Από τις τοποθεσίες και τα τοπωνύμια της Ύδρας - Τα «Ευλογιάρικα»

Κείμενο – έρευνα & φωτογραφίες από Σπήλιο Σπηλιώτη
Τοποθεσίες- τοπωνύμια της Ύδρας - Τα «Ευλογιάρικα»
Παραθαλάσσια τοποθεσία που σχηματίζει ένα μεγάλο πλάτωμα αλλά και άλλα μικρότερα στη βορινή πλευρά του λόφου του Βλυχού στο κάτω μέρος του παραλιακού δρόμου Καμινιών – Βλυχού.  Απέχει περίπου 600 μέτρα από το παλιό κτίριο με την ονομασία «Καστέλο» του Μικρού Καμινιού. 

Ο χώρος αυτός όπως μας μεταφέρετε από την προφορική κυρίως παράδοση ήταν ο χώρος ταφής των ανθρώπων που είχαν χάσει τη ζωή τους κατά την διάρκεια επιδημίας ευλογιάς στην Ύδρα πιθανότατα στα τέλη του 18^ου αιώνα. Υπάρχουν πληροφορίες ότι κατά τη διάρκεια της άροσης έρχονται στην επιφάνεια κάποια ανθρώπινα[;] οστά. Υπάρχουν πεζούλες συγκράτησης των χωμάτων αλλά και θεμέλια παλαιότερων τειχών, όπως και όστρακα διαφόρων εποχών.
Το 528 π.Χ. - 526 π.Χ. εποχή που οι Σάμιοι πολιτικοί πρόσφυγες είχαν εγκατασταθεί στην Ύδρα και είχαν οχυρώσει το λόφο του Βλυχού όπου και εγκατέστησαν ένοπλη φρουρά.  Με τα πλοία τους άρχισαν να επιδίδονται σε πειρατικές επιδρομές στον γύρω θαλάσσιο χώρο. 

Οι Αιγινήτες έχοντας εκείνη την εποχή ανεπτυγμένη ναυτική δύναμη και έχοντας τα πρωτεία στο θαλάσσιο εμπόριο θίχθηκαν με τις θαλάσσιες δραστηριότητες των εγκατεστημένων στο λόφο του Βλυχού, Σαμίων. Έτσι μια μέρα του 526 π.Χ. οι Αιγινήτες με τα πλοία τους εμφανίζονται ξαφνικά στη θάλασσα της Ύδρας και κάνουν αιφνιδιαστική εισβολή στην περιοχή του λόφου του Βλυχού με στόχο την κατάληψη της ακρόπολης του.  Αποβιβάζουν Αιγινήτες πολεμιστές πιθανότατα τοποθεσία που σήμερα επικρατεί να λέγεται «Ευλογιάρικα», οι οποίοι εισέβαλαν από την ανατολική πλευρά της ακρόπολης του Λόφου του Βλυχού. 

Παρά την αντίσταση των Σαμίων υπερασπιστών της ακρόπολης οι στρατιώτες των Αιγινητών εισέρχονται στο κάστρο, εξουδετέρωσαν τους υπερασπιστές, πυρπόλησαν τις κτιριακές εγκαταστάσεις της ακρόπολης  και καταστρέφοντας μέρος της οχύρωσης αποχώρησαν. Όταν μετά την εισβολή των Αιγινητών, επέστρεψαν τα πλοία των Σάμιων στην Ύδρα και διαπίστωσαν το μέγεθος της καταστροφής, ήρθαν σε συνεννόηση με τους Τροιζήνιους στους οποίους και παραχώρησαν το νησί και αναχώρησαν για την Κρήτη όπου και ίδρυσαν την αποικία με την ονομασία Κυδωνία.

Σπήλιος Σπηλιώτης

Η Ύδρα και η ιστορία της στη Μηχανή του Χρόνου... - Με τον Χρίστο Βασιλόπουλο τη Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2020 στις 22:00 στο COSMOTE HISTORY

Την ιστορία, της Ύδρας, του μικρού νησιού με τη μεγάλη φήμη παγκοσμίως, παρουσιάζει η «Μηχανή του Χρόνου» με τον Χρίστο Βασιλόπουλο Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2020 στις 22:00 από το COSMOTE HISTORY.  H εκπομπή ξεκινά την αφήγηση από τα προεπαναστατικά χρόνια όταν οι Υδραίοι καραβοκύρηδες και καπεταναίοι κατάφεραν να πλουτίσουν σπάζοντας ναυτικούς αποκλεισμούς στην Ευρώπη....

Hydra: Rock of Liberty, Rock of Agency - The tiny Greek island which punched above its weight--always!

Πηγή: storymaps.arcgis.com/stories

Από: κ. Αλέξανδρο Μπιλλίνη - Alexander Billinis / 8 Ιουνίου 2020

Greece is a small country with a vast history going back several millennia. A country of Peninsulas and Islands, the sea naturally played a key role in Greece's development and from prehistoric times Greeks have been among the world's finest seafarers.

Hydra is a tiny Greek island. When viewing the map of Greece, itself a small country, you get a perspective of just how small this island truly is, barely visible unless you scroll in here to see it better, so please do!

Photos by Spilios Spiliotis, Hydra is a rocky, mountainous massif.

Hydra: “The Rock of Liberty” tells its story

Alexander Billinis

26 March 2020

«No narrative of the Greek War of Independence is complete without a central place given to Hydra. This tiny island, basically a granite megalith rising sheerly out of the Saronic Gulf, has very little water despite its name and no arable land. In a land as ancient as Greece, Hydra is basically absent from history during the Classical and Byzantine eras except as a barren rock without anchorage or habitation. Hydra is hardly a place that seemed destined for greatness.

