Το κείμενο αυτό είναι μια απόπειρα να γίνουν
γνωστές ιστορικές μνήμες από το ηρωικό παρελθόν της Ύδρας και της Ελλάδας αλλά παράλληλα
να κρατηθεί ζωντανή η μνήμη των Εθνομαρτύρων που τους οφείλει πολλά η σύγχρονη ελεύθερη
Ελλάδα.
Η Ύδρα, προ της κηρύξεως της Ελληνικής
Επαναστάσεως, παρείχε στον Οθωμανικό Στόλο μέσω της επάνδρωσης των πλοίων του,
ικανό αριθμό ναυτών, τους ονομαζόμενους «μελλάχηδες», λόγω της επιδέξιας
ναυτοσύνης τους, καθώς και κάποια Υδραϊκά πλοία.
Λόγω τον ειδικών προνομίων που είχαν οι Υδραίοι
ναυτικοί από τον Καπουδάν-Πασά (δηλ. τον Υπουργό Ναυτιών ή Αρχινάυαρχο της Οθωμανικής Αρμάδας),
υπηρετούσαν πολλοί Υδραίοι και ικανότατοι ναυτικοί στην αρμάδα. Πολλοί από
αυτούς ανέβαιναν τα σκαλοπάτια της ναυτικής
ιεραρχίας και έφταναν στον βαθμό του πλοιάρχου αλλά και έως τον βαθμό
του ναυάρχου.
Ο Κωνσταντίνος Γκιούστος υπήρξε αρχηγός των
νησιωτικών πληρωμάτων του οθωμανικού στόλου και συναρχηγός, μαζί με τον Γεώργιο
Βούλγαρη, των Υδραίων ναυτών που οδηγήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη το 1798 για
να επανδρώσουν τουρκικά σκάφη.
Κάποιοι γίνονταν και Διευθυντές της Ναυαρχίδας
του Σουλτάνου όπως ο Νικόλαος Κοκοβίλας, ο Δημήτρης Μαστραντώνης αλλά και ο
Γεώργιος Βούλγαρης μετέπειτα διοικητής της Ύδρας.
Το 1821 χρόνος που ξέσπασε η Ελληνική
Επανάσταση συν έπεσε να είναι Διευθυντής της Οθωμανικής Ναυαρχίδας ο ικανότατος
και εμπειρότατος Υδραίος ναύαρχος Κωσταντίνος Γκιούστος.



