σφουγγαράδες αγόραζαν την πραμάτεια τους και την πωλούσαν γυρνώντας στους δρόμους της Σμύρνης, της Κωνσταντινούπολης, της Οδησσού φτάνοντας έως και την Αγία Πετρούπολη. Καλύμνιοι σπογγέμποροι ο Θεόφιλος Κουτρούλης και ο Μιχαήλ Τουλουμάρης διέδωσαν την χρήση του σφουγγαριού στις αγορές της Βορείου Ιταλίας και της Αυστροουγγαρίας. Μεγάλοι εμπορικοί οίκοι εμφανίζονται στην Ύδρα στην Κάλυμνο τη Σύμη με διακίνηση σφουγγαριού στις χώρες Ευρώπης και Αμερικής…
Διαβάστε περισσότερα εδώ: www.iellada.gr/istoria/oi-sfoyggarades-toy-aigaioyeikones

Δευτέρα 21 Μαΐου 2018

Ολοκληρώθηκαν με πολύ μεγάλη επιτυχία οι τριήμερες εκδηλώσεις για τους σφουγγαράδες της Ύδρας



Ολοκληρώθηκαν με πολύ μεγάλη επιτυχία το βράδυ της Κυριακής 20 Μαΐου 2018 οι τριήμερες εκδηλώσεις για τους σφουγγαράδες της Ύδρας με την προβολή στις 20:00 στην αίθουσα των δημοτικών συμβουλίων του Δήμου Ύδρας των ντοκιμαντέρ "ΚΑΛΥΜΝΟΣ" του Βασίλη Μάρου και "IMRE" του Mert Gokalp με θέμα τους σφουγγαράδες των νησιών του Αιγαίου.
Την προβολή των ντοκιμαντέρ προλόγισαν ο Πρόεδρος της Κινηματογραφικής Λέσχης Ύδρας κ. Ε. Χρηστίδης και ο μουσικολόγος και καθηγητής στο School of Oriental and African Studies (SOAS) κ. Εντ Εμερι.

Κυριακή 20 Μαΐου 2018

Συνέδριο για τους σφουγγαράδες της Ύδρας - Παρουσίαση από τον συλλέκτη κ. Κ. Αργίτη αυθεντικών αντικειμένων των σφουγγαράδων του νησιού


Η Κινηματογραφική Λέσχη Ύδρας  και το τμήμα SOAS του Πανεπιστημίου του  CAMBRIDGE του Λονδίνου, με τη συμβολή του Δήμου Ύδρας και  άλλων φορέων πραγματοποίησαν τριήμερες εκδηλώσεις αφιέρωμα στους σφουγγαράδες της Ύδρας με προβολή ταινίας, ντοκιμαντέρ αλλά και τριήμερο συνέδριο με τη συμμετοχή πανεπιστημιακών, καθηγητών και άλλων συνέδρων που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα των Δημοτικών Συμβουλίων του Δήμου Ύδρας.
Στην σημερινή και τελευταία συνεδρία ο Υδραίος συλλέκτης κ. Κωνσταντίνος Αργίτης μίλησε για τη ζωή των σφουγγαράδων αλλά και παρουσίασε στους συνέδρους αυθεντικές στολές, εργαλεία, σύνεργα από τη ζωή των Υδραίων σφουγγαράδων.

Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011

Οι Σφουγγαράδες της Ύδρας και του Αιγαίου

Από: "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ"
Η σπογγαλιεία ήταν γνωστή από την αρχαιότητα και ποτέ δεν έπαψε να εξασκείται από τους κατοίκους των νησιών κυρίως του Αιγαίου. Στα μέσα του 19ου αιώνα αναπτύσσεται αξιόλογος σπογγαλιευτικός στόλος στα Δωδεκάνησα, στα νησιά Κάλυμνος, Σύμη, Καστελόριζο, Χάλκη, Λέρος, Πάτμος, Αστυπάλαια, στη Μικρά Ασία, στην Ύδρα, την Ερμιόνη, τις Σπέτσες, το Κρανίδι, την Αίγινα, τον Πειραιά και επίσης στο Τρικέρι, στη Χαλκίδα, στον Ωρωπό, στην Πάρο και στο νησί Κούταλη της Θάλασσας του Μαρμαρά.
Τη δεκαετία του 1960 η Αίγυπτος και η Λιβύη εθνικοποίησαν τον ενάλιο πλούτο τους και οι σφουγγαράδες έχασαν τις βασικότερες σπογγοφόρους περιοχές. Το τελικό όμως χτύπημα σε όσα νησιά ακόμη στηρίζονταν στην σπογγαλιεία  ήρθε γύρω στο 1986, όταν εμφανίστηκε στην Ανατολική Μεσόγειο μια αρρώστια που κατέστρεφε τα σφουγγάρια. 
Υπήρχαν διάφορες μέθοδοι σπογγαλιείας που εφαρμόστηκαν σε όλο το χώρο της Ανατολικής Μεσογείου. 
Αυτές διαχωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες:
· η πρώτη δεν περιλαμβάνει κανένα είδος κατάδυσης και γίνεται από το σκάφος, όπως είναι η καγκάβα και το καμάκι. 
· η δεύτερη περιλαμβάνει αρχικά ελεύθερες καταδύσεις (με άπνοια), ενώ στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε το “σκάφανδρο”, η μέθοδος “Φερνέζ” και τέλος ο “ναργιλές”.
Το καμάκι
αριθμός των σφουγγαριών που μπορούσαν να μαζευτούν με καμάκι ήταν περιορισμένος, αλλά η μέθοδος αυτή δεν απαιτούσε ιδιαίτερο εξοπλισμό ή μεγάλο σκάφος και έτσι μπορούσαν να την εξασκήσουν οι φτωχοί ψαράδες σαν δική τους ανεξάρτητη δουλειά.