Yet this tiny island, basically uninhabited two centuries before the War of Independence in 1821, rose, within less than a century, to become the premier shipping center of the Eastern Mediterranean, with the largest fleet, incredible riches, stately mansions, and a cosmopolitan trade network stretching to the Americas. The original Hydriots were refugees from the nearby Peloponnesus, the island of Evia, and even Asia Minor, and the majority spoke a dialect of Tosk Albanian known as Arvantika. Their first ships were hardly seaworthy but they were quick studies, leveraging the great skills of their fellow islanders and the Venetians, and by the time of the Greek Revolution they were trading everywhere, often under various flags—Russian, Ottoman, Ionian—as “convenience” dictated. They ran blockades during the Napoleonic Wars, and made fortunes, they honed their martial skills fighting the Barbary Pirates and by impressed of sailors into the Turkish Navy. In exchange for their skilled services, the Turks basically left the island autonomous….» Read more here: neoskosmos.com

Ανιχνεύοντας το υδραίικο γένος Βούλγαρη - Άρθρο του καπετάν Φρίξου Δήμου στην Καθημερινή

 Φώτο από το διαδίκτυο

Από: www.kathimerini.gr/

"Κύριε διευθυντά
Κυκλοφόρησε το βιβλίο «Γενεαλογικές ανιχνεύσεις. Το γένος Βούλγαρη της Ύδρας», του γενεαλόγου Δημήτρη Α. Μαυριδερού, πρώην εφόρου της Εραλδικής-Γενεαλογικής Εταιρείας της Ελλάδος, σε 500 αντίτυπα που διετέθησαν στις ελληνικές βιβλιοθήκες (συμπεριλαμβανομένης και αυτής του Ιστορικού Αρχείου-Μουσείου της Ύδρας) για χρήση των αναγνωστών.

Από την καταγραφή των 303 ατόμων μόνο τα 228 είναι μέλη του γένους Βούλγαρη της Ύδρας.

Σημειώνεται πως στα παραπάνω άτομα περιλαμβάνονται και δύο πρωθυπουργοί της Ελλάδας! Ο Δημήτριος Γεωργίου Βούλγαρης ή Τζουμπές (1803-1877), που γεννήθηκε στην Ύδρα και διετέλεσε πρωθυπουργός οκτώ φορές επί βασιλείας Όθωνος και Γεωργίου Α΄ και το 1868 μάλιστα βάφτισε τον διάδοχο Κωνσταντίνο Α΄. Και ο Πέτρος Γεωργίου Βούλγαρης (1883-1957), γεννημένος στην Ύδρα κι αυτός, που ως αντιναύαρχος Β.Ν. και αρχηγός του στόλου κατέστειλε τη στάση στο Ναυτικό σώζοντας τα στασιάσαντα πολεμικά από την καταβύθισή τους από τους Άγγλους. Τέλος, το 1945 διορίστηκε πρωθυπουργός από τον αντιβασιλέα Δαμασκηνό!"

Φρίξος Δήμου, Πλοίαρχος Ε.Ν.

«Περί της φυσικής και πολιτικής καταστάσεως των νησιών Ύδρας, Σπετσών, Πόρου και Ψαρών κατά το έτος 1808» του Ζασσώ - του Γ. Μανιάτη

Πηγή: www.arxeion-politismou.gr

Στα 1809 ο Γάλλος διπλωμάτης Ογκίστ ντε Ζασσώ (1782-1849), μετά από διπλωματική αποστολή του στις ελληνικές περιοχές της Οθωμανικής επικράτειας, και για ενημέρωση της κεντρικής υπηρεσίας του, συνέταξε ένα Υπόμνημα «Περί της φυσικής και πολιτικής καταστάσεως των νησιών Ύδρας, Σπετσών, Πόρου και Ψαρών κατά το έτος 1808».

Χάρη στην αντικειμενικότητα και την ακρίβεια των αναφερομένων στο υπόμνημα στοιχείων, έχουμε σήμερα πρόσβαση σε σημαντικές πληροφορίες για τη γεωγραφία, την ιστορία, τα ήθη, τη γλώσσα, την ενδυμασία, την παιδεία, τις θρησκευτικές διεργασίες και κυρίως την οικονομική δραστηριότητα και την πολιτική κατάσταση στα νησιά που αναφέρεται την κρίσιμη εκείνη εποχή της προετοιμασίας τους για τον μεγάλο Ξεσηκωμό. Και σημειώνεται τόσο ο εγκωμιαστικός και ενθουσιώδης τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας εκφράζεται για τους Έλληνες, όσο και η οξυδέρκεια με την οποία εκείνος αποτιμά τον ρόλο που θα έπαιζαν τα νησιά αυτά αναπτύσσοντας την ναυτιλία τους στον επερχόμενο Αγώνα για την Ελληνική Ανεξαρτησία.

Το χειρόγραφο του υπομνήματος εντόπισε ξεχασμένο και ανέκδοτο στα αρχεία του γαλλικού Υπουργείου Εξωτερικών ο διαπρεπής Έλληνας ιστορικός, ακαδημαϊκός και καθηγητής Νομικής και Οικονομικών του Α.Π.Θ.Κωνσταντίνος Σβολόπουλος και το έφερε για πρώτη φορά στο φως στην Αθήνα το 1978 στο πρωτότυπο γαλλικό κείμενό του με δική του εισαγωγή και σημειώσεις, και έκδοση της «Βιβλιοθήκης Ιστορικών Μελετών».

Σαν σήμερα 13 Μαρτίου 1858 φεύγει από τη ζωή ο Γεώργιος Κουντουριώτης

Σαν σήμερα 13 Μαρτίου 1858 φεύγει  από τη ζωή ο Γεώργιος Κουντουριώτης, καραβοκύρης και πολιτικός από την Ύδρα, με σημαντικό ρόλο στην Ελληνική Επανάσταση. Ο Γεώργιος Κουντουριώτης ανήκε στους πολιτικούς άνδρες που είχαν μπει στον επαναστατικό αγώνα των Ελλήνων πλούσιοι και βγήκαν φτωχότεροι. Μετά τον θάνατό του χρειάστηκε να δοθεί τιμητική σύνταξη στην άπορη οικογένειά του.

Εγγονός του Γεωργίου Κουντουριώτη υπήρξε ο θρυλικός ναυμάχος των Βαλκανικών Πολέμων Παύλος Κουντουριώτης, ο οποίος διετέλεσε και Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Σαν σήμερα 16 Δεκεμβρίου 1821 ο καπετάν Αντώνης Οικονόμου φεύγει από τη ζωή

Σαν σήμερα 16 Δεκεμβρίου 1821

Ο καπετάν Αντώνης Οικονόμου  ήταν Υδραίος πλοίαρχος, μυημένος στη Φιλική Εταιρία και πρωτεργάτης της λαϊκής εξέγερσης στην Ύδρα, που σηματοδότησε την κάμψη των αντιρρήσεων των προκρίτων και τη συμμετοχή του νησιού στην επανάσταση του 1821.

Στις 16 Δεκεμβρίου 1821, ο πρωτεργάτης της Επανάστασης της Ύδρας κυνηγημένος από τους άνδρες του Αχαιού πρόκριτου Ανδρέα Λόντου που τον συνάντησαν ανάμεσα στο Κουτσοπόδι και το Άργος τον σκότωσαν  ύστερα από συμπλοκή. 

Διαβάστε περισσότερα: ellas2.wordpress.com

Σαν σήμερα: Η Ναυμαχία της Έλλης

Φωτογραφία εποχής με το θωρηκτό "Αβέρωφ" από το περιοδικό "Ναυτική Ελλάς"

Η Ναυμαχία της Έλλης ήταν η πρώτη από την εποχή του Αγώνα της Ανεξαρτησίας αναμέτρηση του ελληνικού και του τουρκικού στόλου, κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο. Πραγματοποιήθηκε το πρωί της 3ης Δεκεμβρίου 1912 (16 Δεκεμβρίου με το νέο ημερολόγιο) στ' ανοιχτά του ακρωτηρίου Έλλη (Ελές-Μπουρνού στα τουρκικά) της χερσονήσου της Καλλίπολης, κοντά στην είσοδο των Στενών των Δαρδανελλίων. Διήρκεσε μία ώρα και έληξε με νίκη των ελληνικών δυνάμεων.

Τους πρώτους μήνες του Α' Βαλκανικού Πολέμου ο ελληνικός στόλος κυριαρχούσε στο Αιγαίο. Υπό την ηγεσία του Υδραίου υποναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη (1855-1935), αρχικά απελευθέρωσε τη Λήμνο και εγκατέστησε στον όρμο του Μούδρου το προκεχωρημένο αγκυροβόλιο του Στόλου. Ακολούθησε η απελευθέρωση του Αγίου Όρους, των νησιών του βορείου και ανατολικού Αιγαίου (Θάσος, Σαμοθράκη, Ίμβρος, Τένεδος, Άγιος Ευστράτιος, Μυτιλήνη, Χίος). Αντίθετα, ο τουρκικός στόλος υπό τη διοίκηση του ναυάρχου Ραμίζ Μπέη παρέμεινε προστατευμένος στα στενά των Δαρδανελίων, χωρίς να επιχειρήσει έξοδο στο Αιγαίο.

Στα τέλη Νοεμβρίου υπήρχαν πληροφορίες ότι ο τουρκικός στόλος θα επιχειρούσε έξοδο στο Αιγαίο. Το απόγευμα της 1ης Δεκεμβρίου ο ελληνικός στόλος υπό τον υποναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη απέπλευσε από το ορμητήριό του στον Μούδρο, όταν πληροφορήθηκε ότι το τουρκικό καταδρομικό «Μετζηδιέ» εθεάθη στην είσοδο των Δαρδανελλίων. Η περιπολία του ελληνικού στόλου κράτησε μέχρι το πρωί της 3ης Δεκεμβρίου 1912, χωρίς να φανεί κανένα ίχνος του εχθρού.

Η Ύδρα μέσα από τις Οθωμανικές αναφορές - Νέα στοιχεία για την ιστορία του νησιού μας

Ο Δήμος Ύδρας  το Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015 και ώρα 20:00, πραγματοποίησε στην Συνεδριακή Αίθουσα του Ιερού Καθεδρικού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Ύδρας ημερίδα με τίτλο "Η Ύδρα μέσα από τα αρχεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πριν και κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821".

Ο Δρ Ibrahim Alper Arisoy επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Dokuz Eylul της Σμύρνης  παρουσίασε στο κοινό για πρώτη φορά την πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα του, που πραγματοποίησε μέσα από τα αρχεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας για τις αναφορές στην Ύδρα πριν και κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Η έρευνα  παρουσιάστηκε σαν μια ιστορική αναδρομή από τον 16ο αιώνα έως τον 19ο αιώνα!

Ο Δρ Ibrahim Alper Arisoy παρουσίασε έγγραφα, αναφορές αλλά και άγνωστες πτυχές  της ιστορίας της Ύδρας μέσα από τα έγγραφα των Δραγουμάνων, των Σουλτάνων αλλά και άλλων πηγών που αναφέρονται στην Ύδρα.

Σύμφωνα με τον Τούρκο ερευνητή Alper Arisoy, στα αρχεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας μέχρι το 1828 υπάρχουν τουλάχιστον 142 άμεσες και έμμεσες αναφορές για την Ύδρα. 

Ο Δρ Ibrahim Alper Arisoy  μας έκανε γνωστό για την ακμάζουσα παροικία των Υδραίων στην περιοχή του Γαλατά της Κωνσταντινούπολης και τον ναό του Αγίου Νικολάου που ανήκε στους Υδραίους.

Σε τρεις τουλάχιστον αναφορές στα αρχεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας κατά την διάρκεια του Αγώνα για την Εθνική Ανεξαρτησία των Ελλήνων καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι εάν καταστραφεί η Ύδρα η Ελληνική Επανάσταση θα μπορούσε να είχε τεθεί υπό έλεγχο! 

Ο Δρ Ibrahim Alper Arisoy αναφέρθηκε ακόμη για την ύπαρξη αναφορών για την περιοχή «Μετόχι» που αναφέρουν ρητώς την κυριότητα της περιοχής στο τότε Μοναστήρι της Παναγίας της Ύδρας και νυν Καθεδρικό Ναό του νησιού μας.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει χάρτης του 16^ου αιώνα του Οθωμανού ναυάρχου Πίρι Ρέις που απεικονίζεται η Ύδρα.

Η ενδιαφέρουσα έρευνα (έγγραφα, αναφορές και φωτογραφίες που αριθμούν πάνω 40 σελίδες), προστέθηκε στην ιστορία της Ύδρας και αναμένουμε την έκδοση σχετικού πονήματος για ενημέρωση.

Ο Δρ Ibrahim Alper Arisoy αναφέρθηκε ακόμη για την ύπαρξη αναφορών για την περιοχή «Μετόχι» που αναφέρουν ρητώς την κυριότητα της περιοχής στο τότε Μοναστήρι της Παναγίας της Ύδρας και νυν Καθεδρικό Ναό του νησιού μας.

Οι ομιλητές της ημερίδας: ο Δήμαρχος Ύδρας κ. Γεώργιος Κουκουδάκης, ο κ. Δημήτριος Λισμάνης αντινάυαρχος ε.α., πρώην υπαρχηγός Γενικού Επιτελείου Ναυτικού, ο Καθηγητής του Πανεπιστήμιου Αθηνών κ. Θάνος Βερέμης, ο καθηγητής Δρ Ibrahim Alper Arisoy του Πανεπιστημίου Dokuz Eylul της Σμύρνης και η κ. Μαίρη Γεωργακοπούλου που έκανε μετάφραση την ομιλία του καθηγητή Δρ Ibrahim Alper Arisoy. 

Νέες τεχνολογίες για τον επισκέπτη - Βόλτες στην Ύδρα και την Αθήνα του χτες και του σήμερα από το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο

Από: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.gr

Με την πρωτοβουλία «Εικονικές Εκθέσεις και Εκπαιδευτικές Εφαρμογές για τη Νεότερη Ελληνική Ιστορία» το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, ανοίγει νέους δρόμους στην εμπειρία του επισκέπτη και προσφέρει την ευκαιρία να δουύμε εκθέσεις από τον καναπέ του σπιτιού μας.

Η Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος-Εθνικό Ιστορικό Μουσείο υλοποιεί το έργο «Εθνικό Ιστορικό Μουσείο. Εικονικές Εκθέσεις και Εκπαιδευτικές Εφαρμογές για την Νεότερη Ελληνική Ιστορία». Αντικείμενο του έργου είναι η ανάπτυξη διαδραστικών πολιτιστικών και εκπαιδευτικών εφαρμογών, για τη διαδικτυακή πρόσβαση στις συλλογές ιστορικών κειμηλίων του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, πολλών και διαφορετικών ομάδων κοινού. Πρόκειται για έργο καίριο που αναδεικνύει το περιεχόμενο του Μουσείου το οποίο είναι ένα από τα παλαιότερα και πλουσιότερα, σε συλλογές και αρχειακά τεκμήρια, μουσεία νεότερης ιστορίας στην Ευρώπη.

Παράλληλα, θα δημιουργηθεί Εικονικό Μουσείο με θεματικές εκθέσεις και εκπαιδευτικές εφαρμογές. Μέσω μίας αισθητικά άρτιας και εύχρηστης πλατφόρμας ποικίλων εικονικών εκθέσεων, ο χρήστης θα έχει τη δυνατότητα να εξερευνά τις συλλογές και τα αντικείμενα που «εκτίθενται» εκεί και παράλληλα να μαθαίνει για την ιστορία του κάθε αντικειμένου.

Σαν σήμερα: φεύγει από την ζωή ο Δ. Βούλγαρης, πολιτικός από την Ύδρα που διετέλεσε πρωθυπουργός

Από:http://www.sansimera.gr/biographies/127

Σαν σήμερα 29 Δεκεμβρίου 1877, φεύγει από την ζωή  ο Δημήτριος Βούλγαρης, γνωστός και με το προσωνύμιο Τζουμπές, πολιτικός από την Ύδρα που διατέλεσε και πρωθυπουργός της Ελλάδας. (Γεν. 20/12/1802).

Ο Νικόλαος Λεβίδης μας δίδει ένα ζωντανό πορτρέτο του Υδραίου πολιτικού στα Απομνημονεύματά του. «Συνετός μεν, αλλά και βίαιος και εκδικητικός άμα τοις μεν φίλοις ενδοτικός, τοις δε αντιπάλοις ανένδοτός τε και επικίνδυνος. Κάτω πάντοτε νεύων τους οφθαλμούς του και ολίγα λέγων, υπό την ποδήρη αιατική περιβολή, τον τζουμπέ (διό και τζουμπές κοινώς εκαλείτο), προεκάλει τον σεβασμόν ειμή και τον φόβον. 

Διαχειριστής των δημοσίων χρημάτων τα μάλιστα φειδωλός και έντιμος, είπερ τις άλλος,υπήρξεν αναμφισβητήτως πάντοτε ανώτερος χρημάτων, μεγαλοπρεπής και υπερήφανος και λόγω έτι της επιφανούς οικογένειας, εξής κατήγετο και λόγω των υπηρεσιών, ας κατά την επανάσταση του 21,είχε προσφέρει τη πατρίδι, καίπερ νεώτατος την ηλικίαν ων. […].

Σεπτέμβριος του 1822 - Η ναυμαχία του Αργολικού κόλπου

Από: ΘΕΜΑΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΝΑΥΜΑΧΙΑ

Η ελληνική επανάσταση μετά τις πρώτες σημαντικές επιτυχίες, (άλωση της Τριπολιτσάς, καταστροφή του Δράμαλη), δείχνει να επικρατεί στην Πελοπόννησο. Οι Έλληνες, τον Αύγουστο του 1822 δημιουργούν ένα στρατόπεδο στους Μύλους 3.000 ενόπλων και με ενέδρες, καθιστούν στενότερη την πολιορκία του Ναυπλίου. Ο Σουλτάνος προσπαθώντας να σώσει το πολύ σημαντικό αυτό αστικό κέντρο, κινητοποιεί τον Τουρκικό στόλο, που έδρευε στην Πάτρα και είχε παραμείνει αργός. Διατάσσει τον Καρά Αλή (Καπουδάν Πασα), να ανεφοδιάσει αμέσως το Ναύπλιο. Ο Τουρκικός στόλος αποπλέει από την Πάτρα στις 27 Αυγούστου 1822, βάζοντας πλώρη για τον Αργολικό κόλπο.

Οι Έλληνες πίστεψαν πως πρόθεση του Τουρκικού στόλου, εκτός του ανεφοδιασμού του Ναυπλίου, ήταν και η κατάληψη των Σπετσών που προσφερόταν για απόβαση (1). Αμέσως οι Σπετσιώτες, μέσα σε μια ατμόσφαιρα πανικού και απόγνωσης, μετέφεραν τις οικογένειες και τα παιδιά τους στην Ύδρα, όπου εγκατέστησαν μια μικρή φρουρά 30 ανδρών υπό τον Ιωάννη Μέξη. Το νησί της Ύδρας εκείνες τις μέρες, έχοντας και του πρόσφυγες από τα Μικρασιατικά παράλια, είχε 40.000 ψυχές. Ο ενωμένος ελληνικός στόλος, αποτελούμενος από 60 μικρά πλοία και 10 πυρπολικά, υπό τον Ανδρέα Μιαούλη έπλευσε να αντιμετωπίσει τον επερχόμενο κίνδυνο.

Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ

Ύδρας συνοπτική ιστορία

Σύμφωνα με την επικρατέστερη ετυμολογία, η ονομασία της Ύδρας οφείλεται στον υδάτινο πλούτο της κατά το απώτατο παρελθόν. Παρότι το νησί είχε ήδη κατοικηθεί από τους προϊστορικούς χρόνους, μετέπειτα, παρέμεινε ένας τόπος τραχύς και σχεδόν έρημος, αποκομμένος από την ιστορική και πολιτιστική εξέλιξη. Η πρώτη αναφορά στο νησί –με το όνομα Υδρέα- βρίσκεται στον Ηρόδοτο. Για τους επόμενους αιώνες, οι πληροφορίες για την Ύδρα είναι ελάχιστες. Στις δυτικές μεσαιωνικές πηγές – κυρίως σε γεωγραφικά κείμενα και χάρτες- το όνομα του νησιού εμφανίζεται παραλλαγμένο με διάφορες μορφές (Sidra, Sidre, Sidera, Sidero, Sidro κ.α), ενώ δεν έχει διευκρινιστεί ο χρόνος καθιέρωσης του σημερινού ονόματος. Από το δεύτερο μισό του 15ου αρχίζει ο εποικισμός της με την εγκατάσταση αλβανοφώνων από τη γειτονική Πελοπόννησο. Κατά το δεύτερο μισό του 17ου αιώνα, αρχίζει να διαμορφώνεται ο σημερινός οικισμός της Ύδρας, αλλά και να τίθενται οι βάσεις για τη μεταγενέστερη ανάπτυξη της ναυτιλίας, αφού το άγονο έδαφος του νησιού ανάγκασε τους κατοίκους να αναζητήσουν στη θάλασσα τους πόρους για επιβίωση. Τον 18ο αιώνα οι Υδραίοι, άρχισαν να επιδίδονται στη ναυπήγηση μικρών ιστιοφόρων (τρεχαντήρια) και από τα μέσα του ίδιου αιώνα, πλοίων μεγάλης χωρητικότητας, που έπλεαν σε όλη τη Μεσόγειο και τη Μαύρη Θάλασσα. Παράλληλα, οι πολεμικές συγκρούσεις και οι εξεγέρσεις στον ελλαδικό χώρο είχαν ως αποτέλεσμα την εγκατάσταση στην Ύδρα και νέων εποίκων από την Πελοπόννησο, που ενδυνάμωσαν περαιτέρω –πληθυσμιακά και οικονομικά- το νησί. Μια σειρά παραγόντων στα τέλη του 18ου αι. και στις αρχές του 19ου συνέβαλαν στην ακμή της ναυτιλιακής και εμπορικής δραστηριότητας του νησιού, και κατ’ επέκταση στην οικονομική και πνευματική άνθησή του: οι νέες δυνατότητες που έδωσε στην ελληνική εμπορική ναυτιλία η ρωσοτουρική συνθήκη του Κιουτσούκ Καϊναρτζί (1774), η εύνοια της οθωμανικής διοίκησης η οποία στηριζόταν πολύ στη ναυτική εμπειρία των Υδραίων που υπηρετούσαν στον τουρκικό στόλο, η αυτοδιοίκηση που εξασφάλιζε το νησί και ο διορισμός το 1802 του ικανότατου και δραστήριου Γεωργίου Βούλγαρη, ως διοικητή και τοποτηρητή των Τούρκων (μπας κοτζάμπασης) και κυρίως η διάσπαση από τους Έλληνες ναυτικούς του αποκλεισμού που είχε επιβάλει η Αγγλία στα λιμάνια της γαλλικής επικράτειας κατά τη διάρκεια των ναπολεόντειων πολέμων για τη μεταφορά σιτηρών, σε συνδυασμό με την εξαφάνιση των γαλλικών πλοίων από την ανατολική Μεσόγειο. Το υψηλό επίπεδο ανάπτυξης της Ναυτιλιακής και εμπορικής δραστηριότητας αποδεικνύουν η ίδρυση ναυτικής σχολής με τη μετάκληση ιταλών και πορτογάλων δασκάλων, για τη συστηματικότερη διδασκαλία της ναυτικής τέχνης, καθώς και η θέσπιση ειδικών νόμων και κανόνων για τη ρύθμιση των σχετικών συναλλαγών. Στις παραμονές της επανάστασης του 1821, το νησί είχε πληθυσμό περίπου 28.000 κατοίκους και διέθετε 186 πλοία, εξοπλισμένα με κανόνια για την αντιμετώπιση της πειρατείας και επανδρωμένα με εμπειροπόλεμα πληρώματα. Η επανάσταση στην Ύδρα κηρύχθηκε επισήμως στις 16 Απριλίου 1821 από τον Αντώνιο Οικονόμου και το λαό, που έκαμψαν τις επιφυλάξεις των προκρίτων. Το νησί συνέβαλε καθοριστικά στο ναυτικό αγώνα θυσιάζοντας ανθρώπινες ζωές, πλοία και χρήματα και αναδεικνύοντας ηγέτες και αγωνιστές όπως τους: Α. Μιαούλη, Α. Πιπίνο, Ι και Μ. Τομπάζη, Α. Τσαμαδό, Γ. Σαχίνη, Γ. Σαχτούρη και άλλους. Έντονη όμως ήταν η αντίδραση των ισχυρών της Ύδρας στην προσπάθεια του Ι. Καποδίστρια να καταργήσει τα προνόμια που απολάμβανε το νησί μέχρι τότε. Μετά την ίδρυση του ελληνικού κράτους και για έναν περίπου αιώνα, η Ύδρα, παρά το μικρό μέγεθός της και την εντεινόμενη οικονομική παρακμή της, έδωσε στην πολιτική ζωή της χώρας πέντε πρωθυπουργούς, πολλούς υπουργούς (ιδίως στο υπουργείο Ναυτιλίας), καθώς και το ναύαρχο Π. Κουντουριώτη, αρχηγό του ελληνικού στόλου στους βαλκανικούς πολέμους και πρώτο πρόεδρο της ελληνικής δημοκρατίας.

Πολιτιστικά και θρησκευτικά έθιμα

Τέλος Ιουνίου πραγματοποιούνται τα «Μιαούλεια», τριήμερες εκδηλώσεις αφιερωμένες στο ναύαρχο Μιαούλη, που εντάσσονται στον εορτασμό της Ναυτικής Εβδομάδας. Οι εκδηλώσεις περιλαμβάνουν λεμβοδρομίες, κολυμβητικούς αγώνες, αγώνες δρόμου, παραδοσιακούς χορούς κ.α και ολοκληρώνονται με την αναπαράσταση της πυρπόλησης της τουρκικής ναυαρχίδας και τι ρίψη πυροτεχνημάτων. Τον Ιούλιο διοργανώνεται το «Διεθνές Φεστιβάλ Μαριονέτας». Επίσης καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους πραγματοποιούνται εκθέσεις ζωγραφικής και μουσικές εκδηλώσεις (φεστιβάλ παραδοσιακής μουσικής, συναυλίες κ.α). Ντόπιοι και επισκέπτες συμμετέχουν και διασκεδάζουν στο Υδραίικο Καρναβάλι, με τους μεταμφιεσμένους να περιδιαβαίνουν τα σοκάκια της πόλης, την τελευταία Κυριακή της αποκριάς. Με ιδιαίτερο τρόπο γιορτάζεται και το Πάσχα στην Ύδρα, όπου τη Μ. Παρασκευή στα Καμίνια, γίνεται περιφορά του επιταφίου μέσα στη θάλασσα και την Κυριακή του Πάσχα καίγεται ο Ιούδας. Ο επισκέπτης έχει επίσης την ευκαιρία να συμμετάσχει σε αρκετές παραδοσιακές γιορτές και πανηγύρια, που διατηρούν τον αυθεντικό λαϊκό χαρακτήρα τους, όπως των 8 προστατών Αγίων του νησιού στις 24 Ιουνίου, του Δεκαπενταύγουστου, του νεομάρτυρα Αγ. Κωνσταντίνου του Υδραίου, πολιούχου της Ύδρας (14 Νοεμβρίου) κ.α.

Πηγή: http://www.golden-greece.gr/places/argosaronikos/ydra/ydra_ydra.html

Ύδρα, από την προϊστορία στην ιστορία

Η Ύδρα, ιστορικό, διατηρητέο νησί, βρίσκεται ανάμεσα στο Σαρωνικό και τον Αργολικό κόλπο. Έχει έκταση 56 τ. χλ. και χαρακτηρίζεται ως ορεινό νησί και τόπος βραχώδης, το υψηλότερο σημείο της είναι το βουνό Έρε ή Έρως με υψόμετρο 593 μ.

Με απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού το 1996, (ΦEK αρ. 453, 14/6/96), το νησί κηρύσσεται ως «αρχαιολογικός χώρος».

Μέσα από την μακραίωνη πορεία του, παρουσιάζει μια πολυποίκιλη ιστορική δραστηριότητα αφού νεώτερες έρευνες των δυο τελευταίων δεκαετιών, οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι κατοικείται ανελλιπώς  από τη Νεολιθική εποχή. Πολλές φυλές κατοίκησαν επάνω στο νησί όπως Δρύοπες, Κάρες, Αχαιοί-Μυκηναίοι, Δωριείς, Σάμιοι και Αθηναίοι πρόσφυγες της εποχής των περσικών πολέμων και όπως φαίνεται, όλοι αυτοί εποίκησαν και κατοίκησαν στην Ύδρα. Η ακμή όμως του νησιού συνέπεσε  με την Πρωτοελλαδική και την Μυκηναϊκή  εποχή.

Λόγω της γεωγραφικής θέσης του, ήταν εμπορικό-ναυτικό κέντρο, ανάμεσα στην Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου. Την Κλασσική εποχή, αν και δεν φαίνεται να έχει κάποια ιδιαίτερη ανάπτυξη  παρουσιάζει ένα συγγραφέα κωμωδιών, τον Ευάγη τον «Υδρεάτη».

Την Ρωμαίικη και κατόπιν την Βυζαντινή περίοδο το νησί κατοικείται ανελλιπώς. Τον 17^ο αιώνα περιέρχεται στους Ενετούς και τον 18^ο αιώνα  οι Οθωμανών κατακτούν τον Ελλαδικό χώρο, όπως και την Ύδρα έως και την επανάσταση του 1821.

Η  Ύδρα μέσα από τις χιλιετίες του παρελθόντος

Περίπου από το 40000 π.Χ. έως το 20000 π.Χ το νησί γεωλογικά ήταν ενωμένο σε διάφορα σημεία του με την απέναντι πελοποννησιακή ακτή και από το 20000 π.Χ. έως το 10000 π.Χ.  λόγω της απόσυρσης  της θάλασσας εκείνη την περίοδο, ενώθηκε σχεδόν ολόκληρο με την απέναντι αργολική ακτή. Περίπου το 10000π.Χ.  συνέβη ο τελευταίος μεγάλος κατακλυσμός συνεπεία τεράστιων γεωλογικών αναστατώσεων  στον Ελλαδικό χώρο και την Αιγηίδα, οπότε και το τμήμα –που τώρα αποτελεί το νησί- που χωρίστηκε βίαια από την Πελοπόννησο ή αναδύθηκε από τον βυθό.

Την (Ύστερη) Νεολιθική εποχή, το  3200 π.Χ.  «βρίσκουμε» ίχνη κατοίκησης και χρήσης του χώρου στην λεγόμενη σπηλιά του «Κολοκοτρώνη», στην περιοχή Πεύγες.

Την Πρωτοελλαδική εποχή (2800-2200 π.Χ.), οι περιοχές: Μπαλί, Άγιος Γεώργιος του Μπίστι, Άγιος Νικόλαος του Μπίστι, η Ζωοδόχος Πηγή στη Ζούρβα, η Νησίζα, όπως και περιοχή της Επισκοπής ακμάζουν. Στα παραθαλάσσια ναυτικά λιμάνια εκείνης της εποχής, ο οψιανός και ο χαλκός ήταν τα κύρια εμπορεύματα.

Περίπου το 2000 π.Χ. την λεγόμενη Μεσοελλαδική εποχή, επέρχεται παρακμή στο νησί εξαιτίας μιας εσωτερικής μετανάστευσης Ελληνικών φύλων (Ίωνες, Αρκάδες, Δρύοπες και Αχαιοί), κατακλύζουν διάφορα σημεία του Ελλαδικού χώρου, με συνέπεια τις εσωτερικές συγκρούσεις. Οι Δρύοπες (1300 π.Χ- 1200π.Χ.), καταφεύγουν στην  Ύδρα και πλέον αποτελούν την πλειοψηφία των κατοίκων του νησιού, εγκαθίστανται και  οχυρώνουν πολλά σημεία της Ύδρας (Ζούρβα, Επισκοπή κλπ).

Το 1300 π.Χ.-1250π.Χ οι Αχαιοί- Μυκηναίοι εκείνη την περίοδο κυριαρχούν στον Ελλαδικό χώρο. Τα οροπέδια της Επισκοπής και της Νάργας στη Ζούρβα, εξακολουθούν να είναι  τα κυριότερα γεωργικά και κτηνοτροφικά κέντρα της Ύδρας και οι Δρύοπες-Δόλοπες, κάτοικοι του νησιού, φαίνεται πλέον πως ήταν υποτελείς των Αχαιών-Μυκηναίων. Εκείνη την εποχή γίνετε η εκστρατεία (Τρωικός πόλεμος), των Αχαιών στην Τροία. Από μια περικοπή της «Ιλιάδας», ο Τρύφων Ευαγγελίδης αναφέρει ότι το νησί ανήκει στο βασίλειο του Άργους και όπως μας λέει ο Αντώνιος Λιγνός, γιατρός, πρόεδρος της κοινότητας της Ύδρας και ακαδημαϊκός  «Είκοσι πέντε λοιπόν άτομα εξ Ύδρας έλαβον μέρος εις τον κατά της Τροίας εκστρατείαν…».

Ο λόφος του Βλυχού (Χώριζα), αναπτύσσετε και  από το 700 π.Χ. οχυρώνεται  και είναι το βασικό κέντρο που κοντά του δημιουργείτε  ένα μικρό χωριό που  οι κάτοικοί του ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Ο Ηρόδοτος (445 πΧ), γράφει ότι Σάμιοι πολιτικοί πρόσφυγες αγόρασαν περίπου το 528-526π.Χ. από τους Ερμιονείς την Ύδρα και αφού οχύρωσαν τον λόφο του Βλυχού άρχισαν να επιδίδονται σε πειρατικές επιδρομές στον γύρω θαλάσσιο χώρο.

Μετά από επιδρομή των Αιγινητών κατέστρεψαν την ακρόπολη του λόφου και έτσι οι Σάμιοι αναγκάστηκαν να πουλήσουν το νησί στους Τροιζήνιους και να αναζητήσουν αλλού να ιδρύσουν  αποικία. Λόγω της εισβολής των Περσών στην Αθήνα το 480 π.Χ. Αθηναίοι πρόσφυγες καταφεύγουν στην Ύδρα. Αρχίζει το 395 π.Χ. ο Κορινθιακός πόλεμος, που μετείχαν οπλίτες από την Ύδρα, Δοκό και τις Σπέτσες.

Από το 322 π.Χ. έως το 307 π.Χ. η  Ύδρα περνάει στην επικράτεια της Ερμιόνης. Στην εποχή της κυριαρχίας των Μακεδόνων (334-322 π.Χ.), η ζωή κυλά ήρεμα στην Ύδρα και οι κάτοικοί ασχολούνται κυρίως με την κτηνοτροφία, τη γεωργία και το ψάρεμα. Αυτή την περίοδο αναπτύσσετε πιθανότατα ο οικισμός που σήμερα  βρίσκεται η πόλη της Ύδρας.

Κατά τη διάρκεια του Χρεμωνιδείου Πολέμου (267 π.Χ.)  Μακεδόνες επιτέθηκαν σε επαναστατημένους Αθηναίους που είχαν καταφύγει στο λόφο του Βλυχού. Την ίδια χρονιά ισχυρός σεισμός στην ΒΔ Κρήτη επηρεάζει τον Αργολικό κόλπο και τα νησιά του.

Η  έκρηξη του ηφαιστείου των Μεθάνων το 273 π.Χ. έχει καταλυτικές συνέπειες στην Ύδρα και φαίνεται πως εγκαταλείπονται κάποιοι παραθαλάσσιοι οικισμοί.

Το 167 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατακτούν την Ελλάδα και  στην  Ύδρα οι κάτοικοι έχουν συγκεντρωθεί στην (σημερινή), πόλη και η  βασική ενασχόληση τους είναι η γεωργία, η κτηνοτροφία και η αλιεία.   

Πηγές, βιβλιογραφία:

Προσωπική μου έρευνα αλλά και βοήθεια από τα παρακάτω βιβλία

· «Στο σταυροδρόμι του Αργολικού», τόμος Α’, Άδωνις Κύρου.

·«Περιπέτεια Σαμίων  στον Αργολικό κόλπο», Άδωνις Κύρου, από τα πρακτικά του Α' διεθνούς συνδ. Πελοποννησιακών σπουδών, 1995.

· «Ύδρα το οδοιπορικό μια αρχαιολογικής προσέγγισης», Μ. Πετριτάκη.

· «Ιστορία της νήσου Ύδρας», Α.Μιαούλη, εκδ. Α.Ν. Μανίκης 1936.

· «Ύδρας Αλφαβητάριον», Γ.Α. Καραμήτσος, εκδ, «Ευάγης ο Υδραιάτης».

· «Ύδρα νήσος εντελής Δρυόπων» Γ. Α. Καραμήτσος, Ύδρα 1998, εκδ. Δήμου Ύδραίων.

·  «Ιστορία της Νήσου Ύδρας», Α. Λιγνού, Εξετ. Δαπάνη Α.Ν. Κουλούρα Αθήναι-1953.

·  «Ταξίδι στην Ύδρα», Ιωάνου Μύρικλη.

Πήγαν Υδραίοι στον Τρωικό πόλεμο;

Περίπου το 1300-1200π.Χ. η Ελληνική φυλή των  Αχαιών-Μυκηναίων κυριαρχούν στον Ελλαδικό χώρο. Τα οροπέδια της Επισκοπής και της Νάργας στη Ζούρβα , είναι τα κυριότερα γεωργικά και κτηνοτροφικά κέντρα της Ύδρας και οι παλαιότεροι κάτοικοι του νησιού οι Δρύοπες-Δόλοπες φαίνεται πλέον πως γίνονται υποτελείς των Αχαιών-Μυκηναίων και η ζωή κυλούσε ειρηνικά. 
Εκείνη την εποχή όμως συνέπεσε να γίνει η εκστρατεία (Τρωικός πόλεμος), των Αχαιών στην Τροία και όπως φαίνεται ενδέχεται κάποιοι από την Ύδρα να πήραν μέρος στον Τρωικό πόλεμο. 

Ύδρα: Αναζητώντας τα ίχνη του παρελθόντος

Η Ύδρα, ιστορικό, διατηρητέο νησί, βρίσκεται ανάμεσα στο Σαρωνικό και τον Αργολικό κόλπο. Έχει έκταση 56 τ. χλ. και χαρακτηρίζεται ως ορεινό νησί και τόπος βραχώδης, το υψηλότερο σημείο της είναι το βουνό Έρε ή Έρως με υψόμετρο 593 μ.

Με απόφαση του υπουργού Πολιτισμού το 1996, (ΦEK αρ. 453, 14/6/96), το νησί κηρύσσεται ως «αρχαιολογικός χώρος».

Μέσα από την μακραίωνη πορεία του, παρουσιάζει μια πολυποίκιλη ιστορική δραστηριότητα αφού νεώτερες έρευνες των δυο τελευταίων δεκαετιών, οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι κατοικείτε από τη Νεολιθική εποχή. Κάποια ήρθαν οι Δρύοπες, οι Δωριείς, οι Αχαιοί-Μυκηναίοι, οι Κάρες, οι Σάμιοι και οι Αθηναίοι πρόσφυγες της εποχής των περσικών πολέμων και όλοι αυτοί φαίνεται ότι εποίκησαν και κατοίκησαν στην Ύδρα. Η ακμή του νησιού συνέπεσε με την Πρωτοελλαδική και την Μυκηναϊκή εποχή.

Λόγω της γεωγραφικής θέσης του, ήταν εμπορικό-ναυτικό κέντρο, ανάμεσα στην Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου. Την Κλασσική εποχή, αν και δεν φαίνεται η Ύδρα να έχει κάποια ιδιαίτερη ανάπτυξη παρουσιάζει ένα συγγραφέα κωμωδιών, τον Ευάγη τον «Υδρεάτη».

Την Ρωμαίικη και κατόπιν την Βυζαντινή περίοδο το νησί κατοικείται ανελλιπώς. Τον 17ο αιώνα έγινε κτήση των Ενετών και τον 18ο αιώνα περιέρχεται στους Οθωμανούς έως και την επανάσταση του 1821.